MotoGP Φάκελος Yamaha: Όλες οι εξελίξεις μέσα στην ομάδα!

Με τρεις διαφορετικές μοτοσυκλέτες το 2019
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/8/2018

Η παρουσίαση της νέας δορυφορικής ομάδας της Yamaha στα MotoGP από το 2019, μας έδωσε πολλά σημαντικά στοιχεία. Το σημαντικότερο από αυτά ήταν, ότι την επόμενη χρονιά θα δούμε τριών διαφορετικών προδιαγραφών μοτοσυκλέτες. Ο Rossi και ο Vignales θα έχουν μια ολοκαίνουρια M1 με νέο κινητήρα, που ελπίζουν ότι θα λύσει το μεγάλο τους πρόβλημα φέτος. Ο Morbidelli, που σύμφωνα με τον Lin Jarvis θα είναι ο “καλός” αναβάτης της νέας δορυφορικής ομάδας SIC (Sepang International Circuit) με χορηγός την Pedronas, λόγω εμπειρίας, θα οδηγάει μια M1 προδιαγραφών A-Spec. Τι σημαίνει αυτό;

Όπως είπε ο Lin Jarvis, η μοτοσυκλέτα A-Spec θα είναι “σχεδόν” ίδια με την εργοστασιακή των Rossi και Vignales, δηλαδή θα έχει τον νέο κινητήρα που ετοιμάζουν για το 2019. Η διαφορά θα είναι στην υποστήριξη και στην εξέλιξη που θα έχει η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα κατά την διάρκεια της χρονιάς. Ο Morbidelli θα έχει για μηχανικό τον Ramon Forcada, ο οποίος είχε τον Lorenzo όταν ο Ισπανός ήταν στην εργοστασιακή ομάδα της Yamaha. Ουσιαστικά, το 2019 ο Morbidelli θα είναι έχει την αντίστοιχη υποστήριξη που είχε φέτος ο Cal Cruchlaw από την Honda και το HRC. Με άλλα λόγια θα ξεκινήσει την χρονιά έχοντας μια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα, αλλά κατά την διάρκεια της σεζόν θα έχει πιο περιορισμένη πρόσβαση στα νέα εξαρτήματα και γενικά στην ταχύτητα εξέλιξης της μοτοσυκλέτας του σε σύγκριση με τις μοτοσυκλέτες του Rossi και του Vignales.

Όμως ο Fabio Quartararo που θα είναι ο δεύτερος οδηγός της νέας δορυφορικής ομάδας, θα οδηγάει μια M1 προδιαγραφών B-Spec. Η έκδοση B-Spec θα είναι ακριβώς η ίδια μοτοσυκλέτα με την οποία θα τρέξουν ο Rossi και ο Vignales στον τελευταίο αγώνα του φετινού πρωταθλήματος στην Valencia.  Πρόκειται δηλαδή για μια Full-Factory M1 του 2018, που θα έχει πάνω της όλες τις αλλαγές και τα εξαρτήματα εξέλιξης που θα κάνουν έως το τέλος της χρονιάς ο Rossi και ο Vignales. Άρα δεν θα έχει τον νέο κινητήρα και το νέο πλαίσιο, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα μπορεί να γίνει καμία εξέλιξη της μοτοσυκλέτας κατά την διάρκεια της χρονιάς, πέραν κάποιων μικρών ρυθμίσεων.

Το επιχείρημα του Lin Jarvis για αυτή την απόφαση ήταν ότι ο μεν Morbidelli έχει ήδη αρκετή εμπειρία από την οδήγηση μιας μοτοσυκλέτας των MotoGP και αξίζει τον κόπο να του δώσεις μια full-factory έκδοση, ενώ για τον Fabio Quartararo το 2019 θα είναι μια σεζόν προσαρμογής, οπότε αν του δώσεις full-factory μοτοσυκλέτα, μάλλον θα τον αγχώσεις ακόμα περισσότερο, παρά θα τον βοηθήσεις. Γενικά ο Lin Jarvis έδειξε με τον τρόπο του ότι η επιλογή του Quartararo δεν ήταν ακριβώς αυτό που ήθελε ο ίδιος.

