Ο αγώνας ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις, μιας και το μεγάλο φαβορί, ο Marc Marquez έμεινε πολύ πίσω κι αυτό συνήθως μεταφράζεται σε θεαματικό αγώνα… Μπροστά, στο ξεκίνημα του αγώνα ήταν μια καθαρά ιταλική υπόθεση, αφού πέντε από τις έξι μοτοσυκλέτες ήταν Ducati.

Η μόνη «σφήνα» ανάμεσα στις Ducati ήταν η Yamaha του Fabio Quartararo, ενώ ο νικητής του προηγούμενου αγώνα, Aleix Espargaro, ήταν στην ένατη θέση.

Οι πέντε Ducati άρχισαν όμως να νιώθουν την πίεση του Rins και της Suzuki, ο οποίος πέρασε τον Bagnaia και άρχισε να κυνηγάει τους Zarco, Bastianini, Martin και Miller, ενώ πιο πίσω ο Marquez που βρέθηκε σχεδόν τελευταίος στην εκκίνηση, πριν τα μισά του αγώνα ήταν ήδη στην 10^η θέση.

Με 13 γύρους να απομένουν, οι διαφορές ήταν σταθερές με τα δύο Honda των Marquez και Espargaro να είναι οι μόνες που έδειχναν να κερδίζουν έδαφος. Σε εκείνο το σημείο όμως ο Bagnaia έγραψε τον ταχύτερο γύρο, δείχνοντας ότι το βάρος των ρυθμίσεων στην μοτοσυκλέτα του ήταν για την απόδοση στο δεύτερο μισό του αγώνα.

Η μεγάλη μάχη λοιπόν, ήταν αυτή για την πέμπτη θέση ανάμεσα σε Bagnaia και Zarco, όταν ο Rins και ο Bastianini «ζήλεψαν» τα φώτα της δημοσιότητας από τις κάμερες που ακολουθούσαν τις άλλες δύο Ducati και άρχισαν μια εντυπωσιακή «φαγωμάρα» για την τρίτη θέση.

Εν τω μεταξύ ο Marquez είχε ήδη ανέβει στην ένατη θέση και κυνηγούσε τον Quartarato για την όγδοη, όσο ο Rins εξαπέλυε συνεχόμενες επιθέσεις στον Bastianini, με τον Ιταλό όχι μόνο να αμύνεται αλλά και να ανεβαίνει στην δεύτερη θέση περνώντας τον Martin, ενώ λίγο αργότερα τον πέρασε και ο Ισπανός με την Suzuki.

Ο Marquez συνέχισε τον ξέφρενο ρυθμό γράφοντας τον ταχύτερο γύρο, αλλά το έργο του ήταν ήδη αρκετά δύσκολο. Οι οκτώ γύροι που απέμεναν δεν άφηναν πολλά περιθώρια, αλλά ο Ισπανός ήταν αποφασισμένος να τα δώσει όλα. Έτσι εκμεταλλεύτηκε το προσπέρασμα του Quartararo στο συμπατριώτη του Zarco για να περάσει κι αυτός, φτάνοντας στην ρόδα του Quartaro.

Λίγο πιο μπροστά, άλλη μια Suzuki, αυτή του Mir, μπήκε στο γαϊτανάκι των πρωτοπόρων ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση πίσω από τον ομόσταυλό του, ενώ μπροστά ο Bastianini είχε βάλει πλώρη για την δεύτερη φετινή του νίκη πιέζοντας ασφυκτικά τον πρωτοπόρο Miller. Ήταν αυτό ακριβώς που ήθελε κάθε φίλος του σπορ, με πέντε μόλις γύρους να απομένουν.

Σ’ αυτό το τελικό στάδιο του αγώνα, εξελίσσονταν φοβερές μάχες σε διαφορετικά σημεία της πίστας, με τους Miller και Bastianini φυσικά να ξεχωρίζουν, αλλά και τον Marquez να δίνει υπέροχη παράσταση κόντρα στον Quartaro. Ο Bastianini δεν χρειάστηκε τελικά πολύ για να πάρει τα ηνία του αγώνα και να κάνει μάλιστα και διαφορά. Ο Miller δεν είχε περιθώρια, ενώ σύντομα άρχισε να δέχεται και την επίθεση του Rins.

Ο Marquez τρεις γύρους πριν το τέλος έφτασε να παλεύει για την πέμπτη θέση, αλλά είχε και έναν τρελαμένο Quartaro που ήθελε να πάρει το αίμα του πίσω. Με δύο γύρος πριν το τέλος όλα ήταν ανοιχτά, πλην της πρώτης θέσης αφού ο Bastianini εκσφενδονίστηκε κι άλλο μπροστά κρατώντας δυνάμεις για το τέλος.

Η μάχη μεταξύ των Marquez και Quartaro ήταν οριακή, με τον Γάλλο να γλιτώνει στο τσακ μία πτώση.

Ο τελευταίος και καθοριστικός γύρος έδωσε την καρό σημαία στον Enea Bastianini για δεύτερη φορά φέτος (μπαίνοντας και στην κορυφή της βαθμολογίας), ενώ μας έδωσε και αλλεπάλληλες προσπεράσεις μεταξύ Quartaro και Marquez, αλλά και υπέροχη μάχη μεταξύ Miller και Rins για την δεύτερη θέση. Κερδισμένος τελικά ο Rins, ενώ στην πιο πίσω μάχη για την έκτη θέση, ο κερδισμένος ήταν ο Marc Marquez. Τις θέσεις του βάθρου τις συμπλήρωσε ο Miller.