MotoGP: Το φαίρινγκ της Ducati GP

Φτάνει να δουλεύει!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/3/2017

Κανείς δεν είπε ποτέ ότι οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες πρέπει να είναι απαραίτητα και όμορφες. Η δουλειά τους είναι να είναι αποτελεσματικές στην πίστα, σ’ ένα περιβάλλον πολύ συγκεκριμένο, και να οδηγούν την εξέλιξη μπροστά με μεγάλα βήματα. Το αν θα φαίνονται όμορφες στις φωτογραφίες, δεν απασχολεί εκείνους που τους νοιάζει το αποτέλεσμα και φυσικά πρώτοι από όλους αυτούς, είναι οι άνθρωποι της Ducati που θέλουν να μετατρέψουν σε νίκες, την τεράστια επένδυση που πραγματοποιούν στο αγωνιστικό τμήμα. Από το Σάββατο όμως που η Ducati έβγαλε μία κοντινή φωτογραφία από το νέο της φαίρινγκ, όλος ο κόσμος εστίασε στην εντελώς ξένη όψη σε σχέση με την συνηθισμένη εμφάνιση που έχουν οι GP μοτοσυκλέτες. Είναι αλήθεια πως η νέα Desmosedici GP διαφέρει προκλητικά από τις υπόλοιπες, και οδηγεί σε ένα μικρό φόβο, πως ίσως να επηρεάσει την εμφάνιση των superbike της εταιρίας, αν πράγματι το νέο φαίρινγκ αποδειχθεί ότι προσφέρει βοήθεια που είναι απαραίτητη. Τέτοιος φόβος όμως δεν υπάρχει.

Οι κατασκευαστές γνωρίζουν πολύ καλά, πως οι αλλαγές στην εμφάνιση θα πρέπει να γίνονται με μικρά βήματα. Ο βαθμός αποδοχής του κοινού στην διαφορετικότητα, έχει αποδειχθεί ότι είναι πολύ μικρός όταν μιλάμε για οχήματα, κι αν και κατά καιρούς υπήρξαν μοντέλα που δοκιμάζουν τα όρια του κόσμου, στην συντριπτική πλειοψηφία τους ο σχεδιασμός ακολουθεί πάντα μία συγκεκριμένη πορεία με πολύ μικρά βήματα.

Αυτό όμως δεν πρέπει να ισχύει για τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες. Εκεί θα πρέπει να κρίνουμε τις αλλαγές στην εμφάνιση μονάχα με ένα κριτήριο - αν έχουν πρακτική εφαρμογή και σε πιο βαθμό. Στην εξαιρετική περίπτωση που δούμε ένα τέτοιο φαίρινγκ να ξεφεύγει από τα όρια των GP μοτοσυκλετών και να μπαίνει στην παραγωγή, τότε φυσικά και θα εξεταστεί ο τομέας της εμφάνισης αλλά μέχρι τότε, το σημαντικό είναι να υπάρχει απόδοση.

θα πρέπει να κρίνουμε τις αλλαγές στην εμφάνιση μονάχα με το κριτήριο της πρακτικής εφαρμογής

Κι ενώ λοιπόν ο κόσμος στα social media, εκεί δηλαδή που πρώτη η Ducati παρουσίασε το φαίρινγκ με τα αεροδυναμικά βοηθήματα, εστίασε κυρίως στην εμφάνιση βρίσκοντας ευφάνταστες παρομοιώσεις, η ουσία είναι στο αποτέλεσμα. Τον πρώτο λόγο λοιπόν τον έχει τώρα ο Dovizioso καθώς η σύγκριση για αυτόν είναι αμεσότερη, εξαιτίας της αγωνιστικής εμπειρίας με την προηγούμενη κατάσταση. «Το μέγεθος της αρνητικής άνωσης που δημιουργεί το νέο φαίρινγκ είναι λίγο χαμηλότερο συγκριτικά με τα πτερύγια, αλλά η επίδραση του φαινομένου είναι άκρως ευεργετική και τα εύσημα πρέπει να αποδοθούν στους μηχανικούς μας».

