MotoGP Brno: Θα μας αποζημιώσει για όλες τις μάχες που περιμένουμε

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/8/2016

Το απίστευτο σώσιμο του Marquez, η πεποίθηση των 3 πρώτων ότι το πρωτάθλημα δεν έχει ακόμα κριθεί και τα… ασιδέρωτα ρούχα του Lorenzo που έγιναν η αιτία να κερδίσει μία σύντομη δόση γκρίνιας

 

Στην χθεσινή συνέντευξη τύπου πρώτος από όλους ο Marquez ξεκαθάρισε ότι ο τίτλος δεν έχει ακόμα κριθεί, και για να νιώσει μία τέτοια βεβαιότητα θα πρέπει να κερδίσει ακόμα δύο αγώνες. Πιστεύει ότι η Ducati αλλά και γενικότερα οι υπόλοιποι αναβάτες που μπορούν να διεκδικήσουν μία θέση στο γκρουπ που κάθε φορά οδηγεί τον αγώνα, θα παίξουν καθοριστικό ρόλο, όχι όμως πάντα υπέρ του, παρόλο που στην Αυστρία αυτό ακριβώς έγινε. Όπως είπε θα είχε χάσει περισσότερους πόντους αν οι δύο Yamaha ήταν στις πρώτες θέσεις του βάθρου.

Ο Lorenzo συνέχισε συμφωνώντας πως νικητής είναι εκείνος που συγκεντρώνει τους περισσότερους πόντους και πως η διαφορά είναι μεγάλη αλλά όχι καθοριστική.

Ο Rossi είπε ότι είναι πολύ ικανοί σαν ομάδα, ως προς την ταχύτητα και την ετοιμότητα, αλλά είχαν πολλές ατυχίες και έκαναν αρκετά λάθη, που τους στέρησαν μία καλύτερη πορεία στο πρωτάθλημα. Τέλειωσε τον λόγου του, λέγοντας πως προβλέπει μεγάλη μάχη μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος! Πιστεύει ότι οι 8 αγώνες που απομένουν είναι αρκετός χρόνος για να γίνουν αλλαγές στην μέχρι τώρα κατάταξη του πρωταθλήματος και αυτό που πρέπει να γίνει, είναι να μην σκέφτονται το τέλος αλλά να συγκεντρωθούν στον να δώσουν το καλύτερο που μπορούν σε κάθε αγώνα.

Με το τέλος της χθεσινής συνέντευξης τύπου, ο Lorenzo άκουσε και μία μικρή «γκρίνια» γιατί εμφανίστηκε με το περσινό του μπλουζάκι που είχε τα σήματα της Bridgestone και όχι της Michelin! Φαίνεται σαν η υπηρεσία να πήρε ρεπό και τον άφησε με ασιδέρωτα…

Στα πρώτα δοκιμαστικά που ολοκληρώθηκαν πριν λίγο, κυριάρχησε το απίστευτο σώσιμο του Marquez που κατάφερε να γλιτώσει μία βέβαιη πτώση, σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα που γλιστρούσε και με τους δύο τροχούς. Μέχρι εκείνη την ώρα ο Rossi είχε τον καλύτερο χρόνο και ο Marquez βγήκε αμέσως μετά το περιστατικό, μόνο και μόνο για να ξανά μπει λίγο πριν το τέλος κάνοντας εκπληκτικό χρόνο κάτω από το 1’56 του Rossi. Οι τρεις πρώτοι της ημέρας έσπασαν αυτό το όριο με τον Barbera να γράφει επίσης πολύ καλούς χρόνους, ολοκληρώνοντας την ημέρα κρατώντας τον τέταρτο χρόνο.

 

 

Αυτό που περιμένουμε αύριο είναι μία σκληρή μάχη για την pole position που θα δοθεί με καλές καιρικές συνθήκες, αλλά στην Κυριακή ο καιρός θα είναι απρόβλεπτος. Αναμένεται με μια σχετική βεβαιότητα ότι κάποια στιγμή πριν τον αγώνα θα βρέξει αλλά είναι τελείως άγνωστο με ποιες συνθήκες θα γίνει ο αγώνας, πράγμα που σημαίνει ότι η καλύτερη στρατηγική μπορεί να είναι εκείνη που θα καθορίσει και την έκβαση. Από την άλλη η Yamaha που έκανε και το μεγαλύτερο λάθος στρατηγικής φέτος, ισχυρίζεται ότι έχει μάθει από τα λάθη της. Το μεσημέρι της Κυριακής, ο καιρός μπορεί να μας δώσει μία ευκαιρία να δούμε αν ισχύει αυτό…

Η δεκάδα μετά την FP2:

  1. Marquez
  2. Iannone
  3. Lorenzo
  4. Barbera
  5. Rossi
  6. Dovizioso
  7. Aleix Espargaro
  8. B. Smith
  9. Viniales
  10. Pedrosa
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.