MotoGP Γερμανίας Sprint: Απίστευτη νίκη Marc Marquez με νέο ρεκόρ για συνολικές νίκες το Σάββατο

Ο Βασιλιάς του Sachsenring!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/7/2025

Οι δύσκολες συνθήκες στην πίστα της Γερμανίας έδωσαν μπόλικο θέαμα μαζί με το λάθος του Marc Marquez στην εκκίνηση που δεν τον άφησε να εξαφανιστεί εμπρός και να ξεμακρύνει, όπως έδειξε ο ρυθμός του πως θα μπορούσε να κάνει.

Δεν ήταν μία τέλεια εκκίνηση για τον πρώτο στην σειρά αλλά κατάφερε να στρίψει πρώτος στην πρώτη στροφή. Ένα λάθος που θα έκανε στα φρένα όμως, θα τον εμπόδιζε να μείνει και πρώτος και να ξεφύγει δημιουργώντας απόσταση.

Ο Bezzecchi έμεινε μόνος του εμπρός σε έναν μοναχικό αγώνα για το σύνολο των σχεδόν των γύρων με τον Quartararo δεύτερο.

Ο Zarco έκανε μία χάλια εκκίνηση και παρόλο που ήταν δεύτερος και η βρεγμένη πίστα η μόνη ευκαιρία που έχει να είναι εμπρός και να ακούγεται το όνομά του, η λάθος επιλογή ελαστικού συμπλήρωσε την εικόνα και τον κατάπιναν οι υπόλοιποι σαν σταματημένο μέχρι να βρεθεί 7^ος. Πριν από αυτό ο Marc Marquez τον πέρασε καθαρά και κόλλησε μετά πίσω από τον Di Giannantonio που τον καθυστέρησε αρκετά.

Φαινόταν ξεκάθαρα πως ο Marc Marquez δεν ήθελε να πάρει κανένα μεγάλο ρίσκο και έτσι όσες φορές προσπάθησε για προσπέραση δεν τα κατάφερε χάνοντας πολύτιμο χρόνο.

Έκανε καλά και δεν πήρε το ρίσκο καθότι λίγο αργότερα ο Morbidelli θα είχε μία άσχημη πτώση από εκείνες που δεν προλαβαίνεις ούτε να προφυλάξεις τον εαυτό σου. Έκανε πολλές τούμπες στο χαλίκι σε σημείο που άνοιξε το φερμουάρ της φουσκωμένης από τον αερόσακο φόρμας και έμεινε κάτω χωρίς να μπορεί να σηκωθεί άμεσα. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και αναμένεται ενημέρωση για την πορεία της υγείας του.

Τραυματίας και ο Vinales από την πτώση στην κατάταξη που φαίνεται εδώ, ενώ μόλις ο Marc Marquez πέρασε την VR46 μοτοσυκλέτα, ακολούθησε και ο Acosta που τόση ώρα πίεζε την εργοστασιακή Ducati. Είχε προηγηθεί η προσπέραση στον Alex Marquez, ευτυχώς χωρίς κανένα πρόβλημα μετά την μεταξύ τους διαμάχη και πτώση στον προηγούμενο αγώνα. Αργότερα πέρασε και ο Binder εξίσου καθαρά.

Ο Acosta έκανε αμέσως την κίνηση να ακολουθήσει τον Marc Marquez προσπερνώντας κι αυτός την VR46 αλλά ο Marquez άνοιξε αμέσως την διαφορά με ρυθμό που φανέρωνε πως θα κυνηγήσει την Yamaha εμπρός του. Προσπάθησε να ακολουθήσει ο Acosta αλλά το μόνο που κέρδισε είναι μία έξοδο που όταν ξανά μπήκε ήταν πίσω από τον Bagnaia. Δεν δυσκολεύτηκε να τον περάσει και μαζί και τον Oliveira που γυρνούσε μπροστά τους, έτσι ώστε να κερδίσει τον βαθμό.

Ο Quartararo ήταν εύκολη υπόθεση για τον Marc Marquez ωστόσο μόλις τον πέρασε ανταμείφθηκε με ένα γλίστρημα που θύμισε σε όλους το όριο. Κυρίως στον Quartararo που έκλεισε το γκάζι και τον έπιασε αμέσως η μοτοσυκλέτα της VR46, χωρίς όμως να κινδυνεύει με προσπέραση στην σύντομη μάχη που είχαν λίγο πριν το τέλος.

Αντιθέτως ο Marc Marquez πλησίαζε συνέχεια τον Bezzecchi και τελικά στην πρώτη στροφή του τελευταίου γύρου τον πέρασε προσπαθώντας να κρατήσει τα φρένα και μαζί και την καλύτερη γραμμή για την επόμενη στροφή, εκεί όπου έβαλε την σφραγίδα του και πήρε την μεγάλη νίκη της ημέρας!

Παράλληλα πάλευε και ο Acosta να περάσει τον Aldeguer και τα κατάφερε με δυσκολία φτάνοντας εκ νέου τον Alex Marquez όπως έγινε στην αργή του αγώνα.

Μπροστά του σε ακόμη πιο μεγάλη απόσταση ήταν ο Zarco σε έναν Sprint αποτυχία συγκριτικά με το πώς εξελίχθηκαν οι δοκιμές για την κατάταξη.

Binder και έπειτα Miller συμπλήρωναν την 6^η και 5^η θέση αντίστοιχα σε μία δεκάδα από την οποία έλειπε ο Bagnaia.

Ο Quartararo που βλέπει συχνά πλέον την πρώτη σειρά της εκκίνηση, αλλά δεν μπορεί να κρατηθεί εκεί για πάνω από ένα γύρο, είδε τώρα και το βάθρο στον Sprint μετά από 1,5 σχεδόν σεζόν, με τον Bezzecchi να πανηγυρίζει γιατί έχασε από τον Marc Marquez στο Sachsenring, που είναι καλύτερο από το να χάνει από τον Marquez σε οποιαδήποτε άλλη πίστα ή από έναν άλλο αναβάτη μέσα εδώ, καθότι ο συνδυασμός Marc και Sachsenring είναι ασυναγώνιστος.

Αναμένουμε πιο συγκεκριμένη ενημέρωση για τον Morbidelli.

ΘΕΣΗ	Βαθμοί	Αναβάτης	Ομάδα	Χρόνος
1	12	93M. Marquez	Ducati Lenovo Team	22:25.747
2	9	72M. Bezzecchi	Aprilia Racing	+0.938
3	7	20F. Quartararo	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+4.361
4	6	49F. Di Giannantonio	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	+4.683
5	5	43J. Miller	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+9.405
6	4	33B. Binder	Red Bull KTM Factory Racing	+11.720
7	3	5J. Zarco	CASTROL Honda LCR	+12.090
8	2	73A. Marquez	BK8 Gresini Racing MotoGP	+12.347
9	1	37P. Acosta	Red Bull KTM Factory Racing	+17.236
10		54F. Aldeguer	BK8 Gresini Racing MotoGP	+18.728
11		88M. Oliveira	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+19.486
12		63F. Bagnaia	Ducati Lenovo Team	+20.339
13		25R. Fernandez	Trackhouse MotoGP Team	+21.978
14		36J. Mir	Honda HRC Castrol	+23.077
15		42A. Rins	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+23.575
16		10L. Marini	Honda HRC Castrol	+29.220
17		79A. Ogura	Trackhouse MotoGP Team	+31.433
18		32L. Savadori	Aprilia Racing	+50.698
Πτώσεις
		21F. Morbidelli	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	2 laps

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!