MotoGP: Το χάος που προκάλεσε ο Quartararo

Τον "άδειασε" και η Alpinestars
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/6/2021

Αναμφίβολα, πέρα από την επική νίκη του Miguel Oliveira στο GP της Catalunya, το δεύτερο μεγαλύτερο γεγονός ήταν το συμβάν με τον Quartararo. Να θυμίσουμε ότι ο Γάλλος έφερε έναν μικρό χαμό στους τελευταίους γύρους του αγώνα, καθώς έμεινε να οδηγεί με ανοιχτό το φερμουάρ της φόρμας του μέχρι τον τερματισμό, αφού προηγουμένως είχε πετάξει το προστατευτικό του θώρακα μέσα στην πίστα, ενώ έναν γύρο μετά, έκοψε και δύο στροφές της πίστας λόγω του ότι είχε χάσει τα φρένα, με αποτέλεσμα να δεχτεί ποινή τριών δευτερολέπτων. Μετά τον τερματισμό, οι αγωνοδίκες ανακοίνωσαν επιπλέον ποινή τριών δευτερολέπτων για το ότι οδηγούσε μέσα στην πίστα χωρίς να είναι κουμπωμένος ο εξοπλισμός του (η φόρμα του δηλαδή), με τον Γάλλο να καταλαμβάνει τελικά την έκτη θέση, από την δεύτερη που είχε τερματίσει.

Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε, ότι η δεύτερη ποινή προήλθε μετά από ένσταση που κατέθεσαν η Ducati και η Suzuki, με τον Γάλλο να αντιδρά στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης λέγοντας ότι "Συγχαίρω όσους ζήτησαν να μου επιβληθεί κι άλλη ποινή. Είναι καλό να βλέπουμε τα αληθινά πρόσωπα κάποιων ανθρώπων". Όπως ήταν φυσικό, αυτή η κίνηση ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων και σχολίων στα social media, γεγονός που οδήγησε τον Γάλλο να ανασκευάσει τις δηλώσεις του και να εμφανίσει ένα πιο συγκαταβατικό προφίλ.

Πιο συγκεκριμένα, δήλωσε ότι "αναλογιζόμενος αυτό που συνέβη… είναι δύσκολο να το παραδεχτώ, αλλά θα έπρεπε να μου βγάλουν μαύρη σημαία. Είναι αλήθεια ότι έθεσα τον εαυτό μου σε κίνδυνο και με δεδομένο αυτό που έγινε την προηγούμενη εβδομάδα (ο θάνατος του αναβάτης της Moto3 Jason Dupasquier), η μαύρη σημαία θα ήταν η σωστή ποινή.

Έσπευσε όμως να δηλώσει ότι δεν συμφωνεί με το μέγεθος της ποινής για το ότι έκοψε την πίστα, καθώς όπως είπε "έχασα εφτά δέκατα, ενώ αν έχανα ένα δευτερόλεπτο δεν θα χρειαζόταν να μου επιβληθεί ποινή. Πώς μπορώ όμως πάνω στην μοτοσυκλέτα να ξέρω ότι είχα χάσει εφτά δέκατα κι όχι ένα δευτερόλεπτο;" Όπως και να 'χει πάντως, αυτό που συνέβη με τον Quartararo ήταν ανεπίτρεπτο, από την στιγμή μάλιστα που πέταξε ένα μεγάλο κομμάτι πλαστικού μέσα στην πίστα, θέτοντας σε κίνδυνο και τους υπόλοιπους αναβάτες

Η Alpinestars, που προμηθεύει με φόρμες τον Γάλλο εργοστασιακό αναβάτη της Yamaha, έκανε έλεγχο στο εξοπλισμό του και ανακοίνωσε ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με την φόρμα του και ότι όλα ήταν άκρως λειτουργικά. Ο αερόσακος δεν είχε ανοίξει και τα φερμουάρ λειτουργούσαν όλα στην εντέλεια, βάσει του πρώτου ελέγχου από τους εμπειρογνώμονες της εταιρείας. Αυτό ενισχύει την θεωρία που λέει ότι ο Quartararo δεν είχε κουμπώσει κανονικά μέχρι πάνω το φερμουάρ από την αρχή του αγώνα, με αποτέλεσμα αυτό να ανοίξει με όλα τα γνωστά επακόλουθα.

Ο κανονισμός όμως είναι σαφής και ξεκάθαρος, καθώς αναφέρει ότι ο εξοπλισμός των αναβατών πρέπει να φοριέται κανονικά και κουμπωμένος πλήρως, διαφορετικά τιμωρείται ο αναβάτης. Αντίστοιχα ξεκάθαρος είναι και ο κανονισμός για τους αναβάτες που δεν ακολουθούν την ροή της πίστας "κόβοντας" τις στροφές για οποιοδήποτε λόγο, όπως δήλωσε αφοπλιστικά και ο Miller που βρέθηκε στην τρίτη θέση της κατάταξης μετά την τιμωρία του Γάλλου: "Από την στιγμή που είδαμε τον Quartararo να "κόβει" το σικέιν, ξέραμε ότι θα πάρει ποινή. Όλοι ξέρουμε τους κανονισμούς".

Παρόλα αυτά όμως, και ενώ φάνηκε να αντιλαμβάνεται ο Quartararo το μέγεθος του προβλήματος, αμέσως μετά τις δοκιμές στην πίστα της Βαρκελώνης, ανέβασε μια φωτογραφία του στα social media, πα΄νω στην μοτοσυκλέτα του φορώντας μόνο ένα σορτσάκι, ξύστρες κι ένα κράνος από τους μηχανικούς του, εντελώς ξυπόλητος, γράφοντας πως "έκανα 79 γύρους σήμερα. Όλα καλά. Ευτυχώε δεν με είδε κανείς..."

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.