MotoGP: Επεισοδιακή κατάταξη με πολλές πτώσεις & νέο ρεκόρ!

Quartararo: Ο μόνος που μπορεί να ανακόψει τον Marquez
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/10/2019

Επεισοδιακή η κατάταξη για τον αυριανό αγώνα σε μία στεγνή πίστα, παρόλο που νωρίτερα είχε βρέξει. Πρώτος βγήκε ο Marquez ακολουθώντας στρατηγική με δύο προσπάθειες αλλά πιέζοντας αρκετά από τον πρώτο γύρο ώστε να προετοιμάσει τα ελαστικά για την αμέσως επόμενη προσπάθεια. Όπως έλεγε και ο Crutchlow εχθές, εξηγώντας την πτώση του Marquez και καυτηριάζοντας τόσο τους «αναλυτές» στα σχόλια, όσο και τον Puig που μίλησε για την βρώμικη γραμμή της πίστας, η Honda χρειάζεται έναν περισσότερο γύρο για να προετοιμάσει τα ελαστικά εκτός κι αν ξεκινήσεις με ρυθμό αγώνα, πράγμα που έκανε ο Marquez. Ο Vinales ασταμάτητος θα ξεκινούσε χωρίς διάλειμμα, κάνοντας πολλούς γύρους κρατώντας το ζευγάρι των ελαστικών, πριν πηδήξει σε νέα μοτοσυκλέτα με καινούρια ελαστικά για μία γρήγορη προσπάθεια.

Rossi και Quartararo βγήκαν σχεδόν ταυτόχρονα στην πίστα με τον Valentino να τον αφήνει να περάσει εμπρός. Ταυτόχρονα με ένα γύρο του Marquez που είχε σκοπό να του δώσει την pole position, σπάζοντας το ρεκόρ που ο ίδιος κατέχει, ο Quartararo είχε αποφασίσει να κάνει το καλύτερο του. Για πρώτη φορά στην μικρή ιστορία της πίστας οι χρόνοι θα έπεφταν κάτω από το στρογγυλό 1.30, θα έμπαιναν στο 1.29. Μόνο που ο Quartararo ήταν ταχύτερος για μερικά χιλιοστά και μάλιστα καθόλου τυχαία! Λίγο αργότερα θα έριχνε ακόμη περισσότερο τον χρόνο αυτό, σπάζοντας για δεύτερη φορά το ρεκόρ!

Στην προσπάθεια αυτή του Quartararo, o Rossi θα είχε από νωρίς χαθεί από πίσω του έπειτα από πτώση. Έπεσε στην 5η στροφή εκεί που αργότερα θα έπεφτε και ο Marquez και ο Quartararo! Στην ίδια στροφή! Ο Rossi προσπάθησε να πάει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα πίσω και βγήκε στην πίστα αμέσως μόλις ο Marquez ολοκλήρωνε το διάλειμμά του. Λίγα πράγματα θα μπορούσε να κάνει από εκείνο το σημείο και μετά.

Ο Marquez θα κυνηγούσε τον Quartararo για να μην αφήσει καμιά pole position να του ξεφύγει, τις χρειάζεται για το απόλυτο ρεκόρ καριέρας που πάει να χτίσει. Οι δυο τους θα το παραέκαναν στην 5η στροφή, με τον Quartararo να προσπαθεί για κλίσει μετά τις 61 μοίρες και να οδηγείται σε low side πτώση από την οποία συνέχισε μετά την επιστροφή του καβαλώντας, έχοντας τελειώσει την προσπάθειά του. Από την στιγμή που και ο Marquez θα έπεφτε στην ίδια στροφή, ο Quartararo δεν είχε τιμωρήσει τον εαυτό του με αυτή την προσπάθεια και θα κρατούσε την pole position και το ρεκόρ της πίστας, από την στιγμή που αυτά τα δύο πλέον είχαν δεθεί.

