MotoGP: Ετοιμάζουν δυνατή μεταγραφή στη Yamaha

Σε συζητήσεις με τον Jorge Martin
martin
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/1/2023

Η Ducati αποφάσισε για το 2023 να πάρει στην εργοστασιακή ομάδα τον Ιταλό Enea Bastianini αντί του Ισπανού Jorge Martin, μια επιλογή που έχει μεν τη λογική δημιουργίας μιας “All-Italian Dream Team” όμως στην πράξη δημιουργεί αρκετά ερωτηματικά σχετικά με την ορθότητά της. Οι λόγοι είναι μάλλον προφανείς… Ο πρώτος φυσικά έχει να κάνει με το γεγονός πως όταν έχεις στην εργοστασιακή ομάδα δύο αναβάτες που μπορούν να διεκδικήσουν το πρωτάθλημα, η ατμόσφαιρα μέσα στα BOX γίνεται εκ των πραγμάτων εκρηκτική.

Το είδαμε και όταν η Yamaha είχε ταυτόχρονα τον Rossi και τον Lorenzo, όπου όχι μόνο δεν λειτουργούσαν ως ομάδα, αλλά είχαν βάλει και τοίχο ανάμεσά τους για να μην ανταλλάσσουν ούτε βλέμμα  οι μηχανικοί μεταξύ τους κατά την διάρκεια του τριήμερου των αγώνων.

Με δεδομένο όσα είδαμε να γίνονται μεταξύ Bagnaia και Bastianini το 2022, μάλλον τα πράγματα θα γίνουν ακόμα πιο άγρια το 2023, ειδικά στους πρώτους αγώνες όπου η βαθμολογική διαφορά θα είναι μικρή και θα μάχονται για την πρωτοκαθεδρία εντός της ομάδας.

Ταυτόχρονα όμως με όσα έγιναν και θα γίνουν στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati, ο Jorge Martin ήταν εκείνος που θα έπρεπε να βρεθεί στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati αν οι αποφάσεις των Ιταλών ακολουθούσαν τη συμβατική λογική.

Ο Ισπανός είναι απίστευτα γρήγορος και σημείωσε αρκετές Pole Position σπάζοντας τα χρονόμετρα, όμως την ίδια στιγμή δεν είχε σταθερή παρουσία στο βάθρο. Αυτό είναι θετικό για να έχει τον ρόλο team-mate δίπλα στο Bagnaia, καθώς δημιουργεί από την αρχή μια σαφή ιεραρχία μέσα στην ομάδα.

Όπως κι αν έχει, η Ducati αποφάσισε να προσπεράσει τον αναβάτη της PRAMAC και να πάρει τον Bastianini, οπότε για τουλάχιστον δύο χρόνια ο Jorge Martin δεν πρόκειται να έχει καμία ελπίδα να πάει στην εργοστασιακή ομάδα.

Έτσι σύμφωνα με πληροφορίες του Men On Wheels που αναδημοσιεύει το Crash.net, ο Lin Jarvis έχει κάνει πρόταση στον Jorge Martin να πάρει τη θέση του Franco Morbidelli μετά το 2023 που λήγει το συμβόλαιό του με την Ducati.

Η είδηση αυτή δεν είναι καθόλου παράλογη, διότι έτσι κι αλλιώς όλοι συζητάνε με όλους για την επερχόμενη μεταγραφική περίοδο.

Ειδικά όμως για την περίπτωση του Martin και του Morbidelli, το σενάριο πάει πιο βαθιά διότι ο Morbidelli είναι μαθητής της σχολής του Rossi και η VR46 θέλει να στείλει τον Marco Bazzecchi στην PRAMAC και στη θέση του να πάρει τον Morbidelli.

Την ίδια στιγμή, η Yamaha θέλει οπωσδήποτε έναν πρωτοκλασάτο νέο αναβάτη δίπλα στον Quartararo, διότι με μόλις δύο μοτοσυκλέτες στην πίστα από την επόμενη χρονιά θα πρέπει και οι δύο να φαίνονται στις τηλεοράσεις…

Για το Jorge Martin το κέρδος είναι τα “γαλόνια” του εργοστασιακού αναβάτη και πιθανότατα τα επιπλέον χρήματα.           

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Michael Dunlop

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Sportbike TT

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.