MotoGP Δοκιμές Mandalika Ινδονησία 2022: Εν αναμονή του Qatar

Τριήμερο λασπόλουτρο
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/2/2022

Οι δοκιμές στην πίστα της Mandalika στην Ινδονησία στιγματίστηκαν από τις πολύ κακές συνθήκες που επικρατούσαν μέσα στην πίστα, την οποίες έκανε ακόμα χειρότερες ο “παραδοσιακός υγρός καιρός” που επικρατεί στην περιοχή της Ασίας.

Έτσι παρά την μεγάλη διάρκεια των τριών ημερών, ο ουσιαστικός χρόνος δοκιμών ήταν πολύ μικρότερος και κυρίως ήταν αποσπασματικός, με αποτέλεσμα οι χρόνοι να μην έχουν καμία αξία σύγκρισης μεταξύ τους, καθώς οι αναβάτες και οι ομάδες προσπαθούσαν διαρκώς να συγχρονίσουν τις ανάγκες των δοκιμών με τα κέφια του καιρού και της πίστας.

Τα μεγάλα χρονικά κενά από τις διακοπές μέχρι οι συνθήκες στην πίστα να επιτρέψουν την ασφαλή συνέχιση των δοκιμών και οι διαφορετικές προτεραιότητες που είχαν οι ομάδες ως προς το τί θα δοκιμάσουν τη δεδομένη στιγμή, δημιούργησε έναν τελικό πίνακα με χρόνους που ο “νέος” Marco Bezzecch τις VR46 ήταν ταχύτερος από τους εργοστασιακούς αναβάτες της Ducati με χρόνο που πρόλαβε να κάνει την δεύτερη ημέρα.

Όπως στην πίστα της Μαλαισίας πριν μία εβδομάδα, έτσι κι εδώ, οι δορυφορικές ομάδες είχαν πολύ λιγότερα εξαρτήματα να δοκιμάσουν και οι “νέοι” αναβάτες αφιέρωσαν όλο το χρόνο τους στην οδήγηση της μοτοσυκλέτας τους και όχι στις δοκιμές εξαρτημάτων.

Οπότε δεν αποτελεί έκπληξη που πέτυχαν καλύτερους ή αντίστοιχους χρόνους με τους αναβάτες των εργοστασιακών ομάδων.

Σε κάθε περίπτωση, η Honda και η Aprilia ήταν ξανά οι δυο εταιρείες που έδειξαν πως έχουν κάνει έναν μεγάλο βήμα προόδου σε σχέση με πέρσι. Οι νέες μοτοσυκλέτες τους ήταν πάντα μέσα στις ταχύτερες των δοκιμών , με τα δύο αδέρφια Pol Και Aleix Espargaro να βάζουν ψηλά το όνομά τους στον πίνακα των χρόνων.

Το HRC θα πρέπει να είναι ικανοποιημένο από τις αλλαγές στη νέα RCV213, ιδιαίτερα μετά τη δήλωση του Pol Espargaro πως: “Δεν έχω οδηγήσει ποτέ στο παρελθόν τόσο γρήγορα”.

Από την άλλη μεριά όμως, ο Marc Marquez είπε πως δεν έχει βρει ακόμα την αίσθηση σιγουριάς που θέλει και δεν έκανε καμία προσπάθεια να επιτύχει χρόνο.

 

Στο στρατόπεδο της Yamaha δεν έχουν αλλάξει πολλά σε ό,τι αφορά τα γενικά χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας τους. Σύμφωνα με τον Fabio Quartararo η M1 του 2022 είναι ακόμα καλύτερη σε ρυθμό αγώνα και πολύ γρήγορη με ελαστικά που έχουν πολλούς γύρους πάνω τους, αλλά εξακολουθεί να υστερεί σε τελική ταχύτητα στις μεγάλες ευθείες, ενώ θα πρέπει να ξαναβρούν τις σωστές ρυθμίσεις για τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά, καθώς με καινούρια ελαστικά οι χρόνοι δεν βελτιώνονταν όσο θα ήθελαν.

