MotoGP: Γιατί έσπασαν το ρεκόρ στην Sepang!

Στην τελική ευθεία για το Qatar
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/2/2019

Στο τριήμερο των επίσημων δοκιμών στη Sepang, οι ομάδες και οι αναβάτες μας έδειξαν για πρώτη φορά την δουλειά που έκαναν το χειμώνα για να προετοιμαστούν για το πρωτάθλημα του 2019 που ξεκινά στις 10 Μαρτίου στο Qatar. Στην ίδια πίστα θα γίνουν σε λίγες ημέρες και οι τελευταίες επίσημες δοκιμές πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα, όπου οι ομάδες θα παρουσιάσουν την τελική μορφή των μοτοσυκλετών τους. Σύμφωνα με τους νέους κανονισμούς, μετά τις δοκιμές του Qatar δεν επιτρέπονται μεγάλες αλλαγές στους τομείς της αεροδυναμικής και των μηχανικών μερών. Έτσι, ενώ πέρσι είδαμε τις ομάδες (κυρίως την Ducati) να χρησιμοποιούν εντελώς διαφορετικά φαίρινγκ κατά την διάρκεια του πρωταθλήματος, φέτος θα επιτρέπονται μόνο μικρές αλλαγές που θα αφορούν κυρίως την προσθήκη ή αφαίρεση μερικών φτερών στο φαίρινγκ, αλλά όχι τον πλήρη επανασχεδιασμό του. Γι' αυτό το λόγο οι δοκιμές στη Sepang απέκτησαν ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα για τους μηχανικούς και τους αναβάτες και δεν ήταν καθόλου τυχαίο που οι ομάδες είχαν φέρει μαζί τους έναν πολύ μεγάλο αριθμό νέων εξαρτημάτων για δοκιμή.

Το εντυπωσιακό ρεκόρ

Το πρώτο πράγμα που θα εντυπωσιάσει όποιον δεν παρακολούθησε όλη την διάρκεια των τριήμερων δοκιμών, είναι σίγουρα οι εξαιρετικά χαμηλοί χρόνοι που πέτυχαν οι αναβάτες την τρίτη ημέρα, όπου τέσσερεις από αυτούς έσπασαν το ρεκόρ της πίστας! Εν μέρει, το επίτευγμα αυτό οφείλεται στα νέα ελαστικά που έφερε μαζί της η Michelin. Σύμφωνα με την γαλλική εταιρεία, στη Sepang είχαν δύο νέα ελαστικά με μεσαία και σκληρή γόμα, τα οποία χρησιμοποιούσαν μια νέα τεχνολογία μίξης των υλικών. Αυτή η τεχνολογία είχε αναπτυχθεί στο τέλος της περσινής χρονιάς για την soft γόμα που χρησιμοποιούν οι αναβάτες για τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά. Πλέον όλη η διαθέσιμη γκάμα ελαστικών της Michelin για το 2019 θα χρησιμοποιεί αυτή την νέα τεχνολογία.

Σε ό,τι αφορά το ρεκόρ πίστας που έσπασε η Ducati GP19 του Danilo Petrucci γράφοντας  ένα εντυπωσιακό 1:58.239, αλλά και η Ducati GP18 (μοντέλο του 2018) της δορυφορικής Pramac του Bagnaia (1:58.302) και η άλλη Ducati GP19 της Pramac του Miller (1:58.366) και φυσικά η Ducati GP19 του Dovi, υπάρχει λογική εξήγηση. Η εξήγηση αυτή έχει να κάνει με το γεγονός, πως το προηγούμενο ρεκόρ το είχε ο Jorge Lorenzo το 2018, πάλι κατά την διάρκεια των αντίστοιχων δοκιμών του περσινού πρωταθλήματος, φυσικά με την Ducati GP18 και ήταν 1:58.830. Προφανώς η διαφορά των έξι δέκατων του δευτερολέπτου είναι τεράστια για το επίπεδο των MotoGP, όμως η χρήση των νέας τεχνολογίας ελαστικών αρκεί για να την δικαιολογήσει. Άλλωστε βλέπουμε πως σχεδόν τον ίδιο χρόνο με τον Pertucci έκανε και ο rookie της Pramac με την περσινή μοτοσυκλέτα του Dovi ή του Lorenzo αν προτιμάτε. Επίσης, καλό θα ήταν να λάβουμε υπόψη μας, πως και ο Vinales βρέθηκε πολύ κοντά να σπάσει το ρεκόρ της πίστας την δεύτερη ημέρα των δοκιμών συμπληρώνοντας τον γύρο σε 1:58.897.

