Η αποχώρηση ενός αναβάτη από την κορυφαία κατηγορία ποτέ δεν πρόκειται να είναι μια εύκολη υπόθεση. Ιδιαίτερα αν αυτός ο αναβάτης ήταν μέσα στους πρωταγωνιστές του πρωταθλήματος. Σε αυτόν τον αγώνα του Misano ήταν η σειρά Andrea Dovizioso να τερματίσει την αγωνιστική του καριέρα στα MotoGP.
Πριν από αυτόν είχαν προηγηθεί οι αποχωρήσεις του Jorge Lorenzo και Valentino Rossi, δύο αναβατών που σημάδεψαν ολόκληρες δεκαετίες στα Grand Prix. Προφανώς η διαδικασία της αποχώρησης του Valentino Rossi διέκρινε αρκετά… χρόνια! Ξεκίνησε με τις ερωτήσεις περί ηλικίας στις συνεντεύξεις τύπου όταν ήταν ακόμα στην εργοστασιακή ομάδα της Yamaha και διεκδικούσε στα ίσια πρωταθλήματα από τον Marc Marquez και φυσικά οι συζητήσεις έγιναν πιο συχνές όταν η Yamaha επένδυσε στον Fabio Quartararo και Maverik Vinales, “υποβαθμίζοντας” τον Rossi στην δορυφορική ομάδα – έστω και με full-spec μοτοσυκλέτα. Όσο αναμενόμενη κι αν ήταν αυτή η αποχώρηση, κι όσο προετοιμασμένο κι αν ήταν το κοινό για αυτή, η ιστορία του ονόματος του Valentino Rossi συνεχίζει να δημιουργεί απόνερα.
Η αποχώρηση του Jorge Lorenzo ήταν πιο “ξαφνική” διότι μόλις ένα χρόνο πριν πει το μεγάλο “αντίο” αποτελούσε ένα από τα ακριβότερα συμβόλαια στην πιάτσα και η μεταγραφή του από την εργοστασιακή ομάδα της Ducati στην εργοστασιακή ομάδα του HRC ήταν η σημαντικότερη είδηση εκείνης της χρονιάς. Παρά την δύσκολη χρονιά που είχε με την Honda, η αποχώρηση του Jorge Lorenzo συνδέθηκε κυρίως με τον τραυματισμό του και όχι τόσο με τα αγωνιστικά αποτελέσματα ή την ηλικία του.
Η περίπτωση του Andrea Dovizioso είναι εντελώς διαφορετική και η αποχώρησή του από τα MotoGP έγινε χωρίς τις τυμπανοκρουσίες και την δημοσιότητα που θα αντιστοιχούσε στην αγωνιστική του πορεία. Σίγουρα το γεγονός πως δεν κατάφερε να πάρει πρωτάθλημα στα MotoGP παίζει μεγάλο ρόλο, όμως για τον περισσότερο ο Andrea Dovizioso είχε φύγει ήδη από τα MotoGP όταν αποφάσισε να μην υπογράψει νέο συμβόλαιο με την Ducati και να μείνει σπίτι του για έναν ολόκληρο χρόνο. Η επιστροφή του στα MotoGP στη δορυφορική ομάδα της Yamaha δεν τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του, διότι η Yamaha είχε πολύ πιο σημαντικά θέματα για να απασχολήσει το κοινό των αγώνων.
Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα ο σκηνοθέτης και οι σχολιαστές του αγώνα στο Misano να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στους πανηγυρισμούς του Bagnaia, του Bastianini και των ανθρώπων της Ducati στα πιτς, διακόπτοντας για μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου τον γύρο αποχαιρετισμού που έκανε ο Dovizioso στην πίστα.
Για σύγκριση, η αποχώρηση του Danilo Petrucci που το πιο λαμπρό αγωνιστικό του επίτευγμα στα MotoGP ήταν η αντρίκια νίκη στο Mugello απέναντι στον Marquez και τον Dovizioso, κέρδισε περισσότερο τηλεοπτικό χρόνο από εκείνη του Dovizioso.
Κοιτώντας τα στατιστικά, θα λέγαμε πως αυτός ο “βουβός” αποχαιρετισμός του Andrea Dovizioso είναι μάλλον άδικος. Είναι ο μοναδικός αναβάτης στην ιστορία που έχει κερδίσει αγώνα Grand Prix και τις τρεις τελευταίες δεκαετίες.
Επίσης έχει οδηγήσει για τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές (Honda, Yamaha, Ducati) και έχει διεκδικήσει το πρωτάθλημα πέντε φορές, τερματίζοντας δεύτερος στη βαθμολογία το 2006 και το 2007 πίσω από τον Jorge Lozenzo και άλλες τρεις φορές πίσω από τον Marc Marquez. Μάλιστα το 2017 το πρωτάθλημα κρίθηκε στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς.
Ιδιαίτερα οι μάχες σώμα με σώμα που είχε με τον Marc Marquez έως την τελευταία στροφή του αγώνα, έχουν αφήσει εποχή και αποτελούν από τα πιο εντυπωσιακά highlight στην ιστορία των MotoGP.
Από την άλλη μεριά βέβαια, ο δεύτερος θα είναι πάντα ο πρώτος από τους χαμένους και ο Andrea Dovizioso ταύτισε το όνομά του με τον χαρακτηρισμό "διεκδικητής του τίτλου” και όχι με εκείνου του πρωταθλητή.