Ο Franco Morbidelli είχε πολύ κακή αίσθηση με το carbon πιρούνι της μοτοσυκλέτας του, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιεί υπερβολικά το πίσω ελαστικό και να το καταπονεί. Έτσι την τελευταία ημέρα άλλαξε πιρούνι (επίσης carbon αλλά με διαφορετικά χαρακτηριστικά ακαμψίας) και σημείωσε τον 5ο χρόνο του τριημέρου.

Η Ducati θα έχει τις περισσότερες μοτοσυκλέτες και συνολικά οκτώ αναβάτες μέσα στην πίστα τη χρονιά που μας έρχεται, με τους τέσσερεις από αυτούς να έχουν την GP22 και τους άλλους τέσσερεις να έχουν αναβαθμισμένες GP21. Αυτό σημαίνει πως υπήρχε ένας τεράστιος όγκος δουλειάς για τους Ιταλούς μηχανικούς και οι συνθήκες που επικρατούσαν στην πίστα δεν τους βοήθησαν να την ολοκληρώσουν.

Η ιταλική εταιρεία πήγε στην Mandalika έχοντας ως βασικό στόχο να λύσει το πρόβλημα διαχείρισης της δύναμης του νέου κινητήρα στις GP22 που εμφανίστηκε στις δοκιμές της Sepang και δεν υπήρχε στις πρώτες δοκιμές της Jerez. Σύμφωνα με τις δηλώσεις των ανθρώπων της Ducati, από τις δοκιμές στη Mandalika φεύγουν “80% ικανοποιημένοι”.

Η Suzuki από την άλλη μεριά είχε την ατυχία ο Joan Mir να πάθει την τρίτη ημέρα ένα είδος τροφικής δηλητηρίασης (συμβαίνει τακτικά σε αυτές τις χώρες, λόγω της υψηλής υγρασίας και της κακής ποιότητας του νερού) με αποτέλεσμα όλο το βάρος των δοκιμών να πέσει στον Alex Rins. Όχι πως είχε τίποτα φοβερά καινούριο να δοκιμάσει, αφού πέραν ενός πλαισίου με ενισχύσεις carbon δεν υπήρχε πρόοδος με την απόδοση του κινητήρα.

 

Στην ΚΤΜ οι τρεις ημέρες πέρασαν δοκιμάζοντας συνδυασμούς εξαρτημάτων από τις μοτοσυκλέτες του ’22 και του ’21 και η τελική δήλωση από το πορτοκαλί στρατόπεδο ήταν πως κατάφεραν να βελτιώσουν συνολικά τη μοτοσυκλέτα σε σχέση με πέρσι. Τα άσχημα νέα είναι πως ο νεαρός Raul Fernandez της Tech3 είχε μια πτώση και οι γιατροί δεν τον άφησαν να ολοκληρώσει τις δοκιμές.

 

Τέλος η Aprilia έδωσε όλη την προσοχή της στη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας της σε συνθήκες αγώνα, κάνοντας αρκετές φορές “εξομοίωση αγώνα” με 20 και 22 συνεχόμενους γύρους την τελευταία ημέρα. Τις δύο πρώτες ημέρες, ο Aleix Espargaro και ο Maverick Vinales δοκίμασαν δύο διαφορετικά πλαίσια (ίδιας εξωτερικής σχεδίασης, αλλά με διαφορετική ακαμψία).

 

 Top 10 χρόνοι τριημέρου

1. Pol Espargaro (Repsol Honda Team) – 1:31.060

2. Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP™) + 0.014

3. Luca Marini (Mooney VR46 Racing Team) + 0.229

4. Aleix Espargaro (Aprilia Racing) + 0.325

5. Franco Morbidelli (Monster Energy Yamaha MotoGP™) + 0.356

6. Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) + 0.376

7. Alex Rins (Team Suzuki Ecstar) + 0.417

8. Maverick Viñales (Aprilia Racing) + 0.418

9. Marc Marquez (Repsol Honda Team) + 0.421

10. Johann Zarco (Pramac Racing) + 0.428

    

 


 

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!