Είναι βέβαιο πως χωρά αρκετή εξέλιξη ακόμα για τα αεροδυναμικά βοηθήματα της Ducati, που ακολουθώντας τους νέους κανονισμούς ενσωματώθηκαν στο φαίρινγκ. Είναι με διαφορά ότι μεγαλύτερο και πιο χτυπητό στην εμφάνιση έχουμε δει, όμως δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για τις γρηγορότερες μοτοσυκλέτες του grid, πράγμα που σημαίνει ότι έχουν αυξημένες ανάγκες για αεροδυναμική σχεδίαση. Κι αυτός είναι ακόμη ένας λόγος που πρέπει να τους δώσουμε χρόνο, καθώς ξοδεύουν απίστευτο κόπο και χρήμα για να δοκιμάσουν κάτι εντελώς καινούριο. Ήταν τέλη της δεκαετίας του ’60, όταν στην F1 δοκίμαζαν πτερύγια με δραματικά αποτελέσματα. Για ομορφιά ούτε λόγος βέβαια, αλλά και από απόδοση στην αρχή ήταν αμφιλεγόμενο το αποτέλεσμα. Μικρό κέρδος για μεγάλο ρίσκο, αφού τα πτερύγια έσπαγαν συνέχεια, ήταν άκαμπτα για να μπορούν να αντέξουν τις τεράστιες δυνάμεις και ταυτόχρονα αυτή η ακαμψία επηρέαζε τα χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου. Η Dorna θέλει να υπερπηδήσει βήματα στην εξέλιξη και έχοντας την εμπειρία από την ιστορία της F1 πιέζει για να γίνει η ενσωμάτωση στο φαίρινγκ και να γίνουν αλλαγές στην χρήση των αεροδυναμικών βοηθημάτων. Είμαστε λοιπόν ακόμα στην αρχή και το τελευταίο πράγμα που πρέπει να μας απασχολεί, είναι η εμφάνιση… 

 

 

Την τελική μορφή του φαίρινγκ θα την δούμε στον αγώνα, στο τέλος του μήνα, αν και ο όρος «τελική μορφή» δεν θα πρέπει να είναι καθόλου αυστηρός. Η εξέλιξη τώρα ξεκινά…

 

Ορισμένες από τις αντιδράσεις του κόσμου, απέναντι στην εμφάνιση των νέων πτερυγίων, είναι πραγματικά ευφάνταστες: 

Ετικέτες

John McGuinness: “Δεν με στενοχωρεί το ότι δεν μπορώ πια να κερδίσω” – Συμπληρώνει 30 χρόνια από το ντεμπούτο του

Ο Βρετανός έχει πετύχει 23 συνολικά νίκες στο Isle of Man TT
McGuinness
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/4/2026

Το Isle of Man TT του 2026 σηματοδοτεί ένα σημαντικό ορόσημο στην καριέρα του θρύλου John McGuinness, καθώς φέτος γιορτάζει την 30ή επέτειο από το ντεμπούτο του. Ο Άγγλος μιλάει ανοιχτά για το τι συνεχίζει να του δίνει ώθηση, πώς βλέπει την επιτυχία σήμερα και πότε θα έρθει η ώρα να αποσυρθεί.

Είναι εξαιρετικά σπάνιο ένας αθλητής να αγωνίζεται 30 χρόνια μετά το ντεμπούτο του, πόσο μάλλον όταν βρίσκεται στην ηλικία των 54 ετών, όμως ο John McGuinness είναι η εξαίρεση του κανόνα. Τριάντα χρόνια μετά την έναρξη της καριέρας του, ο Βρετανός αναβάτης συμμετέχει ακόμα στο Isle of Man TT, με την υποστήριξη της Honda. Μάλιστα πέρυσι ήταν 7ος στον αγώνα Superbike και το 2024 τερμάτισε 5ος στον αγώνα Senior – που δεν πραγματοποιήθηκε πέρυσι λόγω καιρού.

McGuinness

Παρά τα χρόνια του, ο McGuinness κινείται ακόμη με μέση ωριαία ταχύτητα κοντά στα 130 μίλια/ώρα (209 χλμ./ώρα), ενώ πέτυχε προσωπικό ρεκόρ στο Donington κατά τη διάρκεια δοκιμής πριν από λίγες εβδομάδες.

