MotoGP: Εν κινήσει μεταβλητό ύψος ανάρτησης της Ducati

Άλλη μια καινοτομία των Ιταλών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

24/2/2020

Η Ducati δια στόματος του Davide Tardozzi περηφανεύεται ότι έχει φέρει όλες τις καινοτομίες στα MotoGP τα τελευταία χρόνια. Η αλήθεια είναι πως στα θέματα αεροδυναμικής οι Ιταλοί ανάγκασαν τους ανταγωνιστές τους να φτάσουν έως τα δικαστήρια, (όπου σύμφωνα πάντα με την άποψη της Ducati) έβαλαν τους δικαστές να αναγκάσουν τους Ιταλούς να δείξουν στις αίθουσες των δικαστηρίων όλα τα μυστικά τους. Τώρα οι Ιταλοί φαίνεται πως κινούνται ξανά στην κόψη του ξυραφιού των κανονισμών, με μια νέα “συσκευή” στην πίσω ανάρτηση της GP-20 που επιτρέπει στον αναβάτη να χαμηλώσει το ύψος της σέλας εν κινήσει. Από το 2018 έως τώρα βλέπαμε στις τηλεοράσεις μας τον Andrea Dovizioso να “βιδώνει κάτι” στην πάνω πλάκα του τιμονιού του καθώς ρολάριζε για να πάρει θέση στην γραμμή εκκίνησης. Πολύ γρήγορα μάθαμε πως μια ντίζα από το τιμόνι έφτανε έως την πίσω ανάρτηση, συμπιέζοντάς την και μειώνοντας έτσι το ύψος την μοτοσυκλέτας πίσω.

Ουσιαστικά δηλαδή προετοίμαζε τη γεωμετρία και την κατανομή βάρους της μοτοσυκλέτας για την εκκίνηση, αποτρέποντας όσο ήταν δυνατόν τις σούζες, άρα απέτρεπε την επέμβαση των ηλεκτρονικών που κόβουν δύναμη από τον κινητήρα. Όταν ο αναβάτης φρέναρε δυνατά στην είσοδο της πρώτης στροφής του αγώνα, το σύστημα απασφάλιζε και η πίσω ανάρτηση επανερχόταν στην αρχική της κατάσταση. Αντίστοιχους μηχανισμούς έβαλαν όλοι οι ανταγωνιστές της έναν χρόνο μετά, με μόνη διαφορά το σημείο τοποθέτησης της “στρόφιγγας” που στη Honda είναι μέσα στο φαίρινγκ, δίπλα από το αριστερό καλάμι.  Όμως στους τελευταίους αγώνες πέρσι, ο Alex Rins της Suzuki είπε πως έβλεπε μπροστά του την μοτοσυκλέτα του Jack Miller να χαμηλώνει την ουρά της στις εξόδους των στροφών.

Τα λεγόμενά του κυκλοφορούσαν ως φήμες τους τελευταίους μήνες, μέχρι που επιβεβαιώθηκαν σε αυτά τα δοκιμαστικά του Qatar λίγο πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα του 2020. Οι κάμερες της τηλεόρασης έπιασαν όλες τις μοτοσυκλέτες της Ducati να χαμηλώνουν πίσω στην τεράστια ευθεία της πίστας του Qatar και οι φωτογραφίες από το τιμόνι των GP-20 που ήταν στα pits, έδειχναν ξεκάθαρα έναν διακόπτη με δύο κουμπάκια στο αριστερό κλιπ-ον. Φυσικά η Ducati προσπάθησε να το κρατήσει μυστικό όσο μπορούσε και είχε δώσει σαφείς εντολές στους αναβάτες της να μην πουν κουβέντα γι΄αυτό. Βέβαια κάτι τέτοιο στα MotoGP δεν μπορεί να κρατηθεί μυστικό για πολύ καιρό, έστω κι αν ο Dovizioso και ο Petrucci έκαναν πως δεν ξέρουν τίποτα στις σχετικές ερωτήσεις. Μόνο ο team manager της Ducati κύριος Davide Tardozzi παραδέχτηκε επίσημα την ύπαρξη αυτού του συστήματος και μάλιστα πρόσθεσε πως είναι απολύτως νόμιμο, καθώς έχει εγκριθεί από τον τεχνικό διευθυντή των MotoGP κύριο Danny Aldridge. Βέβαια το ίδιο είχε γίνει και με την “αεροτομή” κάτω από το ψαλίδι, που προκάλεσε την ένσταση των υπόλοιπων κατασκευαστών (μέσω της Aprilia…) με το ερώτημα αν είναι αεροδυναμικό βοήθημα ή απλώς ασπίδα θερμότητας για το πίσω ελαστικό. Θυμίζουμε πως οι κανονισμοί απαγορεύουν κάθε μορφής ηλεκτρονική ρύθμιση των αναρτήσεων, πράγμα που σημαίνει πως το σύστημα της Ducati πρέπει να είναι μηχανικό.

