MotoGP: Η Avintia κρούει τον κώδωνα του κινδύνου!

Αβέβαιο το μέλλον των δορυφορικών ομάδων
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/4/2020

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί απ’ τη στιγμή που πάγωσε το πρωτάθλημα των MotoGP και κινδυνεύει να χαθεί η σεζόν λόγω της πανδημίας, είναι το μέλλον των δορυφορικών ομάδων. Σε αντίθεση με τις εργοστασιακές, που τα έσοδά τους προέρχονται τόσο απ’ τους χορηγούς όσο κι από ιδίους πόρους, οι δορυφορικές ομάδες στηρίζονται αποκλειστικά στους χορηγούς για την επιβίωσή τους. Για αυτό κατόπιν συμφωνίας της FIM με τους μετόχους της Bridgepoint Capital, τους επενδυτές της CPP και της Dorna Sports αποφάσισαν να τις στηρίξουν οικονομικά, ώστε η μοναδική συνέπεια του κορωνοϊού στο πρωτάθλημα να είναι στη χειρότερη περίπτωση η ακύρωση της φετινής σεζόν, χωρίς να μετράμε απώλειες στις ομάδες που συμμετέχουν.

Ωστόσο, σε μια πρόσφατη συνέντευξη στο Sky Italia, ο Manager της Avintia Ducati και πρώην αγωνιζόμενος, Ruben Xaus, ανέφερε πώς ακόμη και μετά τις 250.000 ευρώ που έλαβε η ομάδα ως οικονομική ενίσχυση απ’ τους διοργανωτές, βρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης καθώς αυτό το ποσό αρκεί για να καλύψει τα έξοδα μόλις για τους επόμενους τρεις μήνες. Πρόκειται για μία απ’ τις 11 δορυφορικές ομάδες που υπάρχουν σε όλες τις κατηγορίες του πρωταθλήματος, η οποία συμμετέχει επίσης στις Moto3 και MotoE.

“Οι χορηγοί μας πληρώνουν όταν βλέπουν τις μοτοσυκλέτες -και κατά συνέπειά το λογότυπό τους- στην τηλεόραση. Σε περίπτωση που δεν πληρωθούμε θα χάσουμε το 15% ή δύο εκατομμύρια ευρώ του budget μας,” τόνισε ο Xaus και συνέχισε λέγοντας: “Τα χρήματα των χορηγών καταβάλλονται συνήθως τέλη Φεβρουαρίου ή το Μάρτιο, ενώ ελάχιστοι επιλέγουν να πληρώσουν με την υπογραφή του συμβολαίου. Ευτυχώς όμως στην περίπτωσή μας υπήρξαν μερικοί που πλήρωσαν εξ αρχής.”

Ωστόσο, ένα απ’ τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Avintia είναι ότι το 65-70% του Budget της καταναλώνεται στον εξοπλισμό και τις μοτοσυκλέτες της Ducati για τους Johann Zarco και Tito Rabbat και γι' αυτό ο Xaus συζητά το ενδεχόμενο της μείωσης του κεφαλαίου που ζητά το ιταλικό εργοστάσιο. “Ακόμη και οι κατασκευαστές αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούμε να πληρώσουμε για μοτοσυκλέτες που δεν αξιοποιούνται όπως πρέπει. Μιλάμε με τη Ducati δύο με τρεις φορές την εβδομάδα και μέχρι στιγμής είναι αρκετά δίκαιοι απέναντί μας. Θα καταλήξουμε σε ένα ποσό γι' αυτή τη σεζόν, το οποίο θα εξαρτηθεί απ’ τους αγώνες του πρωταθλήματος, πόσους κινητήρες θα χρειαστούμε και πόσα αναλώσιμα επίσης.”

Όπως φαίνεται οι αναβολές των αγώνων ήταν ένα απ’ τα πρώτα “συμπτώματα” του κορωνοϊού στο πρωτάθλημα, ενώ η παγίωση της κατάστασης επηρεάζει κατά πολύ το μέλλον των δορυφορικών ομάδων. Από την άλλη, η στάση της Ducati απέναντι στην Avintia είναι θετική και δείχνει ότι θα κάνει ότι μπορεί για να την στηρίξει.

Ετικέτες

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”