Ο θρύλος του Isle of Man TT δήλωσε σε συνέντευξη που έδωσε:

Πρέπει απλώς να συγκεντρωθώ σε αυτό που κάνω, να μείνω προσηλωμένος και να προσπαθήσω να μην αφήσω αυτό το γεγονός (της επετείου) να με επηρεάσει υπερβολικά. Αλλά είναι ωραίο, είναι πραγματικά ωραίο. Ακόμα νιώθω καλά. Ακόμα νιώθω ότι οδηγώ καλά, ότι γυρνώ γρήγορα στις δοκιμές. Έχω τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας σε κάποιον βαθμό. Οπότε νομίζω ότι είναι σαν άλλη μια χρονιά, αλλά όχι ακριβώς· είναι σαν μια άλλη μια χρονιά, αλλά με ωραία ιστορία. Η ιστορία είναι πραγματικά ωραία. Νιώθω πολύ περήφανος που μπορώ ακόμα να δικαιολογώ την ύπαρξη μιας εργοστασιακής Honda, ξεκινώντας από την πρώτη θέση – όλη η πίεση βαραίνει τους ώμους σου όταν ξεκινάς από την πρώτη θέση! Στο TT συμβαίνουν μερικά ωραία πράγματα για τα οποία δεν μπορούμε να μιλήσουμε πολύ. Ωστόσο, εξακολουθώ να έχω αυτό το καυτό πάθος να έρθω και να οδηγήσω στο Isle of Man TT.

Σε κάποιο σημείο πέρυσι το Senior δεν έγινε και σκέφτηκα, 'Χριστέ μου, δεν μπορώ να αποσυρθώ, αυτό δεν είναι καλό, θα πρέπει να δοκιμάσω ξανά του χρόνου.' Πάντα υπάρχουν μικροί λόγοι για τους οποίους συνεχίζεις. Αλλά ακόμα θέλω σιωπηλά να είμαι γρήγορος, ακόμα θέλω να βελτιώνομαι συνεχώς. Πέρυσι, έκανα τους γρηγορότερους έξι γύρους που έκανα ποτέ. Οπότε, όλα καλά! Είκοσι χρόνια με τη Honda, κανονικά θα έδιωχναν κάποιον σαν εμένα και θα έπαιρναν κάποιον άλλο, αλλά ακόμα με αγαπούν. Οπότε, καλά!

Θα δούμε. Είμαι σίγουρος ότι θα καταλάβω πότε θα είναι η κατάλληλη στιγμή να σταματήσω. Είναι απλά μικρά πράγματα που απολαμβάνω. Όπως, το χρώμα της μοτοσυκλέτας, τη νέα δερμάτινη φόρμα, τις δοκιμές στην Ισπανία, μου αρέσει να δουλεύω με τον Dean [Harrison], όλη την ομάδα.

McGuinness

Είναι όλα αυτά τα άλλα πράγματα εκτός από το TT. Η δουλειά μου αλλάζει λίγο στη Honda, κάνω περισσότερα πράγματα ως πρεσβευτής. Δουλεύουμε καλά μαζί. Θέλεις να νικήσεις τον teammate σου, αλλά θέλω ο Dean να κερδίσει. Προς το παρόν, είμαι ακόμα σε εκείνο το στάδιο όπου μπορώ να τα βγάζω πέρα. Κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και σκέφτομαι 'ηλίθιε γέρο-βλάκα'. Δεν πρόκειται να το σκέφτομαι πια. Είμαι απλώς ο John McGuinness ο αναβάτης και θα φορέσω τα δερμάτινά μου και θα πάω να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα μου. Δεν στενοχωριέμαι που δεν μπορώ να κερδίσω πια. Πριν από δέκα χρόνια, θα ήμουν κατσούφης που δεν κέρδιζα. Αλλά τώρα είμαι εντάξει. Μου αρέσει απλά να είμαι στην πίστα.

Δεν στενοχωριέμαι πολύ για το πού τερματίζω. Μου αρέσει να δουλεύω με τον γιο μου. Ο γιος μου είναι εκεί μαζί μας, είναι άνθρωπος των αριθμών, των στατιστικών, είναι πάντα θετικός μαζί μου.

