MotoGP: Ένα λιγότερο εύηχο όνομα θα έχει από εδώ και πέρα η VR46 καθώς αλλάζει την Mooney με την Pertamina

Τα λιπαντικά Pertamina γίνονται χορηγός της ομάδας του Rossi
MotoGP: Ένα λιγότερο εύηχο όνομα θα έχει από εδώ και πέρα η VR46 καθώς αλλάζει την Mooney με την Pertamina
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/10/2023

Από το 2024 ο Marco Bezzecchi και ο Luca Marini θα φέρουν νέα χρώματα, γραφικά αλλά και όνομα ομάδας καθώς τα λιπαντικά Pertamina ανέλαβαν χορηγός τίτλου της ομάδας η οποία από εδώ και πέρα θα λέγεται “Pertamina Enduro VR46 Racing Team”.

Η σημερινή τους απόδοση στον αγώνα Sprint δεν αποτέλεσε έναυσμα για την συνεργασία αυτή καθώς η συμφωνία είχε ήδη κλείσει από τον περασμένο Αύγουστο και υπογράφθηκε σήμερα πριν τον αγώνα. Ωστόσο σίγουρα έκανε τα στελέχη της Pertamina να αισθάνονται πιο σίγουρα για την επιλογή τους, έως και ανυπόμονα καθώς το βάθρο θα μπορούσε να είχε δύο μοτοσυκλέτες της Pertamina σε μία πίστα που επίσης φέρει το όνομά της.

Αντιλαμβάνεται κανείς πως η Pertamina είναι αρκετά μεγάλος Όμιλος και η επιλογή της για μία τέτοια κίνηση γίνεται με στόχο την εδραίωσή της στο ευρύτερο κοινό.

Στο μεταξύ η συμφωνία που έκλεισε με την ομάδα του Rossi δεν είναι η συνήθης, διετούς διάρκειας αλλά τριετής με πρόβλεψη ανανέωσης. Το συμβόλαιο της VR46 με την Ducati λήγει στο τέλος της σεζόν του 2025 που σημαίνει πως η Pertamina αυξάνει το ρίσκο της διότι δεν γνωρίζει σε τι μοτοσυκλέτα θα έχει το όνομά της, την τελευταία σεζόν.

MotoGP: Ένα λιγότερο εύηχο όνομα θα έχει από εδώ και πέρα η VR46 καθώς αλλάζει την Mooney με την Pertamina
Έχουν ανάγκη να δείξουν πως τα λιπαντικά τους μπορούν να αντέξουν σε αγωνιστικές συνθήκες και όχι μόνο στα δίκυκλα των δρόμων της Ινδονησίας - Αυτό δεν σημαίνει πως οι Ducati της VR46 θα τα χρησιμοποιούν και στα αλήθεια... 

Η Yamaha έχει δηλώσει την πρόθεσή της να αναλάβει προμηθευτής της VR46 για να πάρει την απάντηση πως θα πρέπει να έχει γίνει ανταγωνιστική μέχρι τότε. Ο Rossi έχει ζήσει τα προβλήματα της Yamaha και δεν θέλει να τα μεταβιβάσει στους αναβάτες του, ούτε θέλει να ριψοκινδυνέψει την φήμη της VR46 ως έναν από τους καλύτερους τρόπους δημιουργίας νέων ταλέντων. Μία συνεργασία με την Yamaha ή την Honda θα βοηθούσε ωστόσο τον νέο μεγάλο χορηγό της VR46 καθώς Yamaha και Honda κάνουν πωλήσεις εκατομμυρίων μονάδων στην Ινδονησία, έχουν μεγάλα εργοστάσια εκεί και φανατικό κοινό, που η ταύτιση θα είναι καλύτερη με μία μοτοσυκλέτα των δύο ιαπωνικών εργοστασίων, αντί της Ducati.

MotoGP: Ένα λιγότερο εύηχο όνομα θα έχει από εδώ και πέρα η VR46 καθώς αλλάζει την Mooney με την Pertamina
Κλεισμένη συμφωνία από τον Αύγουστο που σήμερα υπογράφθηκε

Σε δήλωσή του, στέλεχος της Pertamina τόνισε πως τους ενδιαφέρει το ιταλικό κοινό αλλά και το κοινό της Ινδονησίας οπότε δεν αποκλείεται να θέλει ο Όμιλος να πραγματοποιήσει και ένα μεγαλύτερο άνοιγμα στην αγορά της Ευρώπης. Ιδιαίτερα αν δούμε αργότερα και το αυτοκίνητο του Rossi, στη νέα του αγωνιστική καριέρα, να ντύνεται με τα χρώματα της Pertamina.

Αυτό δικαιολογεί και την φημολογία πως το ύψος της νέας συμφωνίας εκτείνεται πολύ περισσότερο από το κόστος που είχε η Mooney. Αυτή είναι και ιδιαίτερα κερδισμένη βέβαια, καθώς η επιτυχία της ομάδας και το γεγονός πως βρισκόταν συνέχεια στις πρώτες θέσεις, έφερε και μία μεγαλύτερη προβολή από την προσδοκώμενη ή τουλάχιστον σύμφωνη με το πιο αισιόδοξο σενάριο. Διότι όταν η Mooney μπήκε χορηγός, δεν διαφαινόταν η επιτυχία του Bezzecchi ή του Marini, ήταν απλά στην σφαίρα της ελπίδας γεγονός που περιορίζει το κόστος. Ο Rossi εξαργύρωσε λοιπόν την επιτυχία της ομάδας του και ταυτόχρονα την κλείδωσε και στον συν ένα χρόνο από την μεγάλη αλλαγή που έρχεται μπροστά του. Έπαιξε σωστά και αυτή την κίνηση με λίγα λόγια…

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.