MotoGP-Honda: Ο επικεφαλής κινητήρων της ΚΤΜ "μετακομίζει" στην HRC!

Κίνηση ματ από τους Ιάπωνες με την μεταγραφή του Kurt Trieb να θεωρείται σίγουρη
trieb
Από τον

Παύλο Καρατζά

2/7/2025

Σίγουρη θεωρείται η μεταγραφή βόμβα του Γερμανού Kurt Trieb, που βρίσκεται πίσω από την εξέλιξη όλων των αγωνιστικών κινητήρων της ΚΤΜ -και αυτών στο MotoGP-, στο στρατόπεδο της HRC.

Ο Kurt Trieb, επικεφαλής εξέλιξης όλων των αγωνιστικών κινητήρων της KTM, θα μετακομίσει στη Honda και αυτό είναι κάτι που πρέπει να θεωρείται δεδομένο σύμφωνα με το γερμανικό Speedweek, το οποίο επικαλείται δικές του αξιόπιστες πηγές, τη στιγμή που επίσημα δεν έχει ακουστεί ακόμη τίποτα.

Ο Trieb αναμένεται να εργαστεί ως μέλος μιας νέας τεχνικής ομάδας της HRC που θα δημιουργηθεί και θα έχει έδρα την Ιταλία, η οποία θα στελεχωθεί επίσης με μηχανικούς από την Ιαπωνία. Η ιαπωνική εταιρεία, κατέκτησε τον τελευταίο τίτλο της το 2019 και θέλει να επιστρέψει στην κορυφή του MotoGP με τη δουλειά του Trieb και του τεχνικού του επιτελείου να αναγνωρίζεται από όλους τους αντιπάλους του αφού η δύναμη του κινητήρα της RC16 δεν κρύβεται, ούτε και η συνολική πρόοδος που έχει γίνει φέτος στην εξέλιξή της MotoGP μοτοσυκλέτας.

Η ισχύς του κινητήρα από την άλλη είναι ένα από τα αδύναμα σημεία της Honda RC213V, μαζί με την αεροδυναμική της απόδοση αλλά και το chattering που παρουσιάζει όταν οδηγείται στο όριο και η Honda θέλει να λύσει και αυτό το πρόβλημα το συντομότερο δυνατό Οι Ιάπωνες έχουν το βλέμμα τους και στη νέα εποχή του MotoGP από το 2027, με τους κινητήρες των 850 κ.εκ. Η κίνηση της Honda να αποκτήσει τον Trieb, έχει πολύ ενδιαφέρον αφού ο Γερμανός βασίστηκε αρχικά στο μοτέρ της RC213V για να εξελίξει εκείνο για την πρωτότυπη αγωνιστική μοτοσυκλέτα των Αυστριακών! Από ό,τι φαίνεται ο Trieb έχει καταλάβει καλύτερα τα μυστικά του κινητήρα της HRC από τους ίδιους τους Ιάπωνες και βρίσκεται σε πιο σωστό μονοπάτι εξέλιξης.

Ερχόμενος στην KTM το 2002 από τον κόσμο της Formula 1 και το τμήμα κινητήρων της BMW ο 63χρονος Trieb είναι σήμερα επικεφαλής εξέλιξης και επιβλέπει όλους τους αγωνιστικούς κινητήρες της Αυστριακής εταιρείας σε Motocross, Enduro, Rally, Moto3 και MotoGP με τις δημιουργίες του να μετρούν νίκες και πρωταθλήματα σε όλα τα τερέν. Μάλιστα φημίζεται για το γεγονός ότι μπορεί να εξελίξει έναν κινητήρα μόνος του από την αρχή μέχρι και το τέλος χωρίς να χρειάζεται μεγάλη ομάδα που να επιβλέπει τα επί μέρους μηχανικά μέρη. Στα κατορθώματα του Kurt Trieb και της ομάδας του στην κορυφαία κατηγορία είναι και η μεγαλύτερη τελική ταχύτητα που έχει σημειωθεί ποτέ στο MotoGP. Το συγκεκριμένο ρεκόρ κατέχει ο Brad Binder που κατάφερε να “πιάσει” 366,1 χιλιόμετρα την ώρα στην πίστα του Mugello το 2023 με την RC16.

Αν αυτή η κίνηση ολοκληρωθεί θα είναι η δεύτερη ηχηρή μεταγραφή που πραγματοποιεί η HRC σε σύντομο σχετικά διάστημα έπειτα από εκείνη του Romano Albesiano πριν από την αρχή της φετινής σεζόν, από την Aprilia, με τους Ιάπωνες να θέλουν να έχουν ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στο MotoGP. Θα είναι επίσης ένα σοβαρό πλήγμα για την KTM που δεν αναμένεται να αφήσει τον Trieb να φύγει έτσι εύκολα.

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”