MotoGP-Honda: Αποδεκατισμός αναβατών – Ποιος θα οδηγήσει τελικά;

Ο Chantra τραυματίας, Nakagami εκτός, Espargaró απών… και ο Bradl δεν θέλει να αγωνιστεί!
MotoGP Honda short of riders
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

28/7/2025

Με την πλάτη στον τοίχο η Honda στο MotoGP, καθώς η μία ατυχία διαδέχεται την άλλη. Τραυματισμοί, απουσίες και απορρίψεις έχουν αφήσει την ιαπωνική ομάδα χωρίς διαθέσιμους αναβάτες ενόψει κρίσιμων αγωνιστικών υποχρεώσεων.

Τα προβλήματα της Honda στο MotoGP συνεχίζονται, αυτή τη φορά με σοβαρά ζητήματα στο αγωνιστικό δυναμικό. Ενώ ο Somkiat Chantra, χρειαζόταν να αξιοποιήσει τη θερινή περίοδο για να εδραιωθεί, ένας τραυματισμός τον ανάγκασε να παρατείνει την απουσία του, αφήνοντας την ομάδα χωρίς εφεδρική λύση.

Ο Chantra είχε κατακτήσει τον πρώτο του βαθμό στη MotoGP τερματίζοντας 15ος στο TT Assen στα τέλη Ιουνίου. Όμως, επιστρέφοντας στη Βαρκελώνη, τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια προπόνησης με motocross με την διάγνωση να αναφέρει ρήξη πλαγίου συνδέσμου στο δεξί γόνατο.

Ο Ταιλανδός rookie υποβλήθηκε σε χειρουργείο στις 8 Ιουλίου και αποσύρθηκε άμεσα από το GP Γερμανίας στο Sachsenring, όπου η LCR Honda αγωνίστηκε χωρίς αντικαταστάτη. Η απουσία του συνεχίστηκε και στο GP Τσεχίας την επόμενη εβδομάδα.

MotoGP Honda short of riders

Για να καλυφθεί το κενό, η ομάδα κάλεσε τον Takaaki Nakagami. Όμως η ατυχία συνεχίστηκε στον αγώνα Sprint, όπου ο Ιάπωνας χτυπήθηκε από τον Augusto Fernandez, δοκιμαστή της Yamaha και υπέστη ζημιά στον χιαστό του δεξιού γονάτου. Ο Nakagami επέστρεψε στην Ιαπωνία για θεραπεία, προσθέτοντας το όνομά του στη λίστα των τραυματισμένων της Honda.

MotoGP Honda short of riders

Σαν να μην έφτανε αυτό, στις 11 Ιουλίου τραυματίστηκε και ο Aleix Espargaró, που μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση έχει αναλάβει ρόλο δοκιμαστή για τη Honda. Ο τραυματισμός του δεν συνέβη σε πίστα MotoGP αλλά στον ποδηλατικό Γύρο Αυστρίας, όπου έκανε το ντεμπούτο του ως επαγγελματίας ποδηλάτης και υπέστη κάταγμα στον αντίχειρα του δεξιού χεριού μετά από πτώση.

MotoGP Honda short of riders

Απέμεινε ο Stefan Bradl, δοκιμαστής της ομάδας, που θα μπορούσε να επιστρέψει ως λύση ανάγκης. Ωστόσο, ο Γερμανός ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να επιστρέψει στην αγωνιστική δράση, καθώς θέλει να επικεντρωθεί στις δοκιμές αξιοπιστίας.

Έτσι, δεν υπάρχει διαθέσιμος αντικαταστάτης με σημαντική εμπειρία από την μεγάλη κατηγορία και η Honda στρέφεται πλέον στις τάξεις της στο WorldSBK. Η ελπίδα είναι ο Iker Lecuona, ο οποίος έχει εμπειρία MotoGP χάρη στη θητεία του με την KTM Tech 3 και κάποιες αναπληρώσεις τραυματισμένων αναβατών με την Honda. Όλα αυτά, βέβαια, εφόσον αναρρώσει πλήρως από το κάταγμα στον αριστερό καρπό που υπέστη το Σάββατο στο Balaton της Ουγγαρίας σε συμβάν αγώνα WSBK, τραυματισμός που τον ανάγκασε να αποσυρθεί και από τον 8ωρο αγώνα της Suzuka.

MotoGP Honda short of riders

Αν όλα πάνε καλά, αναμένεται να επιστρέψει στη μεγάλη κατηγορία με την Honda για τα Grand Prix Αυστρίας (17 Αυγούστου) και Ουγγαρίας (24 Αυγούστου), αντικαθιστώντας τον Chantra.

Η τελευταία του παρουσία στη MotoGP ήταν το 2023, όταν είχε συμμετάσχει ως αναπληρωματικός και για τις δύο ομάδες της Honda σε επτά αγωνιστικά Σαββατοκύριακα χωρίς όμως καταφέρει να συγκεντρώσει βαθμούς στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Αναμένουμε να δούμε εάν η Honda θα καταφέρει να βρει κάποιόν άλλον αντικαταστατή σαν δικλείδα ασφαλείας, όσο ο Lecuona δίνει τον δικό του αγώνα δρόμου με την αποθεραπεία του.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.