MotoGP Γερμανίας: Σαρωτική νίκη Marc Marquez – Χάος πτώσεων μισή πίστα πίσω του

Μία δεκάδα τερμάτισε μόνο!
MotoGP Γερμανίας: Σαρωτική νίκη Marc Marquez – Χάος πτώσεων μισή πίστα πίσω του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/7/2025

Μπήκε ο Rins στην δεκάδα ενώ οδηγούσε μόνος του μισή πίστα μακριά από τον πρώτο, αυτό εξηγεί τι έγινε σήμερα στον αγώνα που οι πτώσεις ήταν το πιο συγκλονιστικό του αγώνα, πέρα από τις μάχες εκτός πεντάδας. Αντίστοιχα μόνος του εμπρός ξεφεύγοντας από την πρώτη στιγμή ήταν ο Marc Marquez που πήρε μία απόλυτη νίκη στην πίστα που αποτελεί το βασίλειό του, ένα από πολλά που έχει περνώντας πλέον τον Agostini σε νίκες, βρισκόμενος στην δεύτερη θέση πίσω από τον Valentino Rossi. Χρειάζεται άλλες 20 για να ισοφαρίσει το ρεκόρ νικών.

Έχει όμως γράψει και άλλο ένα ρεκόρ, αυτό των νικών σε μία πίστα μαζεύοντας 9 μέσα στο Sanchering με τον Agostini να κατέχει την πρώτη θέση με 10 στην Iwata.

Στην εκκίνηση έγιναν λιγότερα λάθη από τον βρεγμένο Sprint εχθές, ο Marc Marquez πάλι έφυγε εμπρός και έστριψε όμως και πρώτος ενώ και πάλι ο Zarco έχανε τις θέσεις αμέσως. Ο Bezzecchi έκανε πολύ καλή εκκίνηση και μπήκε δεύτερος πίσω από τον Marc όμως δεν θα άντεχε για πολύ την πίεση του Di Giannantonio.

Αντίθετα ο Zarco έκανε φοβερή άμυνα πίσω από τον Alex Marquez στην κρατώντας την 5η θέση από τον Acosta και τον Bagnaia.

Στην έναρξη του 3ου γύρου ο Di Giannantonio ήταν ήδη εμπρός και ο Bezzecchi είχε ήδη αποκρούσει μία επίθεση του Alex Marquez. Υπήρχε μπόλικο θέαμα εκείνη την στιγμή από την 4η θέση και πίσω.

Τις πτώσεις εγκαινίασε ο Salvadori και ακολούθησε ο Oliveira ενώ ταυτόχρονα με την Aprilia έπεσε και ο Acosta στο εσάκι χάνοντας πρόσφυση εμπρός και ενώ ήταν στην 5η θέση προσπαθώντας και για κάτι καλύτερο.

Bezzecchi και Alex Marquez χάριζαν θέαμα για την μάχη της 3ης θέσης που κράτησε αρκετούς γύρους μέχρι ο Alex να μείνει πίσω.

Όλη αυτή την ώρα ο Marc Marquez απλά ξεμάκραινε εμπρός. Όταν έφτασε την διαφορά στο 1,6 δευτερόλεπτα έκανε έναν γύρο διαφορετικό από τους προηγούμενους και αμέσως μετά ανέβηκε ξανά ένα σκαλί πάνω από όλους και διπλασίασε την διαφορά σε σημείο που ο Di Giannantonio σταμάτησε να τον βλέπει πέρα από δύο σημεία της πίστας.

Στα μισά του αγώνα οι δύο Honda έπαιζαν μεταξύ τους και ταυτόχρονα με τον Binder. Είχε προηγηθεί η άνοδος του Quartararo πέρα από τον Miller και έπειτα του Aldeguer και πλέον το ενδιαφέρον ήταν οι προσπεράσεις των δύο Honda που ταυτόχρονα ήθελαν να περάσουν και τον Binder που έκανε δυνατή άμυνα.