Συνολικά η φετινή σεζόν για τον Lin Jarvis πρέπει να ήταν από τις πιο δύσκολες στην καριέρα του ως επικεφαλής εργοστασιακής ομάδας. Παρά το γεγονός ότι ο Rossi είναι ακόμα δεύτερος σε βαθμολογία στο πρωτάθλημα και αρκετά εμπρός από τους δύο αναβάτες της Ducati, ο εκνευρισμός και η μιζέρια είναι διάχυτη μέσα στα box της Yamaha.

Κοιτώντας την βαθμολογία και τα αποτελέσματα, η Yamaha έχει αξιοπρεπέστατη παρουσία φέτος στο πρωτάθλημα. Αφήνοντας όμως τα νούμερα στην άκρη η εικόνα είναι τελείως διαφορετική κι έτσι η ατμόσφαιρα δεν θα μπορούσε να είναι και η ιδανικότερη...

Αν θέλει κανείς ένα και μόνο παράδειγμα για τα παραπάνω τότε είναι αυτό: Για πρώτη φορά είδαμε και ακούσαμε Ιάπωνα μηχανικό να ζητάει συγνώμη από τους αναβάτες για τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών. Σίγουρα η Yamaha δεν ήταν ποτέ σαν την Honda που δεν έχει πει ποτέ ένα ευχαριστώ στον Doohan π.χ. και γενικά η Yamaha είναι η πιο ανθρωποκεντρική εταιρεία της Ιαπωνίας, αλλά και πάλι η δημόσια συγνώμη ξεπερνά τα συνηθισμένα όρια.  

Σύμφωνα με τον Colin Edwards, που είχε off the record συνομιλία με μηχανικό μέσα από την εργοστασιακή ομάδα της Yamaha, στις δοκιμές που έκαναν στο Misano μια εβδομάδα πριν τον (ακυρωθέν…) αγώνα στο Silverstone, υπήρχε πολύ μεγάλος εκνευρισμός την πρώτη ημέρα, από το πρωί έως το μεσημέρι.

Αιτία ήταν το γεγονός, ότι οι Ιάπωνες είχαν υποσχεθεί στους αναβάτες ότι θα δοκίμαζαν τον νέο κινητήρα του 2019, κάτι που τελικά δεν έγινε. Δεν είναι σαφές αν οι Ιάπωνες δεν έφεραν καν στην Ιταλία τον νέο κινητήρα ή αν είπαν ότι δεν είναι έτοιμοι για να τον δοκιμάσουν. Το σίγουρο είναι ότι οι αναβάτες πήγαν εκεί νομίζοντας ότι θα δοκιμάσουν τον κινητήρα του 2019 και τελικά έμαθαν τελευταία στιγμή ότι δεν πρόκειται να γίνει κάτι τέτοιο.  Το κλίμα ηρέμισε μέσα στην ομάδα μετά το μεσημέρι, όταν ο άνθρωπος που είχε στείλει η Marelli (αποκλειστικός προμηθευτής των ηλεκτρονικών για όλες τις ομάδες των MotoGP βάσει κανονισμού) κατάφερε να βρει μαζί με τους μηχανικούς της Yamaha μια ικανοποιητική ρύθμιση για το traction control.

Να θυμίσουμε εδώ, ότι το πρόβλημα του κινητήρα των εργοστασιακών M1 φέτος ξεκινάει από τον στρόφαλο, κάτι που ο κανονισμός απαγορεύει στους κατασκευαστές να αλλάξουν στην μέση της χρονιάς (επιτρέπεται μόνο στις νέες ομάδες όπως η KTM και μόνο μέχρι τη στιγμή που δεν μπορούν να κερδίσουν αγώνες).

Ο στρόφαλος αυτός είναι πολύ ελαφρύς και επιτρέπει στον κινητήρα να ανεβάζει αξιόπιστα υψηλότερες στροφές σε σχέση με τον προηγούμενο, καθώς η μικρότερη μάζα του παράγει λιγότερους καταστροφικούς κραδασμούς. Περισσότερες στροφές στα MotoGP σημαίνουν ταυτόχρονα και περισσότερη δύναμη. Το πρόβλημα με τον ελαφρύ στρόφαλο είναι η απότομη άνοδος των στροφών που προκαλεί πρόωρη φθορά στα ελαστικά.

