MotoGP Δοκιμές Mandalika Ινδονησία 2022: Εν αναμονή του Qatar

Τριήμερο λασπόλουτρο
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/2/2022

Οι δοκιμές στην πίστα της Mandalika στην Ινδονησία στιγματίστηκαν από τις πολύ κακές συνθήκες που επικρατούσαν μέσα στην πίστα, την οποίες έκανε ακόμα χειρότερες ο “παραδοσιακός υγρός καιρός” που επικρατεί στην περιοχή της Ασίας.

Έτσι παρά την μεγάλη διάρκεια των τριών ημερών, ο ουσιαστικός χρόνος δοκιμών ήταν πολύ μικρότερος και κυρίως ήταν αποσπασματικός, με αποτέλεσμα οι χρόνοι να μην έχουν καμία αξία σύγκρισης μεταξύ τους, καθώς οι αναβάτες και οι ομάδες προσπαθούσαν διαρκώς να συγχρονίσουν τις ανάγκες των δοκιμών με τα κέφια του καιρού και της πίστας.

Τα μεγάλα χρονικά κενά από τις διακοπές μέχρι οι συνθήκες στην πίστα να επιτρέψουν την ασφαλή συνέχιση των δοκιμών και οι διαφορετικές προτεραιότητες που είχαν οι ομάδες ως προς το τί θα δοκιμάσουν τη δεδομένη στιγμή, δημιούργησε έναν τελικό πίνακα με χρόνους που ο “νέος” Marco Bezzecch τις VR46 ήταν ταχύτερος από τους εργοστασιακούς αναβάτες της Ducati με χρόνο που πρόλαβε να κάνει την δεύτερη ημέρα.

Όπως στην πίστα της Μαλαισίας πριν μία εβδομάδα, έτσι κι εδώ, οι δορυφορικές ομάδες είχαν πολύ λιγότερα εξαρτήματα να δοκιμάσουν και οι “νέοι” αναβάτες αφιέρωσαν όλο το χρόνο τους στην οδήγηση της μοτοσυκλέτας τους και όχι στις δοκιμές εξαρτημάτων.

Οπότε δεν αποτελεί έκπληξη που πέτυχαν καλύτερους ή αντίστοιχους χρόνους με τους αναβάτες των εργοστασιακών ομάδων.

Σε κάθε περίπτωση, η Honda και η Aprilia ήταν ξανά οι δυο εταιρείες που έδειξαν πως έχουν κάνει έναν μεγάλο βήμα προόδου σε σχέση με πέρσι. Οι νέες μοτοσυκλέτες τους ήταν πάντα μέσα στις ταχύτερες των δοκιμών , με τα δύο αδέρφια Pol Και Aleix Espargaro να βάζουν ψηλά το όνομά τους στον πίνακα των χρόνων.

Το HRC θα πρέπει να είναι ικανοποιημένο από τις αλλαγές στη νέα RCV213, ιδιαίτερα μετά τη δήλωση του Pol Espargaro πως: “Δεν έχω οδηγήσει ποτέ στο παρελθόν τόσο γρήγορα”.

Από την άλλη μεριά όμως, ο Marc Marquez είπε πως δεν έχει βρει ακόμα την αίσθηση σιγουριάς που θέλει και δεν έκανε καμία προσπάθεια να επιτύχει χρόνο.

 

Στο στρατόπεδο της Yamaha δεν έχουν αλλάξει πολλά σε ό,τι αφορά τα γενικά χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας τους. Σύμφωνα με τον Fabio Quartararo η M1 του 2022 είναι ακόμα καλύτερη σε ρυθμό αγώνα και πολύ γρήγορη με ελαστικά που έχουν πολλούς γύρους πάνω τους, αλλά εξακολουθεί να υστερεί σε τελική ταχύτητα στις μεγάλες ευθείες, ενώ θα πρέπει να ξαναβρούν τις σωστές ρυθμίσεις για τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά, καθώς με καινούρια ελαστικά οι χρόνοι δεν βελτιώνονταν όσο θα ήθελαν.