Την ώρα που παρακολουθούσε κανείς τις πίσω θέσεις γιατί εμπρός δεν υπήρχε ενδιαφέρον, στον 18ο γύρο ο Marc Marquez σημειώνει ένα μικρό γλίστρημα στην πρώτη στροφή. Τρία δευτερόλεπτα μετά πέφτει ο Di Giannantonio κρατώντας τα φρένα λίγο περισσότερο και αμέσως μετά πέφτει εκεί και ο Zarco που έκανε μοναχικό αγώνα πιο πίσω!

Είναι φανερό πλέον πως ο αγώνας είναι επιβίωσης απέναντι στην πρόσφυση.

Πίσω στην μάχη των μοναδικών που οδηγούσαν κολλητά, δεν γινόταν παρά να αναρωτηθεί κανείς αν ο Mir θα μπορούσε να συνεχίσει ή η κακιά τύχη που τον συνοδεύει θα χτυπούσε ακόμη μία φορά και πράγματι έτσι ακριβώς έγινε. Ο Ai Ogura διέκρινε ένα μικρό κενό εμπρός, έχοντας λίγους γύρους πριν, περάσει τον Fernandez. Εκείνη την στιγμή ο Luca Marini είχε περάσει τον Mir και είχε καταφέρει λίγο μετά να περάσει και τον Binder.

Για άλλη μία φορά δεν κοιτούσε κανείς τους πρώτους που έκαναν ένα ακόμη πιο μοναχικό αγώνα από πριν και τότε πέφτει και ο Bezzecchi!

Η κατάρα της δεύτερης θέσης χτυπά στον 21ο γύρο και πλέον οι δύο Marquez έχουν τις δύο πρώτες θέσεις του βάθρου με διαφορά σχεδόν 6 δευτερολέπτων και ακολουθεί ο Bagnaia, ο μόνος που δεν υπήρχε περίπτωση να δει βάθρο σήμερα αν δεν έπεφταν οι πρώτοι, καθώς ο Alex μπορεί να είχε χάσει την μάχη από τον Bezzecchi αλλά τουλάχιστον το είχε παλέψει πρώτα.

Στον επόμενο γύρο ο Ai Ogura πέφτει πάνω στον Mir που δεν μπορεί να πιστέψει πως για ακόμη μία φορά κάποιος τον βγάζει εκτός πίστας, τουλάχιστον τώρα είχε καταφέρει να γυρίσει αρκετούς γύρους και δεν ήταν στην εκκίνηση.

Εκείνη την στιγμή ξανά πέφτει ο Savadori που είχε ξανά μπει στον αγώνα μετά την πρώτη του πτώση και όλα αυτά στην πρώτη στροφή!

Μαζί με εκείνους που έλειπαν από τον αγώνα, οι πτώσεις στην πρώτη στροφή αποδεκάτισαν την λίστα των αναβατών και πλέον έμενε μέσα η πρώτη δεκάδα!

Όλες οι θέσεις είχαν πλέον κλειδώσει, λίγα μπορούσε να κάνει ο Aldeguer απέναντι στον Quartararo και το μόνο που σκεφτόταν κανείς ήταν αν θα δει ένα καταστροφικό λάθος από τους πρώτους, όμως έγινε ήδη δύο φορές με την πρόσφυση να είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό.

Ευτυχώς καμία άλλη ατυχία δεν σημειώθηκε και η πρώτη δεκάδα κατάφερε να τερματίσει με τον Marc Marquez να έχει μία τεράστια διαφορά που την γιόρτασε κλείνοντας το γκάζι πριν την καρό σημαία για να σηκωθεί όρθιος.

Μία μεγάλη νίκη από τον Marc Marquez μέσα στην αγαπημένη του πίστα κερδίζοντας και τις συνθήκες μεταξύ όλων των άλλων.

Επόμενος σταθμός, η Τσεχία και η φανταστική πίστα του Brno.

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

25

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

40:42.854

2

20

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+6.380

3

16

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+7.080

4

13

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+18.738

5

11

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+18.916

6

10

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+24.743

7

9

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+24.820

8

8

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+25.757

9

7

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+25.859

10

6

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+39.419

Πτώσεις

   

32L. Savadori

Aprilia Racing

19 laps

   

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

21 laps

   

36J. Mir

Honda HRC Castrol

21 laps

   

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

20 laps

   

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

17 laps

   

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

17 laps

   

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

3 laps

   

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

2 laps

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.