Γι΄αυτό και ο Rossi είχε δηλώσει ότι μπορεί να κάνει έναν γρήγορο γύρο αλλά δεν μπορεί να έχει ένα γρήγορο γυρολόγιο. Ο μόνος τρόπος για να βελτιώσουν το πρόβλημα είναι να ρυθμίσουν την τροφοδοσία του κινητήρα και την επέμβαση των ηλεκτρονικών.

Rossi: «Έχω την δύναμη να κάνω άλλους πέντε γύρους, δεν έχω την δυνατότερη μοτοσυκλέτα»

Εδώ όμως η Yamaha φαίνεται ότι είχε κάνει λάθος επιλογή ως προς τον άνθρωπο που ήταν υπεύθυνος για την εξέλιξη των ηλεκτρονικών, διότι όπως οι ίδιοι λένε, είχαν μείνει πίσω σε σχέση με τους υπόλοιπους σε αυτόν τον τομέα. Δεδομένου ότι όλοι έχουν κοινό hardware της Marelli, μας αφήνει με ένα μεγάλο ερωτηματικό ως προς τι ακριβώς έχει συμβεί εδώ. Μάλιστα αν προσθέσουμε το γεγονός ότι στο τελευταίο τεστ του Misano είπαν ότι είχαν μαζί τους εκπρόσωπο της Marelli, μας κάνει να πιστέψουμε ότι μέχρι σήμερα προσπαθούσαν να βρουν τις λύσεις μόνοι τους.

Μαζί με όλα αυτά, ο Lin Jarvis και η Yamaha έπρεπε να βρουν λύση στο πρόβλημα που τους δημιούργησε η ξαφνική αποχώρηση της Tech 3. Την αποκαλούμε “ξαφνική” διότι από τα λόγια του Lin Jarvis φάνηκε πως δεν είχαν υπολογίσει να συμβεί κάτι τέτοιο. Όμως η KTM έχει σηκώσει το λάβαρο του πολέμου εναντίον των ιαπωνικών εργοστασίων και ενώ θα μπορούσε με λιγότερα χρήματα να δημιουργήσει μια άλλη δορυφορική ομάδα, αποφάσισε να ξοδέψει περισσότερα χρήματα για να πάρει από την Yamaha την Tech 3, μαζί με τον Zarco και να αποδυναμώσει την ιαπωνική εταιρεία. Δεν ήταν αυτός ο πρωταρχικός στόχος φυσικά, αλλά αν πετύχουν όλα μαζί, τότε ακόμα καλύτερα! Η Yamaha και ο Lin Jarvis έψαξαν για μια έτοιμη και γρήγορη λύση στην Marc VDS, αλλά τα προβλήματα της συγκεκριμένης ομάδας μάλλον είναι άλυτα. Οπότε η δημιουργία της SIC με χορηγό την Pedronas έγινε πάνω σε ένα λευκό χαρτί, με ανθρώπους που δούλευαν σε διάφορα πόστα της εργοστασιακής ομάδας της Yamaha και της Marc VDS που εγκαταλείπει το πρωτάθλημα στο τέλος του 2018.

Όπως αποκάλυψε ο Jarvis, οι πρώτες επαφές για την στελέχωση της ομάδας SIC ξεκίνησαν το τριήμερο του αγώνα της Ιταλίας στο Mugello. Στον ίδιο ρυθμό θα γίνουν και οι πρώτες δοκιμές, αφού αμέσως μετά το τέλος του αγώνα της Valencia την Κυριακή, θα πρέπει να γίνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι μία ομάδα, για να οδηγήσουν οι αναβάτες τις μοτοσυκλέτες τους την Δευτέρα.

Ετικέτες

MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC

Ο χαμένος κρίκος σε μία ανοικτή αλυσίδα
MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.

Ετικέτες