Είναι βέβαιο πως τα νέα ελαστικά της Michelin θα ανακατέψουν την τράπουλα στους πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος. Πιθανότατα όμως να γίνουν η αιτία αποπροσανατολισμού των μηχανικών και των αναβατών σε αυτή την κρίσιμη περίοδο των δοκιμών. Το λέμε αυτό, διότι τώρα θα παρθούν οι τελικές αποφάσεις και η βελτίωση των επιδόσεων λόγω των καλύτερων ελαστικών ίσως κρύψουν κάποια προβλήματα που έχουν οι ίδιες οι μοτοσυκλέτες. Μην ξεχνάμε πως οι δοκιμές γίνονται σε δύο μόνο πίστες, με αρκετά υψηλές θερμοκρασίες περιβάλλοντος και δεν είναι ενδεικτικές για όλες τις πίστες του υπόλοιπου πρωταθλήματος. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση του Vinales και της Yamaha.

 

Yamaha: Εντυπωσιακός ο Ισπανός, σκεπτικός ο Ιταλός

Όλοι οι θεατές θέλουν να δουν το 2019 τη Yamaha να είναι δυνατή σε όλες τις πίστες του πρωταθλήματος. Είτε πρόκειται για φανατικούς οπαδούς που βλέπουν τα MotoGP μόνο για τον Rossi, είτε πρόκειται για περιστασιακούς φιλάθλους, ο έντονος ανταγωνισμός σε κάθε αγώνα έχει περισσότερο ενδιαφέρον από τη μάχη ανάμεσα σε δύο μόνο αναβάτες ή δύο μόνο εταιρείες. Στη Sepang ο Vinales έκανε αισθητή την παρουσία του και ήταν ο αναβάτης που αποτέλεσε το σημείο αναφοράς για τους υπόλοιπους. Οι χρόνοι του όταν έκανε προσομοίωση αγώνα ήταν κορυφαίοι, ειδικά τις μεσημεριανές ώρες που γίνεται και ο αγώνας. Διότι τα ρεκόρ από τους αναβάτες της Ducati έγιναν το πρωί που είχε δροσιά και το κράτημα της πίστας ήταν το καλύτερο δυνατό. Ο Vinales δούλεψε πάρα πολύ στους τομείς που αφορούν τον αγώνα και έκατσε για πολλούς γύρους πίσω από τη μοτοσυκλέτα του Rossi για να δει τη συμπεριφορά των ελαστικών και της μοτοσυκλέτας όταν δέχονται τη θερμότητα μιας άλλης μοτοσυκλέτας. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Ισπανό, η νέα M1 απέκτησε ξανά την κορυφαία αίσθηση που είχε στις στροφές και δεν φθείρει τόσο γρήγορα τα ελαστικά της. Όμως ακόμα χρειάζεται ομαλότερη παροχή δύναμης, καθώς τα γλιστρήματα του πίσω τροχού στις εξόδους των στροφών προκαλούν την επέμβαση των ηλεκτρονικών, επηρεάζοντας αρνητικά τις επιταχύνσεις. Λιγότερη επέμβαση των ηλεκτρονικών σημαίνει και περισσότερη φθορά των ελαστικών, οπότε η ρύθμισή τους θα πρέπει να γίνει σωστά και να ταιριάζει άριστα με την πρόσφυση της πίστας και των ελαστικών. Καθώς η επιλογή του κινητήρα έχει ήδη γίνει από τους δύο αναβάτες της Yamaha, τα ελαστικά της Michelin και η ρύθμιση των ηλεκτρονικών είναι το μόνο πεδίο δράσης για την ομάδα. Βλέπουμε δηλαδή πως η συμπεριφορά των νέων ελαστικών της Michelin θα παίξει σημαντικό ρόλο για την απόδοση των μοτοσυκλετών της Yamaha. Αν τα ελαστικά δείξουν σε όλες τις πίστες του πρωταθλήματος πως έχουν βελτιωθεί στον τομέα της αντοχής, όπως έδειξαν στη Sepang, τότε η ομάδα της Yamaha θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Όμως αυτό είναι κάτι που πρέπει να αποδειχτεί στην πράξη και δικαιολογεί την φράση “Semi-happy” που ξεστόμισε ο Rossi, όταν του ζήτησαν να περιγράψει την τελική εικόνα που έχει μετά τις δοκιμές. Ο Ιταλός γνωρίζει πως η Ducati και η Honda έχουν κάνει μεγάλα βήματα προόδου για το 2019 στον τομέα των πλαισίων και με δεδομένο τους ανώτερους κινητήρες που είχαν ήδη από το 2018, καταλαβαίνει πως η Yamaha θα πρέπει να κάνει άλματα για να τους φτάσει φέτος.

