MotoGP Doha – FP1: Έλαμψε η Aprilia και ο Epsargaro!

Ξανά προβλήματα για Morbidelli
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/4/2021

Ο εργοστασιακός αναβάτης της Aprilia, ο Aleix Espargaro, πήρε μια παλικαρίσια πρωτιά στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά του δεύτερο αγώνα στο Qatar, αφού με πολύ μικρή διαφορά έγραψε ταχύτερο χρόνο από αυτόν του Alex Rins και του Maverick Vinales, που ήταν και ο νικητής του πρώτου αγώνα της χρονιάς.

Ο Ισπανός αναβάτης της Aprilia μπήκε δυνατά από την αρχή, δείχνοντας ότι έχει την δυνατότητα να διατηρήσει την φόρα της μοτοσυκλέτας από το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες εξαιτίας της πολύ μεγαλύτερης ζέστης και του υψηλότερου ποσοστού υγρασίας, σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα. Παρόλα αυτά οι χρόνοι έπεσαν και ήταν καλύτεροι από το αντίστοιχο session του πρώτου αγώνα, με τον Espargaro να είναι δύο δέκατα γρηγορότερος από τον χρόνο που είχε γράψει ο Morbidelli την περασμένη Παρασκευή.

Ήταν λίγες οι φορές που ο Espargaro έχασε την κυριαρχία κατά την διάρκεια των FP1, με τους Morbidelli, Petrucci και Vinales να μπαίνουν για λίγο μπροστά του. Το 1:54.779 που "γύρισε" στον τελευταίο του γύρο, ήταν αρκετό για να τον κρατήσει στην κορυφή.

Πίσω του βρέθηκαν οι Rins και Vinales, ενώ ήταν άκρως εντυπωσιακός και πρώτο Ducati στον πίνακα των χρόνων, ο rookie Jorge Martin. Την πρώτη πεντάδα συμπλήρωσε ο Franco Morbidelli, ο οποίος αντιμετώπισε δύο ξεχωριστά, σοβαρά μηχανικά προβλήματα, που έδειξαν να έχουν όμως κοινό παρονομαστή μιας και βγήκε καπνός και στις δύο περιπτώσεις από το πίσω μέρος του Yamaha M1. Αν συνυπολογίσουμε και τα προβλήματα που αντιμετώπισε το Σαββατοκύριακο του πρώτου αγώνα, φαίνεται πως για την Petronas η φετινή χρονιά απέχει πολύ από το ιδανικό ξεκίνημα.

Αντιθέτως, ο Danilo Petrucci είχε ένα πολύ καλό διάστημα, τερματίζοντας με την ΚΤΜ μέσα στην πρώτη δεκάδα των χρόνων (ήταν έκτος και πρώτο ΚΤΜ στην κατάταξη), σε αντίθεση με τις δύσκολες ώρες που πέρασε στον προηγούμενο αγώνα. Ο Fabio Quartararo βρέθηκε στην έβδομη, με τον παγκόσμιο πρωταθλητή του 2020, τον Joan Mir να κατατάσσεται όγδοος. Οι Bradl και Nakagami ήταν οι δύο αναβάτες που κατάφεραν να βάλουν τις μοτοσυκλέτες της Honda στην πρώτη δεκάδα. Ο Johann Zarco που είχε ανέβει στο βάθρο του πρώτου αγώνα, είχε μια πτώση στην 15η στροφή, τη στροφή που έφερε πολλά προβλήματα στους αναβάτες και το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, ευτυχώς χωρίς συνέπειες για τον Γάλλο, πέρα από το ότι βρέθηκε στην τελευταία θέση…

 

Αποτελέσματα FP1
1
Aleix Espargaro
Aprilia Gresini (RS-GP)
1'54.779s
2
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.060s
3
Maverick Viñales
Monster Yamaha (YZR-M1)
+0.085s
4
Jorge Martin
Pramac Ducati (GP21)*
+0.240s
5
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.346s
6
Danilo Petrucci
KTM Tech3 (RC16)
+0.484s
7
Fabio Quartararo
Monster Yamaha (YZR-M1)
+0.524s
8
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.570s
9
Stefan Bradl
Repsol Honda (RC213V)
+0.614s
10
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
+0.669s
11
Luca Marini
Sky VR46 Avintia Ducati (GP19)*
+0.675s
12
Pol Espargaro
Repsol Honda (RC213V)
+0.728s
13
Alex Marquez
LCR Honda (RC213V)
+0.818s
14
Enea Bastianini
Avintia Ducati (GP19)*
+0.898s
15
Miguel Oliveira
Red Bull KTM (RC16)
+0.991s
16
Brad Binder
Red Bull KTM (RC16)
+1.067s
17
Valentino Rossi
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+1.146s
18
Jack Miller
Ducati Team (GP21)
+1.205s
19
Iker Lecuona
KTM Tech3 (RC16)
+1.244s
20
Francesco Bagnaia
Ducati Team (GP21)
+1.340s
21
Lorenzo Savadori
Aprilia Gresini (RS-GP)*
+1.782s
22
Johann Zarco
Pramac Ducati (GP21)
+1.964s

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.