MotoGP: Η Aprilia υποστηρίζει Iannone!

Είναι πολύ σημαντικός για τις δοκιμές της Sepang
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/1/2020

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα, η FIM έδωσε στη δημοσιότητα ένα δελτίο τύπου αναφέροντας τον προσωρινό αποκλεισμό του Andrea Iannone απ’ τους αγώνες, επειδή ήταν θετικός στη χρήση αναβολικών ουσιών. Η εξέταση του δείγματος των ούρων, το οποίο είχε ληφθεί κατά τη διάρκεια του αγωνιστικού τριημέρου της Sepang το περασμένο Νοέμβριο, έδειξε πως ο Iannone ήταν θετικός στη χρήση αναβολικών ανδρογόνων στεροειδών.

Λίγες μέρες μετά την ανακοίνωση της FIM ο Iannone ζήτησε –όπως δικαιούται- την λήψη και ανάλυση δεύτερου δείγματος, καθώς η μέγιστη ποινή που μπορεί να αντιμετωπίσει είναι ο αποκλεισμός του απ’ τους αγώνες και οποιεσδήποτε δραστηριότητες που σχετίζονται με αυτούς για τέσσερα χρόνια, κάτι καταστροφικό για την καριέρα του.

Η ιταλική "Gazzeta dello Sport" είχε δημοσιεύσει ένα άρθρο με την πιθανή ημερομηνία της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων απ’ το δεύτερο δείγμα ούρων στις 7 Ιανουαρίου, όμως επικρατεί σιγή ιχθύος απ’ την πλευρά της FIM μέχρι και σήμερα. Να θυμίσουμε πως η ουσία που είχε βρεθεί θετικός ήταν ένα αναβολικό στεροειδές που χρησιμοποιούν όσοι κάνουν bodybuilding και θεωρείται ακατάλληλο για τους αναβάτες των MotoGP, οι οποίοι εστιάζουν περισσότερο στη γράμμωση και στην φυσική κατάσταση και όχι στην αύξηση της μυϊκής τους μάζας. Ακόμη, υπάρχει και η υποψία πως απέτυχε να περάσει το τεστ λόγω των φαρμάκων που έπαιρνε για την τραυματισμό στον ώμο του. Σε περίπτωση που και το δεύτερο δείγμα βγει θετικό, τότε ο Iannone μπορεί να ασκήσει έφεση και να ξεκινήσει ένας “κυκεώνας” δικαστηρίων και μέχρι να λυθεί το θέμα μπορεί να περάσουν μήνες. Όπως είπαμε η μέγιστη ποινή που μπορεί να λάβει είναι ο αποκλεισμός του για τέσσερα χρόνια, όμως σημαντικό ρόλο στην λήψη της απόφασης και του μεγέθους της ποινής, είναι το αν ο αναβάτης είχε την πρόθεση να “κλέψει” με τη χρήση αναβολικών, καθώς και αν οι επιδράσεις τους του δίνουν ή όχι κάποιο πλεονέκτημα απέναντι στους υπόλοιπους αναβάτες.

Ο προσωρινός αποκλεισμός του Iannone είναι σε ισχύ απ’ τις 17 Δεκεμβρίου του 2019, ενώ σε ένα μήνα είναι οι επίσημες δοκιμές της Sepang. Ο Ιταλός αναβάτης μαζί με την Aprilia έχουν τη δυνατότητα -αν μέχρι τότε δεν έχει λυθεί το θέμα-, να ζητήσουν την άρση του προσωρινού αποκλεισμού ώστε ο Iannone να λάβει μέρος στις δοκιμές, σύμφωνα με το άρθρο 7.9.3.2 CAD. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσαν οι άνθρωποι της Aprilia, η συμμετοχή του αναβάτη της στις επίσημες δοκιμές είναι πιο σημαντική, απ’ το να χάσουν μερικούς αγώνες. “Ο Iannone έχει συμβάλει πολύ στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας. Θα ήταν ένα μεγάλο πλήγμα για εμάς αν δεν λάμβανε μέρος στις δοκιμές. Μας έχει βοηθήσει ιδιαίτερα στο να κατανοήσουμε πού υστερεί η μοτοσυκλέτα και στην εξέλιξή της, ώστε να είναι πιο γρήγορη σε όλη τη διάρκεια του αγώνα.”

Η αλήθεια είναι πως η εταιρεία σκοπεύει να δοκιμάσει έναν καινούργιο V κινητήρα 90ο (όπως αυτοί των Honda και Ducati) στη Sepang και για αυτό θέλει τόσο τον Aleix Espargaro όσο και τον Iannone πάνω στη σέλα τους, προσφέροντάς της πολύτιμα δεδομένα. Ωστόσο, θεωρητικά η Aprilia έχει δυο εναλλακτικές, σε περίπτωση που ο Iannone δεν λάβει μέρος. Η μια είναι ο Karel Abraham, καθώς είναι διαθέσιμος αφού τον έδιωξαν απ’ την Avintia Ducati, δίνοντας τη θέση του στον Zarco. Η άλλη είναι η Aprilia να πάρει τον Jorge Lorenzo για δοκιμαστή της, όμως η επιστροφή του Ισπανού αναβάτη ως δοκιμαστής είναι κάτι που απλά ακούγεται έντονα αυτό το διάστημα (ιδιαίτερα για λογαριασμό της Yamaha) χωρίς να υπάρχουν βάσιμες πληροφορίες και δεν θα πρέπει να δίνουμε ιδιαίτερη βαρύτητα σε αυτό. Ωστόσο, και στις δυο εναλλακτικές η Aprilia δεν θα μπορέσει να λάβει τα δεδομένα, καθώς ούτε ο Abraham ούτε ο Lorenzo μπορούν κάνουν συγκρίσεις μεταξύ της παλιάς και νέας μοτοσυκλέτας αφού δεν την έχουν οδηγήσει.

Ο CEO της Aprilia Racing, Massimo Rivola έκανε ξεκάθαρο πως η Aprilia υποστηρίζει πλήρως τον αναβάτης της. “Όλοι μας ελπίζουμε πως το θέμα θα περάσει και πως ο Andrea απλώς θα δεχτεί μια απλή προειδοποίηση και θα μπορέσει να αγωνιστεί τη νέα σεζόν. Δεν αφήνουμε τίποτα στην τύχη, ο Iannone έχει απευθυνθεί σε έναν κορυφαίο δικηγόρο για την υπεράσπισή του, τον Antonio De Rensis, ο οποίος έχει διαλευκάνει πολλές δύσκολες περιπτώσεις.”

Ο Ιταλός αναβάτης παραμένει αισιόδοξος και θεωρεί πως το θέμα θα έχει αίσιο τέλος, καθησυχάζοντας τόσο την Aprilia όσο και τους θαυμαστές του, όμως το πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίσει άμεσα είναι να εξασφαλιστεί το γεγονός ότι θα λάβει μέρος στις δοκιμές της Sepang και σε αυτό έχει την πλήρη υποστήριξη της Aprilia.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.