MotoGP: Η απίστευτη χρονιά Ducati σε αριθμούς – 19 νίκες στις 20!

Από το

motomag

19/11/2024

MotoGP: Η απίστευτη χρονιά Ducati σε αριθμούς – 19 νίκες στις 20!

17 νίκες σερί, κέρδισαν όλους τους αγώνες εκτός από έναν της Aprilia

Η Ducati έγινε η πρώτη Ευρωπαϊκή εταιρεία που πέρασε το όριο των 100 νικών στα MotoGP, συμπληρώνοντας 106 νίκες στην μεγάλη κατηγορία.

Κερδίζει τον Παγκόσμιο τίτλο MotoGP για 3^η συνεχόμενη σεζόν, με το όνομα του Jorge Martin να μπαίνει δίπλα στων Casey Stoner και Francesco Bagnaia, καθώς παρότι ανεξάρτητος, έτρεχε με εργοστασιακή μοτοσυκλέτα και πλήρη υποστήριξη.

Ο Martin γίνεται ο τρίτος αναβάτης στα MotoGP που φέρνει στο εργοστάσιο του Borgo Panigale έναν Παγκόσμιο τίτλο αναβατών. Τον τέταρτο στην μεγάλη κατηγορία στην ιστορία της Ducati μετά τον τίτλο του Casey Stoner το 2007 και του Francesco Bagnaia το 2022 και το 2023.

Για πέμπτη συνεχή χρονιά και έκτη συνολικά φορά στην ιστορία της στα MotoGP, η Ducati κερδίζει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών, σημειώνοντας συνολικά 722 βαθμούς, 327 περισσότερους από τον επόμενο, έχοντας γεμίσει βέβαια το grid με δικές της μοτοσυκλέτες. Μία ευκαιρία που δεν θα είχε αν η Suzuki δεν έφευγε και οι υπόλοιποι είχαν δεχθεί να συνεχίσουν την επένδυση. Ουσιαστικά η Ducati κράτησε αναβάτες και ομάδες στους αγώνες που διαφορετικά θα είχαν αντιμετωπίσει μεγαλύτερο πρόβλημα να παραμείνουν, έναν ρόλο που παλαιότερα τον είχε παίξει και η Honda.

Ο τελευταίος αγώνας του MotoGP έλαβε χώρα στην Ισπανία με πανηγυρισμούς από την ομάδα της Ducati, μιας και όλο το βάθρο απαρτιζόταν από αναβάτες με Desmosedici GP24-23. Μια σεζόν που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί επέλαση μοτοσυκλετών Ducati, μιας και οι Francesco Bagnaia της Ducati Lenovo Team, Marc Márquez της Gresini Racing MotoGP και Enea Bastianini της Ducati Lenovo Team, συμπληρώνουν το Top-4 στη γενική κατάταξη.

Συμπληρωματικά, πέρα από τον Τίτλο Κατασκευαστών και Ομάδων με την oμάδα Ducati Lenovo στα MotoGP, πήραν και τον Τίτλο Κατασκευαστών και Ομάδων στο WorldSBK με τους επίσημους αναβάτες της Aruba.it Racing Team Nicolò Bulega και Álvaro Bautista στο βάθρο της γενικής κατάταξης, καθώς και τον Τίτλο Αναβατών και Κατασκευαστών στο WorldSSP, χάρη στις επιδόσεις του νέου Παγκόσμιου Πρωταθλητή Adrián Huertas της Aruba.it Racing WSSP Team και τον τερματισμό στο βάθρο του Yari Montella της Barni Spark Racing Team.

Ο Claudio Domenicali, Διευθύνων Σύμβουλος της Ducati δηλώνει ότι:

“Αυτό που πέτυχε η Ducati με τις μοτοσυκλέτες της, τους αναβάτες και τους τεχνικούς της στη σεζόν του MotoGP του 2024 θα παραμείνει για πάντα στις καρδιές των οπαδών αυτού του αθλήματος. Είμαι πολύ χαρούμενος για τον Jorge, έναν απίστευτα ταλαντούχο αναβάτη που μεγάλωσε με την Ducati και μαζί μας πραγματοποίησε το όνειρο που είχε από παιδί. Θα ήθελα να συγχαρώ όλους τους αναβάτες της Ducati και σίγουρα τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή Jorge Martín, αλλά προφανώς και τον Pecco, ο οποίος δεν τα παράτησε ποτέ μέχρι το τέλος, και στη συνέχεια τους Marc και Enea, οι οποίοι συνέβαλαν σε μια σεζόν με πολλαπλά ρεκόρ στα MotoGP για την εταιρεία μας. Ο Jorge και ο Pecco έδωσαν μια μονομαχία για τον τίτλο που ήταν ακόμη πιο συναρπαστική από πέρυσι. Ο Pecco ρίσκαρε πιο πολύ, αλλά ο Jorge ήταν πιο επίμονος και στο τέλος, δικαίως ανακηρύχθηκε Πρωταθλητής. Ο Παγκόσμιος Τίτλος που κέρδισε ο Jorge, είναι μια συνολική προσπάθεια που έγινε τα τελευταία χρόνια με την Pramac Racing, την οποία θα ήθελα να ευχαριστήσω και ιδιαίτερα το πρόσωπο του Paolo Campinoti. Χάρη σε όλους τους ανθρώπους της Ducati και της Ducati Corse που τα έκαναν όλα αυτά δυνατά, το να είσαι Ducatista είναι όλο και περισσότερο πηγή υπερηφάνειας.”

