MotoGP Ducati: Δεν είμαι δοκιμαστής λέει ο Bagnaia!

Τί φταίει με την GP22
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/3/2022

Μετά από ένα μάλλον καταστροφικό πρώτο αγώνα στο Qatar, που η Ducati κέρδισε μεν, αλλά χωρίς να πάρει ούτε ένα βαθμό η εργοστασιακή ομάδα της, ο Pecco Bangaia μίλησε ανοιχτά για την ουσία του προβλήματος με τις GP22 και την λύση που συζήτησε με τον Gigi Dall’Igna. Σύμφωνα με τον Ιταλό αναβάτη, το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον ίδιο και φυσικά για τον Jack Miller είναι το γεγονός πως από την πρώτη ημέρα των επίσημων δοκιμαστικών στη Sepang έως και τα FP4 στο Qatar, δεν οδήγησε ποτέ την ίδια μοτοσυκλέτα!

 

Ο Bangaia ισχυρίστηκε πως συνεχώς άλλαζαν εξαρτήματα, με αποτέλεσμα να μην έχει ποτέ τον απαιτούμενο χρόνο να επικεντρωθεί στην προσαρμογή της οδήγησής του στη νέα μοτοσυκλέτα. “Δεν είμαι δοκιμαστής, είμαι εδώ για να κερδίζω αγώνες. Από την αρχή της νέας σεζόν, ο Enea Bastianini με την GP21 το μόνο που είχε να κάνει είναι να βάζει βενζίνη στο ρεζερβουάρ και να οδηγεί την μοτοσυκλέτα του. Μια μοτοσυκλέτα που ήδη από το τέλος της προηγούμενης σεζόν ήταν ισορροπημένη. Εμείς από την άλλη μεριά (σ.σ. οι αναβάτες με τις GP22) μπαίναμε κάθε φορά στην πίστα με διαφορετική μοτοσυκλέτα. Ποτέ δεν είχαμε χρόνο να προσαρμόσουμε την οδήγησή μας πάνω της, διότι κάθε φορά κάτι ήταν διαφορετικό. Πέρσι είχαμε αποφασίσει από την μέση της χρονιάς να κρατήσουμε ένα βασικό set-up και να προσαρμόσω εγώ τον τρόπο που πρέπει να οδηγήσω την μοτοσυκλέτα. Φέτος δεν το κάναμε αυτό με την καινούρια μοτοσυκλέτα, οπότε στην κουβέντα που είχα με τον Gigi του ζήτησα ακριβώς αυτό.

Αν θέλεις να νικάς, θα πρέπει να δημιουργήσεις μια σταθερή κατάσταση.

Δεν είμασταν έτοιμοι για τον πρώτο αγώνα και ξέραμε πως οι προσδοκίες για νίκη ήταν υπερβολικά φιλόδοξες. Ούτε τα ηλεκτρονικά είχαμε ρυθμίσει σωστά, ούτε είχαμε βρει μια καλή βάση. Όλες οι Ducati είχαμε πολύ κακή εκκίνηση και χάσαμε πολλές θέσεις, αλλά στον αγώνα ο ρυθμός μας δεν ήταν κακός, οπότε το πλάνο ήταν να μαζέψουμε όσους περισσότερους βαθμούς μπορούμε.

Καθυστέρησα λίγο την είσοδο όταν πήγα να προσπεράσω τον Jorge Martin αλλά δεν ήμουν υπερβολικός στα φρένα, οπότε ήταν παράξενο που μπλόκαρε το μπροστινό. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να ζητήσω συγνώμη στην Ducati, την Pramac και τον Jorge”.

 

Να θυμίσουμε πάντως, πως η Ducati πάντα είχε αυτό το “πρόβλημα” με τους αναβάτες και ίσως είναι η βασική αιτία που έχει πάρει μόνο ένα πρωτάθλημα με τον Stoner.

Από τη μια μεριά η διαρκής τεχνολογική εξέλιξη που κάνει στις μοτοσυκλέτες της την έχουν φέρει στην κορυφή της τεχνολογίας και είναι η εταιρεία που έχει παρουσιάσει όλες τις τεχνολογικές καινοτομίες στα MotoGP τα τελευταία χρόνια, όμως από την άλλη μεριά είναι εξαιρετικά δύσκολο για έναν αναβάτη (και μάλιστα σε αυτό το επίπεδο ανταγωνισμού) να οδηγεί σε κάθε αγώνα μια μοτοσυκλέτα με εντελώς διαφορική συμπεριφορά.

Επίσης ο Bagnaia είχε πει πολλές φορές πέρσι, πως τα εξαιρετικά αποτελέσματα που είχε στο δεύτερο μισό της σεζόν, οφείλονταν αποκλειστικά στο γεγονός πως η Ducati σταμάτησε να αλλάζει διαρκώς εξαρτήματα στη μοτοσυκλέτα (υπήρχε και απαγόρευση εξέλιξης).

