MotoGP: Fabio Quartararo - "Προτιμώ να μην να ξεκινώ από την pole position”

“Σου δίνει ελπίδα, αλλά μηδενική δυναμική"
MotoGP Quartararo on poles
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/7/2025

Ο Fabio Quartararo κατακρίνει την έλλειψη ρυθμού της Yamaha στους αγώνες, μετά την τέταρτη θέση του στο Γερμανικό MotoGP, σχεδόν 19 δευτερόλεπτα πίσω από τον Marc Marquez και 10 από το βάθρο.

Παρά το γεγονός ότι τερμάτισε ως ο ταχύτερος μη-Ducati αναβάτης στο Sachsenring, ο Fabio Quartararo αποχώρησε απογοητευμένος λόγω των συνεχιζόμενων προβλημάτων της Yamaha στον αγωνιστικό ρυθμό, αμφισβητώντας ακόμα και τη χρησιμότητα των καλών κατατακτήριων.

Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2021, που ξεκίνησε από την έκτη θέση στο grid, βρισκόταν ένατος στους πρώτους γύρους και για άλλη μια φορά δυσκολεύτηκε στις προσπεράσεις.

Περνώντας μεγάλο μέρος του αγώνα στην έβδομη θέση, ο αναβάτης της Monster Yamaha κατάφερε να κερδίσει τρεις θέσεις χάρη στις πτώσεις των Fabio di Giannantonio, Johann Zarco και Marco Bezzecchi, τερματίζοντας τέταρτος.

Ήταν το καλύτερο αποτέλεσμά του σε Κυριακάτικο αγώνα από τη δεύτερη θέση στο Jerez.

Όμως ο Quartararo δεν έμεινε ικανοποιημένος, καθώς τερμάτισε 18.738 δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή Marc Marquez και πάνω από 10 δευτερόλεπτα πίσω από τον τρίτο Francesco Bagnaia.

"Δεν είμαι χαρούμενος γιατί είμαστε υπερβολικά αργοί. Το αίσθηση της μοτοσυκλέτα δεν είναι καλή. Τερματίσαμε πάνω από 18 δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή, κάτι που δεν είναι ο στόχος μας, αλλά τερματίσαμε και 10 δευτερόλεπτα πίσω από τον Pecco [Bagnaia]. Είμαστε αργοί και πρέπει να καταλάβουμε γιατί δυσκολευόμαστε τόσο στους αγώνες." δήλωσε ο Fabio Quartararo.

Το Sachsenring έχει υπάρξει ευνοική πίστα για τον Quartararo στο παρελθόν, με την τελευταία νίκη του ίδιου και της Yamaha στο MotoGP να έρχεται εκεί το 2022.

Όμως φέτος, παρότι ο χρόνος του Marquez ήταν 2.8s πιο αργός από του Bagnaia πέρσι, ο Quartararo ήταν κατά 4.3s πιο αργός από τον περσινό του τερματισμό στην 11η θέση, υπό τις δύσκολες συνθήκες χαμηλής πρόσφυσης και ανέμου.

Η Yamaha έχει δείξει καλά δείγματα στις κατατακτήριες το 2025, με τον Quartararo να έχει εξασφαλίσει τέσσερις pole positions. Όμως, ο ίδιος παραδέχεται πως αυτές οι επιδόσεις έχουν χάσει την αξία τους χωρίς ανταγωνιστικό ρυθμό στον αγώνα.

Εκτός από το Jerez, η άλλη ξεχωριστή Κυριακή ήταν το βρετανικό  Grand Prix, όπου ο Quartararo έχασε πιθανή νίκη λόγω αποτυχίας στο σύστημα ρύθμισης ύψους της ανάρτησης.

Σχολιάζοντας τις απαιτητικές συνθήκες του αγώνα, πρόσθεσε:
"Υπήρχε ένας αγώνας παρόμοιος στο Jerez το 2020.
Ήταν δύσκολες συνθήκες, ειδικά στη Στροφή 1, με τον άνεμο να φυσάει από πίσω.
Δεν ήταν ο πιο εύκολος αγώνας."

Το MotoGP μεταφέρεται τώρα απευθείας στο Brno, για τον τελευταίο αγώνα πριν το καλοκαιρινό διάλειμμα, με τον Quartararo να βρίσκεται στη δέκατη θέση του πρωταθλήματος.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.