Τα κουμπάκια φαίνεται να έχουν όντως κάπως μεγάλη διαδρομή, αλλά σε καμία περίπτωση δεν επαρκεί για να αλλάξει τόσο πολύ τη διαδρομή της πίσω ανάρτησης και σίγουρα η δύναμη ενός δακτύλου δεν φτάνει για να συμπιέσει ένα αγωνιστικό αμορτισέρ. Ο μόνος τρόπος για να γίνει μηχανικά κάτι τέτοιο με δύο μόνο κουμπάκια, είναι να έχουν σχεδιάσει ένα σύστημα στήριξης του πίσω αμορτισέρ που εκμεταλλεύεται τη μεταφορά βάρους της μοτοσυκλέτας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και ο αναβάτης πατώντας το αντίστοιχο κουμπί την σωστή χρονική στιγμή να κλειδώνει την βάση στο κάτω ή στο πάνω σημείο της. Όπως κι αν έχει, η Ducati για άλλη μια χρονιά έγινε η εταιρεία που θέλει κάθε βιομηχανικός κατάσκοπος να περάσει μια βραδιά στα pits της εργοστασιακής ομάδας της.

MotoGP: Περίσσεψαν 11 κινητήρες! Πόσους χρησιμοποίησε κάθε κατασκευαστής και με ποιον αναβάτη

Καμία εταιρεία δεν εξάντλησε όλους τους διαθέσιμους κινητήρες
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/1/2026

Κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2025, η διαχείριση των κινητήρων έγινε ένα από τα βασικά εργαλεία με το οποίο οι κατασκευαστές άρχισαν να προετοιμάζονται για την επερχόμενη αλλαγή κανονισμών. Η Ducati και η KTM ήταν πιο επιθετικές με ταχύτερη εναλλαγή κινητήρων, η Aprilia υιοθέτησε μια σαφώς πιο συντηρητική στρατηγική, ενώ η Honda και η Yamaha μπόρεσαν να επωφεληθούν το μεγαλύτερο περιθώριο στους κανονισμούς.

Αυτή η εικόνα αποκτά ιδιαίτερο νόημα αν σκεφτεί κανείς ότι οι κινητήρες και η εξέλιξή τους θα παραμείνουν παγωμένοι για τη σεζόν 2026, στο πλαίσιο μετάβασης στη νέα εποχή με μοτοσυκλέτες 850 κυβικών το 2027.

Για το 2025, η κάθε ομάδα είχε δικαίωμα σε έναν αριθμό κινητήρων ανά αναβάτη. Honda & Yamaha είχαν έως 10 κινητήρες διαθέσιμους ανά αναβάτη. Για τις Ducati, KTM και Aprilia, ο μέγιστος αριθμός ήταν 8 κινητήρες ανά αναβάτη. Βέβαια, καμία εταιρεία δεν χρησιμοποίησε όλους τους κινητήρες που της αναλογούσαν, αντίθετα υπήρξε σαφής στροφή προς εξοικονόμηση.

Ας δούμε όμως αναλυτικά, πόσους κινητήρες χρησιμοποίησε ο κάθε αναβάτης το 2025:

Αναβάτης

Κινητήρες που χρησιμοποίησε

Quartararo

10

Rins

10

Miller

10

Marini

10

Mir

10

Zarco

10

Oliveira

9

Bagnaia

8

Alex Marquez

8

Aldeguer

8

Di Giannantonio

8

Morbidelli

8

Acosta

8

Binder

8

Chantra

8

Marc Marquez

7

Bezzecchi

7

Martin

7

Fernández

7

Bastianini

7

Vinales

7

Ogura

6

 

Χρήσιμα στατιστικά:

  • Ο Marc Marquez κατάφερε 4 νίκες με έναν μόνο κινητήρα, δείχνοντας εξαιρετική διαχείριση των διαθέσιμων μονάδων
  • Οι εργοστασιακοί αναβάτες της KTM, της Yamaha και της Honda, όπως και οι αναβάτες της Gresini και VR46 ήταν αυτοί που χρησιμοποίησαν όλους τους διαθέσιμους κινητήρες
  • Η Aprilia ήταν η πιο συντηρητική, καθώς κανένας αναβάτης δεν εξάντλησε όλους τους κινητήρες, ενώ ο Ogura χρησιμοποίησε μόνο έξι.

 

Συνολική χρήση κινητήρων ανά κατασκευαστή

Κατασκευαστής

Κινητήρες χρησιμοποιημένοι / Διαθέσιμοι

Honda

38 / 40

Yamaha

39 / 40

Ducati

47 / 48

Aprilia

27 / 32

KTM

30 / 32

 

Οι κινητήρες που έμειναν αχρησιμοποίητοι ήταν 11 στον συνολικό αριθμό – ο ίδιος αριθμός ήταν 7 κινητήρες τη σεζόν του 2024.

Αυτό δείχνει ότι οι ομάδες επικεντρώνονται πλέον περισσότερο στη διαχείριση και αξιοπιστία παρά στην εξάντληση μονάδων για την απόδοση.