 

Honda: Ιατρική γνωμάτευση

Στα box της παγκόσμιας Πρωταθλήτριας του 2018, τα σημαντικότερα νέα έρχονται από τους… γιατρούς!  Οι τρεις κορυφαίοι αναβάτες της Honda βρίσκονται ακόμα στο στάδιο ανάρρωσης, αφήνοντας μεγάλα ερωτηματικά για την απόδοσή τους στους πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος. Ο Marc Marquez δεν κατάφερε να κάνει προσομοίωση αγώνα και δεν οδήγησε ούτε για ένα γύρο κοντά στο όριο των δυνατοτήτων της μοτοσυκλέτας του και φυσικά των ικανοτήτων του. Οπότε η δήλωση του Dovizioso, πως “κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να κάνει η Honda σε ρυθμούς αγώνα” απεικονίζει την πραγματικότητα. Την ίδια στιγμή όμως, η συνολική εμφάνιση του Marquez αυτές τις τρεις ημέρες στην Sepang πρέπει να δημιούργησε ένα μικρό αίσθημα τρόμου στους αντιπάλους του. Αν ο Ισπανός κατάφερε να είναι ταχύτερος όλων την πρώτη ημέρα και να πετύχει χρόνους κοντά στον Rossi και τον Rins την τρίτη ημέρα, οδηγώντας με το ένα χέρι, τότε τι θα κάνει όταν γίνει εντελώς καλά; Ο επίσης τραυματίας Cal Crutchlow ήταν μια θέση πίσω από τον Vinales την τελευταία ημέρα.

Κι όποιος βγάζει έξω από τον λογαριασμό τον Jorge Lorenzo, μάλλον θα κάνει λάθος. Ο Lorenzo έχει ελάχιστες πιθανότητες να πάρει το πρωτάθλημα φέτος και θα χάσει πολλούς βαθμούς έως τη μέση της χρονιάς λόγω του τραυματισμού του, όμως πιστεύουμε πως θα κάνει δύσκολη την ζωή των πρωτοπόρων της βαθμολογίας στο τέλος. Λογικά σκεπτόμενη, η Honda θα κοιτάξει να χάσει όσους λιγότερους βαθμούς μπορεί στους πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος. Έτσι κι αλλιώς ο βραδινός αγώνας του Qatar συνήθως πάει στα χέρια της Ducati.  Όμως κάτι μας λέει πως πολύ πριν φτάσουμε στη μέση του πρωταθλήματος η Honda θα έχει ξανά τον ρόλο του πρωταγωνιστή.

 

Ducati: Έτοιμοι να αρπάξουν την ευκαιρία

Φέτος οι Ιταλοί έχουν μια μοναδική ευκαιρία να ελέγξουν την ροή του πρωταθλήματος, όπως είχε κάνει πέρσι ο Marquez. Αν χάσουν το πρωτάθλημα θα είναι από δικά τους λάθη και μόνο. Σε αυτές τις τρεις μέρες δοκιμών στη Sepang μας έδειξαν πως δεν σκοπεύουν να κάνουν χατίρια σε κανέναν. Το δίδυμο Dovi-Petrucci δούλεψε σκληρά για να… πάρει το πρωτάθλημα ο Dovi! Όλες οι δοκιμές με προσομοίωση αγώνα είχαν το ίδιο σενάριο. Όλα τα ρίσκα δοκιμής στο όριο των νέων εξαρτημάτων ήταν δουλειά του Petrucci. Χαρακτηριστικό του κλίματος που επικρατεί στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati ήταν η δήλωση του Petrucci όταν τον ρώτησαν αν δοκίμασε το νέο πλαίσιο: “Όχι. Το δοκίμασε ο Dovi και μου είπε πως δεν του άρεσε, οπότε δεν το δοκίμασα.” Σαν να μας λέει δηλαδή πως αν κάτι δεν αρέσει στον Dovi, το θέμα κλείνει εκεί.