Ο Franco Morbidelli είχε πολύ κακή αίσθηση με το carbon πιρούνι της μοτοσυκλέτας του, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιεί υπερβολικά το πίσω ελαστικό και να το καταπονεί. Έτσι την τελευταία ημέρα άλλαξε πιρούνι (επίσης carbon αλλά με διαφορετικά χαρακτηριστικά ακαμψίας) και σημείωσε τον 5ο χρόνο του τριημέρου.

Η Ducati θα έχει τις περισσότερες μοτοσυκλέτες και συνολικά οκτώ αναβάτες μέσα στην πίστα τη χρονιά που μας έρχεται, με τους τέσσερεις από αυτούς να έχουν την GP22 και τους άλλους τέσσερεις να έχουν αναβαθμισμένες GP21. Αυτό σημαίνει πως υπήρχε ένας τεράστιος όγκος δουλειάς για τους Ιταλούς μηχανικούς και οι συνθήκες που επικρατούσαν στην πίστα δεν τους βοήθησαν να την ολοκληρώσουν.

Η ιταλική εταιρεία πήγε στην Mandalika έχοντας ως βασικό στόχο να λύσει το πρόβλημα διαχείρισης της δύναμης του νέου κινητήρα στις GP22 που εμφανίστηκε στις δοκιμές της Sepang και δεν υπήρχε στις πρώτες δοκιμές της Jerez. Σύμφωνα με τις δηλώσεις των ανθρώπων της Ducati, από τις δοκιμές στη Mandalika φεύγουν “80% ικανοποιημένοι”.

Η Suzuki από την άλλη μεριά είχε την ατυχία ο Joan Mir να πάθει την τρίτη ημέρα ένα είδος τροφικής δηλητηρίασης (συμβαίνει τακτικά σε αυτές τις χώρες, λόγω της υψηλής υγρασίας και της κακής ποιότητας του νερού) με αποτέλεσμα όλο το βάρος των δοκιμών να πέσει στον Alex Rins. Όχι πως είχε τίποτα φοβερά καινούριο να δοκιμάσει, αφού πέραν ενός πλαισίου με ενισχύσεις carbon δεν υπήρχε πρόοδος με την απόδοση του κινητήρα.

 

Στην ΚΤΜ οι τρεις ημέρες πέρασαν δοκιμάζοντας συνδυασμούς εξαρτημάτων από τις μοτοσυκλέτες του ’22 και του ’21 και η τελική δήλωση από το πορτοκαλί στρατόπεδο ήταν πως κατάφεραν να βελτιώσουν συνολικά τη μοτοσυκλέτα σε σχέση με πέρσι. Τα άσχημα νέα είναι πως ο νεαρός Raul Fernandez της Tech3 είχε μια πτώση και οι γιατροί δεν τον άφησαν να ολοκληρώσει τις δοκιμές.

 

Τέλος η Aprilia έδωσε όλη την προσοχή της στη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας της σε συνθήκες αγώνα, κάνοντας αρκετές φορές “εξομοίωση αγώνα” με 20 και 22 συνεχόμενους γύρους την τελευταία ημέρα. Τις δύο πρώτες ημέρες, ο Aleix Espargaro και ο Maverick Vinales δοκίμασαν δύο διαφορετικά πλαίσια (ίδιας εξωτερικής σχεδίασης, αλλά με διαφορετική ακαμψία).

 

 Top 10 χρόνοι τριημέρου

1. Pol Espargaro (Repsol Honda Team) – 1:31.060

2. Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP™) + 0.014

3. Luca Marini (Mooney VR46 Racing Team) + 0.229

4. Aleix Espargaro (Aprilia Racing) + 0.325

5. Franco Morbidelli (Monster Energy Yamaha MotoGP™) + 0.356

6. Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) + 0.376

7. Alex Rins (Team Suzuki Ecstar) + 0.417

8. Maverick Viñales (Aprilia Racing) + 0.418

9. Marc Marquez (Repsol Honda Team) + 0.421

10. Johann Zarco (Pramac Racing) + 0.428

    

 


 

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Michael Dunlop

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Sportbike TT

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.