Πάντως ο Bagnaia ξεκαθαρίζει πως το πρόβλημα δεν είναι η GP22, αλλά η έλλειψη χρόνου δοκιμών και η διαδικασία εξέλιξης που έχουν κάνει έως τώρα.   

KTM-Pedro Acosta: Τελειώνει η υπομονή του Ισπανού - "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός"

Πιστεύει στο εγχείρημα των Αυστριακών – Απαιτεί όμως άμεσες λύσεις από την ομάδα
Pedro Acosta Red Bull KTM Factory Racing 2025
Από το

motomag

26/5/2025

Ο αναβάτης της Red Bull KTM Factory Racing, Pedro Acosta, δήλωσε πως η υπομονή του εξαντλείται με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Αυστριακοί στο MotoGP και πως δεν πρόκειται να περιμένει μια ζωή για να γίνει πρωταθλητής.

Το Grand Prix της Βρετανίας αποδείχθηκε δύσκολο για την KTM, καθώς κανένας από τους αναβάτες της δεν κατάφερε να προκριθεί από το Q1 στις κατατακτήριες, αν και ο Acosta κατάφερε να τερματίσει έκτος σε έναν χαοτικό αγώνα.

Το Σάββατο, ο Acosta σε δηλώσεις του, εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στην KTM ότι μπορεί να φτιάξει μια καλή μοτοσυκλέτα, καλώντας ωστόσο την εταιρεία να προσφέρει λύσεις πιο άμεσα.

Μετά τον αγώνα της Κυριακής, τον οποίο χαρακτήρισε αγώνα απελπισίας, ο Acosta δήλωσε ότι η έλλειψη πρόσφυσης στο πίσω μέρος του έφερε πολλά προβλήματα.

"Λοιπόν, δεν ήταν παράξενος αγώνας. Ήταν ένας αγώνας απελπισίας", είπε.

"Είναι λυπηρό να βλέπεις ότι προσπαθείς να είσαι τέλειος στην επιτάχυνση και στην έξοδο των στροφών, προσπαθείς να μείνεις κοντά στους άλλους και μετά χάνεις τα πάντα στην επιτάχυνση, για κάτι ξεκάθαρο – δεν έχουμε την πρόσφυση που έχουν οι άλλες μοτοσυκλέτες. Αλλά έτσι είναι τα πράγματα και πρέπει να συνεχίσουμε."

Στην ερώτηση αν πρέπει να αποδεχτεί την κατάσταση και να μάθει να είναι υπομονετικός, ο Acosta απάντησε κοφτά: "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός….Η ευκαιρία περνάει μία φορά στη ζωή. Δεν θα περάσω όλη μου τη ζωή για να γίνω πρωταθλητής σε αυτό το πρωτάθλημα. Χρειάζομαι βοήθεια από το εργοστάσιο. Είσαι νέος μέχρι να μην είσαι πια. Πολλοί αστέρες στο πρωτάθλημα αναδείχθηκαν γρήγορα και εξαφανίστηκαν το ίδιο γρήγορα. Freddie Spencer, τον θυμάσαι; Κέρδισε δύο τίτλους, μετά είχε κάτι με το χέρι του και δεν επέστρεψε ποτέ ο ίδιος."

"Στο τέλος, δεν είναι μόνο εγώ. Βλέπεις και τις τέσσερις KTM να μην περνάνε στο Q2 αυτό το Σαββατοκύριακο και να δυσκολεύονται πολύ. Χρειαζόμαστε βοήθεια από το εργοστάσιο. Τώρα μιλάω για τους τέσσερις αναβάτες – όχι μόνο για μένα."

Ο Acosta εξακολουθεί να συζητιέται για θέσεις άλλων ομάδων καθώς και την ενδεχόμενη αποχώρηση του από την KTM στο τέλος της σεζόν, αν και ο ίδιος επέμεινε για άλλη μια φορά πως έχει ακόμη έναν χρόνο συμβόλαιο και πιστεύει πραγματικά στο εγχείρημα της ομάδας. 

“Αλλά αυτό το Σαββατοκύριακο μίλησα πολύ σοβαρά και είπα ότι χρειάζομαι βοήθεια. Δεν θέλω να έρχομαι εδώ με την KTM μόνο για να καίω καύσιμα. Θέλω να αγωνίζομαι. Και σήμερα μπόρεσα να αγωνιστώ, περίπου, μέχρι ένα σημείο όπου ήμουν στο γκρουπ με τους Marc, Franco, Jack και Alex αλλά δεν μπορούσα να παλέψω. Και αυτό είναι που με καίει, να είσαι τόσο κοντά και να μην μπορείς να το πιάσεις, να μην μπορείς να το καταφέρεις, χωρίς να έχει σημασία τι κάνεις γιατί δεν φτάνει ποτέ.”