MotoGP: Ducati και VR46 μαζί ως το 2029 με αναβαθμισμένο ρόλο και εργοστασιακή υποστήριξη

Η ομάδα του Valentino Rossi συνεχίζει τη στενή της συνεργασία με τη Ducati για άλλα τρία χρόνια
MotoGP VR46 k Ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/7/2026

Το πρωί της Παρασκευής 3 Ιουλίου ανακοινώθηκε η ανανέωση συνεργασίας μεταξύ της Ducati Corse και της ομάδας VR46 Racing Team για άλλα τρία χρόνια, δηλαδή ως και τη σεζόν του 2029.

Η VR46 θα διατηρήσει το ίδιος στάτους που είχε τα τελευταία δύο χρόνια, δηλαδή θα έχει μια πλήρως εργοστασιακή μοτοσυκλέτα μεταξύ των δύο που θα τρέξει, αν και αυτό το γεγονός θα έχει πλέον διαφορετική βαρύτητα το 2027. Ο λόγος είναι πως το πρωτάθλημα MotoGP ανοίγει μια νέα σελίδα του χρόνου με καινούργιες μοτοσυκλέτες 850cc, γεγονός που σημαίνει πως την πρώτη χρονιά δεν θα υπάρχουν φετινές και περσινές μοτοσυκλέτες, καθώς όλες θα είναι ίδιες.

Ωστόσο, ο “εργοστασιακός” αναβάτης της ομάδας θα έχει την πλήρη υποστήριξη του εργοστασίου και θα λαμβάνει όλες τις αναβαθμίσεις που θα παίρνουν και οι αναβάτες της Lenovo Ducati, ενώ ο δεύτερος θα έχει χαμηλότερου επιπέδου εξέλιξη στη μοτοσυκλέτα του.

Ειδικά πάντως για την επόμενη χρονιά, την πρώτη με τις νέες μοτοσυκλέτες MotoGP, αυτή η κατάσταση ενδεχομένως να είναι πιο ομαλοποιημένη για την ομάδα του Valentino Rossi και αυτό έχει να κάνει αφενός με την ιδιαιτερότητα του νέου ξεκινήματος για το πρωτάθλημα, αφετέρου με τους δύο αναβάτες που θα έχει.

Ως γνωστόν, αμφότεροι οι φετινοί αναβάτες της VR46 αναμένονται να αλλάξουν στρατόπεδα, με τον Fabio Di Giannantonio να πηγαίνει πιθανότατα (δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη) σε μια εργοστασιακή KTM δίπλα στον Alex Marquez, ενώ ο Franco Morbidelli κατά 99% θα βρεθεί εκτός πρωταθλήματος.

Στη θέση τους αναμένονται (ανεπιβεβαίωτα ακόμη) δύο νέα πρόσωπα: ο Fermin Aldeguer που μετακινείται παράλληλα από τη Ducati της Gresini σε αυτή της VR46 και ο Nicolo Bulega που θα έρθει από το WSBK. Το θέμα είναι πως ο Aldeguer έχει συμβόλαιο απευθείας με τη Ducati Corse (γι’ αυτό και μπορεί να φύγει χωρίς πολλές αντιρρήσεις από τη Gresini) το οποίο προέβλεπε πλήρη εργοστασιακή υποστήριξη μετά τη rookie χρονιά του, ενώ ο Bulega έχει χριστεί αναβάτης εξέλιξης της νέας αγωνιστικής 850cc και κατά συνέπεια τουλάχιστον το 2027 η λογική λέει πως θα έχει όλες τις αναβαθμίσεις και στη δική του μοτοσυκλέτα.

Μόλις μια μέρα πιο πριν είχε ανακοινωθεί και η ανανέωση συνεργασίας της Ducati με τη Gresini Racing, η οποία επίσης θα έχει μια εργοστασιακή Ducati στους κόλπους της και η οποία θα δοθεί στον Joan Mir.

Στο σχήμα αυτό πάντως είναι ξεκάθαρο πως η VR46 είναι πλέον η πρώτη τη τάξει δορυφορική ομάδα της Ducati, κρίνοντας από το γεγονός πως εδώ έρχεται με τις ευλογίες της Ducati Corse τόσο ο Aldeguer, αναβάτης που χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης και προσοχής στο Borgo Panigale, όσο και ο πολύ σημαντικός λόγω του εξελικτικού του ρόλου Bulega, έχοντας και μηχανικούς της Ducati “αποσπασμένους” μαζί με την εργοστασιακή μοτοσυκλέτα της VR46.

Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".