MotoGP-Honda: Ο επικεφαλής κινητήρων της ΚΤΜ "μετακομίζει" στην HRC!

Κίνηση ματ από τους Ιάπωνες με την μεταγραφή του Kurt Trieb να θεωρείται σίγουρη
trieb
Από τον

Παύλο Καρατζά

2/7/2025

Σίγουρη θεωρείται η μεταγραφή βόμβα του Γερμανού Kurt Trieb, που βρίσκεται πίσω από την εξέλιξη όλων των αγωνιστικών κινητήρων της ΚΤΜ -και αυτών στο MotoGP-, στο στρατόπεδο της HRC.

Ο Kurt Trieb, επικεφαλής εξέλιξης όλων των αγωνιστικών κινητήρων της KTM, θα μετακομίσει στη Honda και αυτό είναι κάτι που πρέπει να θεωρείται δεδομένο σύμφωνα με το γερμανικό Speedweek, το οποίο επικαλείται δικές του αξιόπιστες πηγές, τη στιγμή που επίσημα δεν έχει ακουστεί ακόμη τίποτα.

Ο Trieb αναμένεται να εργαστεί ως μέλος μιας νέας τεχνικής ομάδας της HRC που θα δημιουργηθεί και θα έχει έδρα την Ιταλία, η οποία θα στελεχωθεί επίσης με μηχανικούς από την Ιαπωνία. Η ιαπωνική εταιρεία, κατέκτησε τον τελευταίο τίτλο της το 2019 και θέλει να επιστρέψει στην κορυφή του MotoGP με τη δουλειά του Trieb και του τεχνικού του επιτελείου να αναγνωρίζεται από όλους τους αντιπάλους του αφού η δύναμη του κινητήρα της RC16 δεν κρύβεται, ούτε και η συνολική πρόοδος που έχει γίνει φέτος στην εξέλιξή της MotoGP μοτοσυκλέτας.

Η ισχύς του κινητήρα από την άλλη είναι ένα από τα αδύναμα σημεία της Honda RC213V, μαζί με την αεροδυναμική της απόδοση αλλά και το chattering που παρουσιάζει όταν οδηγείται στο όριο και η Honda θέλει να λύσει και αυτό το πρόβλημα το συντομότερο δυνατό Οι Ιάπωνες έχουν το βλέμμα τους και στη νέα εποχή του MotoGP από το 2027, με τους κινητήρες των 850 κ.εκ. Η κίνηση της Honda να αποκτήσει τον Trieb, έχει πολύ ενδιαφέρον αφού ο Γερμανός βασίστηκε αρχικά στο μοτέρ της RC213V για να εξελίξει εκείνο για την πρωτότυπη αγωνιστική μοτοσυκλέτα των Αυστριακών! Από ό,τι φαίνεται ο Trieb έχει καταλάβει καλύτερα τα μυστικά του κινητήρα της HRC από τους ίδιους τους Ιάπωνες και βρίσκεται σε πιο σωστό μονοπάτι εξέλιξης.

Ερχόμενος στην KTM το 2002 από τον κόσμο της Formula 1 και το τμήμα κινητήρων της BMW ο 63χρονος Trieb είναι σήμερα επικεφαλής εξέλιξης και επιβλέπει όλους τους αγωνιστικούς κινητήρες της Αυστριακής εταιρείας σε Motocross, Enduro, Rally, Moto3 και MotoGP με τις δημιουργίες του να μετρούν νίκες και πρωταθλήματα σε όλα τα τερέν. Μάλιστα φημίζεται για το γεγονός ότι μπορεί να εξελίξει έναν κινητήρα μόνος του από την αρχή μέχρι και το τέλος χωρίς να χρειάζεται μεγάλη ομάδα που να επιβλέπει τα επί μέρους μηχανικά μέρη. Στα κατορθώματα του Kurt Trieb και της ομάδας του στην κορυφαία κατηγορία είναι και η μεγαλύτερη τελική ταχύτητα που έχει σημειωθεί ποτέ στο MotoGP. Το συγκεκριμένο ρεκόρ κατέχει ο Brad Binder που κατάφερε να “πιάσει” 366,1 χιλιόμετρα την ώρα στην πίστα του Mugello το 2023 με την RC16.

Αν αυτή η κίνηση ολοκληρωθεί θα είναι η δεύτερη ηχηρή μεταγραφή που πραγματοποιεί η HRC σε σύντομο σχετικά διάστημα έπειτα από εκείνη του Romano Albesiano πριν από την αρχή της φετινής σεζόν, από την Aprilia, με τους Ιάπωνες να θέλουν να έχουν ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στο MotoGP. Θα είναι επίσης ένα σοβαρό πλήγμα για την KTM που δεν αναμένεται να αφήσει τον Trieb να φύγει έτσι εύκολα.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.