Η Ducati θα γιορτάσει τη κατάκτηση των παγκόσμιων τίτλων 2024 στην εκδήλωση “Campioni in Festa”, που θα πραγματοποιηθεί στις 3 Δεκεμβρίου στην Μπολόνια, όπου θα γίνει μια μεγάλη γιορτή ανοικτή προς το κοινό και θα παρευρεθούν όλοι οι αναβάτες από όλα τα πρωταθλήματα στα οποία συμμετέχει η Ducati.

O Luigi Dall'Igna, Γενικός Διευθυντής Ducati Corse δηλώνει ότι:

“Η κατάκτηση του τρίτου συνεχόμενου παγκόσμιου τίτλου αναβατών είναι ένα φανταστικό γεγονός. Επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά τη δύναμη της Ducati, με τη δέσμευση και το ομαδικό πνεύμα όλων εκείνων, αναβατών και ομάδων, που συνέβαλαν στο να στεφθεί νικήτρια, για ακόμη μια φορά, όπως αποδεικνύεται από τους αριθμούς αυτών των ετών. Συγκεκριμένα, μια άλλη σελίδα της ιστορίας γράφεται επάξια από τον Jorge Martín στο τέλος μιας εκπληκτικής σεζόν, η οποία είναι η ουσία όλης της ομαδικής δουλειάς που έγινε. Ένα μεγάλο χειροκρότημα για τον Pecco Bagnaia, επειδή ήταν μια εξαιρετική χρονιά και για εκείνον. Η τελευταία αυτή νίκη είναι πάνω απ' όλα ο καλύτερος τρόπος για να αποχαιρετήσουμε την Pramac Racing, μια τρομερή ομάδα επαγγελματιών με τους οποίους έχουμε συνεργαστεί αρμονικά για 20 χρόνια. Σε κάθε έναν από αυτούς δίνουμε μια πολύ δυνατή αγκαλιά, ξεκινώντας από τον φίλο μας Paolo Campinoti. Το 2024 ήταν μια καλή χρονιά για την Ducati, στην οποία σπάσαμε το ρεκόρ νικών και το ρεκόρ για βάθρα, με το κερασάκι στην τούρτα να έχει τοποθετήσει 8 Desmosedici GP μπροστά σε όλους στον αγώνα Sprint στην Ταϊλάνδη. Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συναδέλφους άνδρες και γυναίκες της Ducati Corse που εργάζονται σκληρά και με πάθος κάθε μέρα για να επιτύχουν σπουδαία αποτελέσματα όπως αυτό που γιορτάζουμε σήμερα. Forza Ducati!"

Ο Jorge Martín (#89, Pramac Racing) δηλώνει ότι:

“Το όνειρο έγινε πραγματικότητα, είμαι Παγκόσμιος Πρωταθλητής! Είναι πολύ δύσκολο τώρα να συνειδητοποιήσω ότι όλα είναι αλήθεια, αλλά έχω πλήρη επίγνωση του τι έχουμε επιτύχει γιατί από τότε που ήμουν παιδί κυνηγάω αυτόν τον στόχο. Αυτό είναι το τελικό αποτέλεσμα όλης της δουλειάς που έχει γίνει όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και των θυσιών της οικογένειάς μου, των γονιών μου, του αδελφού μου και όλης της ομάδας μου που με στήριξαν άνευ όρων. Πέρυσι υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι θα προσπαθήσω ξανά και εδώ είμαι, δρέποντας τα οφέλη μιας ολόκληρης ζωής αφιερωμένης σε αυτό το υπέροχο άθλημα. Θέλω να ευχαριστήσω την ομάδα Pramac και την Ducati που μου έδωσαν την ευκαιρία να φτάσω στο MotoGP και να μεγαλώσουμε μαζί. Και συγκεκριμένα, ένα μεγάλο ευχαριστώ στους Paolo Campinoti και Gigi Dall'Igna για την εμπιστοσύνη τους από την πρώτη μέρα και για την παροχή όλων των πόρων που χρειαζόμουν για να γίνω Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Η δουλειά που έχουμε κάνει μαζί με την Ducati Corse, τα τελευταία χρόνια ήταν απίστευτη, καθώς έχουμε κερδίσει το πρωτάθλημα κατασκευαστών 4 φορές στη σειρά και μαζί έχουμε πετύχει 8 νίκες, 32 βάθρα και 20 pole positions. Ο Παγκόσμιος Τίτλος που κερδίσαμε μαζί είναι πραγματικά ο καλύτερος τρόπος για να πούμε αντίο.”

Ακολουθούν σε νούμερα οι επιτυχίες της Ducati για τη σεζόν MotoGP 2024:

19 νίκες πέτυχαν οι αναβάτες της Ducati στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP 2024 - Ρεκόρ όλων των εποχών στο MotoGP
14 αγώνες στους οποίους το βάθρο αποτελούνταν εξ ολοκλήρου από αναβάτες της Ducati – Ρεκόρ όλων των εποχών στο MotoGP
53 βάθρα κατά τη διάρκεια της σεζόν με 6 διαφορετικούς αναβάτες
16 Pole positions
66 διαδοχικοί αγώνες στους οποίους τουλάχιστον ένας αναβάτης της Ducati ήταν στο Top 3 (όλοι οι αγώνες Sprint έληξαν με τουλάχιστον έναν αναβάτη της Ducati στο βάθρο)
106 νίκες στο MotoGP για την Ducati, τον μοναδικό Ευρωπαίο κατασκευαστή μοτοσυκλετών που ξεπέρασε το ορόσημο των 100 νικών

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!