Τα έσοδα συνεχίζουν να εισρέουν και οι λογαριασμοί συνεχίζουν να έρχονται, όλοι οι χορηγοί μου είναι πραγματικά περήφανοι για μένα και είναι πολύ θετικοί και δεν μου ασκούν καμία πίεση. Είτε κερδίζω, είτε χάνω, ήταν μαζί μου όταν τραυματίστηκα, ήταν μαζί μου όταν κέρδισα, ήταν μαζί μου όταν δυσκολευόμουν. Οπότε, απλά βρίσκομαι σε μια ευτυχισμένη, μικρή ιδανική κατάσταση. Μια θέση στο βάθρο θα ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Νομίζω ότι μια ακόμη θέση στο βάθρο του TT θα ήταν φανταστική.

Νομίζω ότι είναι θέμα μυϊκής μνήμης, κάτι πολύ επαναλαμβανόμενο, είναι θέμα συγχρονισμού. Νομίζω ότι είναι η εμπειρία. Δεν θα έλεγα ότι είμαι ο πιο γυμνασμένος άνθρωπος στον κόσμο, αλλά είμαι άνθρωπος της ρουτίνας: το ίδιο φαγητό, μισώ να βγαίνω από τη βολή μου. Είμαι λίγο ιδιότροπος, πραγματικά – λίγο περίεργος.

Αλλά μπορώ να βγω στην πίστα και να πάω γρήγορα. Στο Oulton Park, ήμουν πρώτος στην πρώτη περίοδο επειδή έχω κάνει δισεκατομμύρια γύρους. Μετά, οι άλλοι που έχουν την μισή ηλικία τους με προλαβαίνουν και με προσπερνάνε. Γι' αυτό στο TT, μπορώ ακόμα να τα καταφέρω, επειδή μπορώ να κατεβάσω τον καρδιακό μου ρυθμό, μπορώ να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα, ξέρω πώς να ρυθμίσω τη μοτοσυκλέτα. Οπότε, ακόμα λειτουργεί.

Η Honda θα μπορούσε να με είχε βγάλει εκτός ομάδας ή να είχε βάλει τρεις μοτοσυκλέτες. Είχαν σκοπό να βάλουν τρεις μοτοσυκλέτες με τον Nathan Harrison. Απλώς μου είπαν: Αν θέλεις να οδηγήσεις, υπάρχει μια μοτοσυκλέτα για σένα. Και, κάτι πολύ ξεχωριστό, που επίσης μου είπαν: Αν θέλεις να σταματήσεις, σταμάτα.

Με όλο τον προϋπολογισμό και την προσπάθεια που απαιτείται, είναι πολύ ασυνήθιστο για μια ομάδα να πει το αφεντικό ότι αν ήθελα να σταματήσω στη μέση ενός αγώνα, να σταματήσω στη μέση του αγώνα. 'Απλά σταμάτα έξω από μια παμπ στην πίστα του TT και θα έρθουμε να πιούμε μια μπύρα μαζί σου.'

Η ζωή μου είναι όμορφα ισορροπημένη. Είναι υπέροχη. Δεν θέλω να αλλάξει. Δεν θέλω καμία παρέμβαση, δεν θέλω καμία ταλαιπωρία. Είναι απλά όλα καλά και τόσο όμορφα ισορροπημένα. Απλά το λατρεύω.

Για το 2026 ιδανικά θα ήθελα τέσσερις θέσεις στην πρώτη εξάδα. Να γυρίσω σπίτι σώος και αβλαβής. Και μετά, το κερασάκι στην τούρτα θα ήταν μια θέση στο βάθρο. Και μετά θα κάνω μια βόλτα στην παραλία – αυτό θα είναι ενδιαφέρον. Απλώς ελπίζω να περάσω καλά πάντως. Να είμαι καλά. Να έχει καλό καιρό. Και τότε εγώ θα είμαι πλήρης.

McGuinness

Ο McGuinness ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο στο TT το 1997, στον αγώνα Lightweight. Το 1999, κατέκτησε την πρώτη του νίκη στην ίδια κατηγορία. Αυτή σηματοδότησε την πρώτη από τις 23 συνολικά νίκες του. Μόνο δύο άλλοι αναβάτες, ο Michael Dunlop και ο Joey Dunlop, έχουν περισσότερες νίκες από τον McGuinness. Μάλιστα, πρόσφατα λανσαρίστηκε από το Isle of Man TT μία σειρά ρουχισμού προς τιμή της συμπλήρωσης 30 χρόνων αγώνων του Βρετανού θρύλου.