Από τη μεριά τους, οι μηχανικοί της Ducati είχαν φέρει τα περισσότερα καινούρια “παιχνίδια” από κάθε άλλη ομάδα, δείγμα της δουλειάς που είχαν κάνει όλο το χειμώνα. Ψαλίδια και πιρούνια carbon, νέο φαίρινγκ με πολλά φτερά, μυστήριος ρυθμιστής στην τιμονόπλακα με ντίζα που πήγαινε στην ουρά και πολλά άλλα μικρότερα εξαρτήματα που είχαμε ξαναδεί στα προηγούμενα δοκιμαστικά της Jerez, όπως η πλευστή κόντρα του πίσω φρένου. Πόσα από αυτά θα δούμε στο Qatar είναι άγνωστο, όμως το νέο φαίρινγκ είναι σίγουρο πως θα επανεμφανιστεί καθώς ο Petrucci έπεσε μόλις τέσσερεις στροφές μετά τα πιτς, όπως έπεσε και ο Miller όταν το δοκίμαζε.

 

Suzuki: Νεανικό πνεύμα

Προφανώς ο Alex Rins δεν είναι rookie πλέον, όμως η Suzuki έχει χωρίς αμφιβολία την πιο νεανική ομάδα από τις υπόλοιπες εργοστασιακές. Οι μοτοσυκλέτες της έδειξαν δείγματα προόδου στη Sepang και το πολύ καλό τελείωμα της περσινής χρονιάς κρατάει την αισιοδοξία ψηλά. Όμως στη Suzuki δεν λείπουν οι καλές εμφανίσεις, αλλά οι νίκες. Η μοτοσυκλέτα της πρέπει να μπορεί να πετύχει μια pole position και φυσικά να επιβάλει το ρυθμό του αγώνα από τον πρώτο γύρο και όχι απλώς να τον ακολουθεί. Πλησιάζουν σε αυτόν το στόχο αλλά δεν έφτασαν ακόμα σε αυτό το σημείο στη Sepang.

 

KTM, Aprilia και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις

Το 2019 φαίνεται πως θα είναι άλλη μια χρονιά προσαρμογής των εργοστασιακών ομάδων της KTM και της Aprilia στις απαιτήσεις που έχουν τα MotoGP. Η αυστριακή εταιρεία έχει σαφώς περισσότερα χρήματα για να επενδύσει στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας της και αυτό φάνηκε στις δοκιμές της Sepang, όπου σύμφωνα με τον Pol Espargaro η KTM έκανε απίστευτη πρόοδο σε ό,τι αφορά τον ρυθμό του αγώνα. Αν συνυπολογίσουμε πως ο Johan Zarco ήταν για πρώτη φορά πιο γρήγορος από τον Espargaro, μπορούμε να επιβεβαιώσουμε τα θετικά βήματα που έγιναν στην πορτοκαλί μοτοσυκλέτα. Το μόνο που λείπει στην ΚΤΜ είναι ο ένας γρήγορος γύρος για μια καλή pole position.

Από την άλλη μεριά, η Aprilia φαίνεται πως βγήκε από την εσωστρέφεια και η καινούρια ομάδα βγάζει μια φρεσκάδα. Τα πήγε πολύ καλά στη Sepang και σύμφωνα με τον Aleix Espargaro η μοτοσυκλέτα του 2019 είναι μια εξέλιξη του μοντέλου του 2017, ενώ ακόμα δεν έχει καταλάβει γιατί είχαν φτιάξει εκείνη την τόσο κακή μοτοσυκλέτα του 2018. Η νέα Aprilia έχει πολύ καλό πλαίσιο, όμως οι αναβάτες της ιταλικής εταιρείας είναι ξεκάθαροι πως τους λείπει η δύναμη από τον κινητήρα.

Στις δορυφορικές ομάδες είναι σαφές πως μόνο ο Bagnaia και ο Morbidelli έχουν ελπίδες να δουν τον εαυτό τους στην οθόνη της τηλεόρασης. Οι δύο ιταλοί αναβάτες είναι ως γνωστόν “παιδιά του Rossi” και αμφότεροι έχουν καλές ομάδες και καλές μοτοσυκλέτες. Ανάμεσα στους δύο το πλεονέκτημα το έχει ο Bagnaia, όχι μόνο γιατί θα οδηγάει την μοτοσυκλέτα που πέρσι διεκδίκησε το πρωτάθλημα από τον Marquez, αλλά και γιατί έχει απευθείας συμβόλαιο με την Ducati και όχι με την Pramac. Είναι δηλαδή εργοστασιακός αναβάτης και θα έχει την αντίστοιχη προσοχή.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.