Πολύ καλή η προσπάθεια του Vinales με την ασταμάτητη οδήγηση, που του έδωσε την δεύτερη θέση, κατεβάζοντας από εκεί τον Marquez όσο εκείνος πήγαινε με σκούτερ στο box της Honda. Η στρατηγική του Marquez θα του είχε δώσει την pole position και θα είχε αποδώσει σε μέγιστο βαθμό, αν δεν ήταν ο Quartararo στην μέση.

Ο Pole Espargaro ακολούθησε για λίγο τον αγαπημένο του αναβάτη, τον Marquez και πήγε καλύτερα από αυτό που φανταζόταν στην δύσκολη αυτή πίστα, ανεβαίνοντας μία θέση έναντι του αδερφού του στην Aprilia.

Η μεγαλύτερη απογοήτευση είναι για τον Dovizioso και την Ducati που βλέπει συνέχεια την απόδοσή της να πέφτει. Ο Dovizioso κρατά αυτή την στιγμή στα χέρια του την καθυστέρηση της ανάδειξης του Marquez σε παγκόσμιο πρωταθλητή για φέτος - και φέτος. Αν Δεν είναι αρκετά κοντά του, το πρωτάθλημα θα λήξει αριθμητικά. Να πέσει ο Marquez και στον αγώνα είναι πάντα μία περίπτωση, όμως πλέον έχει βρει τα όρια της πίστας, όπως και ο Quartararo. Όταν ο Marquez πέφτει πολλές φορές στα δοκιμαστικά, τότε δεν πέφτει στον αγώνα. Κατέχει το ρεκόρ πτώσεων χωρίς dnf κι αυτό γιατί κρατά τις πτώσεις εκτός Κυριακής Συνήθως έτσι συμβαίνει. Στον αγώνα δεν θα ακολουθήσουν αυτό τον ρυθμό και σε περίπτωση που ο καιρός δεν φέρει τα πάνω κάτω, δεν αναμένεται να κάνουν μεγάλα λάθη. Με τον Quartararo μπροστά βέβαια, να προσπαθεί να μην τον καταπιούν στην πρώτη στροφή, εκεί που και ο ίδιος σήμερα γλίστρησε όπως και ο Marquez στα πρώτα δοκιμαστικά, πάντα θα υπάρχει η περίπτωση τα πράγματα να μην ξεκινήσουν καλά στην εκκίνηση. Ο Marquez θα προσπαθήσει να φύγει μπροστά και οι Yamaha θα αντισταθούν…

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
Διαφ. 1ου/Προηγ.
1
Yamaha
326.2
1'29.719
 
2
Yamaha
325.3
1'29.825
0.106 / 0.106
3
Honda
327.2
1'29.931
0.212 / 0.106
4
Yamaha
321.4
1'30.431
0.712 / 0.500
5
Ducati
330.2
1'30.522
0.803 / 0.091
6
Ducati
331.2
1'30.597
0.878 / 0.075
7
Ducati
327.2
1'30.692
0.973 / 0.095
8
Suzuki
326.2
1'30.735
1.016 / 0.043
9
Yamaha
321.4
1'30.741
1.022 / 0.006
10
Suzuki
326.2
1'30.778
1.059 / 0.037
11
KTM
325.3
1'31.065
1.346 / 0.287
12
Aprilia
325.3
1'31.258
1.539 / 0.193

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Q1

1
Ducati
327.2
1'30.685
 
2
KTM
325.3
1'30.956
0.271 / 0.271
3
Honda
329.2
1'30.969
0.284 / 0.013
4
Honda
323.3
1'31.388
0.703 / 0.419
5
Ducati
324.3
1'31.416
0.731 / 0.028
6
Aprilia
323.3
1'31.428
0.743 / 0.012
7
KTM
320.4
1'31.499
0.814 / 0.071
8
Ducati
328.2
1'31.554
0.869 / 0.055
9
Honda
327.2
1'31.605
0.920 / 0.051
10
Ducati
328.2
1'31.773
1.088 / 0.168
11
KTM
321.4
1'31.849
1.164 / 0.076
12
KTM
319.5
1'31.979
1.294 / 0.130

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.