MotoGP - Επιστρέφει στη Βραζιλία με πενταετή συμφωνία

Στην πίστα Goiânia International Racetrack Ayrton Senna
MotoGP - Επιστροφή στη Βραζιλία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

16/12/2024

Μετά από είκοσι χρόνια απουσίας από τη χώρα, το MotoGP επιστρέφει στη Βραζιλία, με πενταετή συμφωνία για βραζιλιάνικο γύρο στην πίστα Goiânia International Racetrack Ayrton Senna.

Η πίστα Goiânia International Racetrack Ayrton Senna είχε φιλοξενήσει αγώνες MotoGP μεταξύ 1987 και 1989. Το 1990 ο αγώνας δεν διοργανώθηκε στη Βραζιλία λόγω οργανωτικών προβλημάτων, με το MotoGP να επιστρέφει στη χώρα του θρυλικού Senna το 1992, σε διαφορετική πίστα -Interlagos. Το 1995 και μέχρι το 2004 ο βραζιλιάνικος γύρος διεξαγόταν στην πίστα του Rio de Janeiro. Τώρα η Dorna ανακοίνωσε την επιστροφή του MotoGP στη Goiania, με τη συνδρομή της τοπικής κυβέρνησης αλλά και της Brasil Motorsport που βρίσκεται πίσω από τη διοργάνωση του GP της F1.

Θυμίζουμε πως στην πίστα μήκους 3,8 χλμ. της Goiania, το 1989 ο "Steady" Eddie Lawson ανακυρήχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP, κερδίζοντας τον τέταρτο και τελευταίο τίτλο του στα δίχρονα 500, οδηγώντας μοτοσυκλέτα της Honda προετοιμασμένη από τον Erv Kanemoto, με ιδιωτική ομάδα. Ο σπάνιος άθλος αναβάτη περιφερειακής ομάδας επαναλήφθηκε το 2001 με τον Valentino Rossi και το 2024 με τον Jorge Martin.

Το MotoGP στη Βραζιλία έχει μεγάλο κοινό (το βραζιλιάνικο GP είχε μέχρι και 100.000 θεατές), ενώ μην ξεχνάμε και τον Βραζιλιάνο Alex Barros που έκανε σημαντική καριέρα στους αγώνες μοτοσυκλέτας, για να κρεμάσει τα γάντια του στα τέλη του 2007, έχοντας πετύχει 7 νίκες στο MotoGP. Παράλληλα oi Βραζιλιάνοι θα μπορούν να επευφημήσουν από κοντά τον δικό τους Diogo Moreira, που ανακηρύχθηκε Moto2 Rookie της χρονιάς πέρυσι, ενώ η Βραζιλία και η Νότια Αμερική είναι σημαντικές αγορές μοτοσυκλέτας.

Η Goiania είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Goias, γνωστής και ως “καρδιάς της Βραζιλίας” και βρίσκεται κοντά στην πρωτεύουσα της χώρας.

Όλα καλά, αρκεί να προχωρήσουν σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα οι εργασίες συντήρησης της πίστας, που είναι απαραίτητες για την ολοκλήρωση της συμφωνίας για τη διεξαγωγή του GP της Βραζιλίας το 2026.

Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!