MotoGP: Η δεύτερη μέρα των δοκιμών στη Valencia

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

17/11/2016

Ο Maverick Vinales ήταν ο πρωταγωνιστής και την δεύτερη των δοκιμών στην πίστα της Valencia, αφού κατάφερε στο ντεμπούτο του με την Yamaha Μ1 να "γράψει" τους ταχύτερους χρόνους όλων, ενώ ήταν και ο πρώτος αναβάτης που κατέβηκε στο 1'29. Ήταν το τέλειο ξεκίνημα για τον Ισπανό, κάτι που ο Rossi δεν άφησε ασχολίαστο. "Ο Vinales ήταν εντυπωσιακός ήδη από την πρώτη μέρα και σήμερα ήταν ακόμη περισσότερο, καθώς κατάφερε να γυρίσει στο 1m29'' που είναι καταπληκτικός χρόνος. Πιστεύω ότι ήταν το ιδανικό ντεμπούτο γι' αυτόν." Η Yamaha δεν επέτρεψε στον ίδιο τον Vinales να κάνει δηλώσεις –αν και η Suzuki είχε δώσει την σχετική άδεια- προφανώς γιατί είχαν απαγορέψει στον Lorenzo να κάνει το ίδιο για λογαριασμό της Ducati.

Ο Rossi, που έγραψε τον έβδομο ταχύτερο χρόνο σε αντίθεση με την προηγούμενη μέρα που είχε τον δεύτερο (τον οποίο πέτυχε με την M1 του 2016), δήλωσε ότι πρέπει να επικεντρωθούν στον κινητήρα. "Κάναμε πολλούς γύρους (69) και μπορέσαμε να συγκρίνουμε την καινούργια με την παλιά μοτοσυκλέτα, τον καινούργιο κινητήρα και το καινούργιο πλαίσιο. Έχουμε σίγουρα πολύ δουλειά ακόμη, ειδικά με τον κινητήρα, αλλά και με το πλαίσιο. Η πρώτη εντύπωση από το πλαίσιο είναι καλή, αλλά χρειαζόμαστε κάτι διαφορετικό για το στήσιμο. Χρειάζεται λίγο περισσότερος χρόνος για να κατανοήσουμε την ισορροπία της μοτοσυκλέτας. Την επόμενη εβδομάδα όμως θα έχουμε δοκιμές στην Sepang, σε μια εντελώς διαφορετική πίστα." Όταν ρωτήθηκε σχετικά με το ποιος είναι ο σημαντικότερος τομέας που χρειάζεται βελτίωση, ο Rossi είπε πως πρέπει να δώσουν όλη την προσοχή στην απόδοση του κινητήρα και στην επιτάχυνση, για να έχουν μια καλή έξοδο από τις στροφές. Να σημειώσουμε εδώ ότι ο Rossi ήταν 13^ος στον πίνακα με τις υψηλότερες τελικές, γεγονός που επιβεβαιώνει τα λεγόμενά του. "Η αρχική αίσθηση από τον κινητήρα", είπε, "δεν περιείχε κάποια εντυπωσιακή διαφορά από τον προηγούμενο, οπότε πρέπει να δουλέψουμε πάνω σ' αυτό. Είναι όμως ακόμη η αρχή, το πρώτο βήμα. Ελπίζω ότι στην Μαλαισία θα έχω περισσότερα καινούργια πράγματα."

Ο παγκόσμιος πρωταθλητής, Marc Marquez, μπήκε δυναμικά την δεύτερη μέρα, γράφοντας καλύτερο χρόνο από τον χθεσινό του Vinales. Και τη δεύτερη μέρα ο Ισπανός χρησιμοποίησε τον "big-bang" κινητήρα της Honda, ενώ είχε στην διάθεσή του τόσο την περσινή μοτοσυκλέτα όσο και ένα βαμμένο μαύρο RC213V του 2017. Μετά τις δοκιμές, ο ίδιος μίλησε για τις εντυπώσεις από το καινούργιο μοτέρ, λέγοντας πως η Honda "πρέπει να δουλέψει πολύ περισσότερο", τονίζοντας πως υπάρχουν καλά και κακά σημεία στον κινητήρα. Οι δοκιμές έδειξαν ότι τα περσινά προβλήματα στην επιτάχυνση δεν έχουν εξαλειφθεί, αν και πλέον η απόδοση παρέχει περισσότερη πρόσφυση και είναι πιο φιλική προς τον αναβάτη όταν ανοίγει το γκάζι. Ο Marquez, που έκλεισε τη μέρα όντας 0.196 δευτερόλεπτα πιο αργός από τον Vinales, δήλωσε αμέσως μετά το τέλος: "Κάναμε μεγάλες αλλαγές για να κατανοήσουμε καλύτερα την μοτοσυκλέτα. Δεν αλλάξαμε απλώς μερικά ελατήρια, αλλά κάναμε πολύ μεγαλύτερης έκτασης αλλαγές. Χρειάζεται ακόμη δουλειά γιατί στις προσομοιώσεις αγώνα ήταν μια εντελώς διαφορετική μοτοσυκλέτα απ' ότι είχα συνηθίσει μέχρι τώρα στους αγώνες. Παρόλα αυτά, ήμουν γρήγορος και μ' αυτή την μοτοσυκλέτα, αν και πάλευα σε ορισμένα σημεία." Σε ό,τι αφορά τις βελτιώσεις του κινητήρα, ο Marquez δήλωσε: "Μου δίνει περισσότερη πρόσφυση και μπορώ να ελέγχω λίγο καλύτερα το γκάζι. Τα ηλεκτρονικά από την άλλη είναι εντελώς διαφορετικά γιατί η βάση που είχαμε ήταν για την προηγούμενη μοτοσυκλέτα. Χρειάζονται κι άλλες ρυθμίσεις για όταν αρχίσει το ελαστικό να φθείρεται και πρέπει να αλλάξουμε πάρα πολλά πράγματα. Η αδυναμία μας που ήταν η επιτάχυνση, εξακολουθεί να μας προβληματίζει."

Ο Andrea Dovizioso ήταν άλλος ένα αναβάτης που βρέθηκε για λίγο στην κορυφή των χρόνων με το καινούργιο Ducati, ενώ ο Lorenzo –που όπως είπαμε πριν δεν επιτρεπόταν να κάνει δηλώσεις- έγραψε στο τέλος της ημέρας τον όγδοο χρόνο. Και μπορεί ο ίδιος να μην είχε την άδεια να κάνει δηλώσεις, αλλά μίλησε γι' αυτόν ο γενικός διευθυντής της Ducati Corse, ο Gigi Dall'Igna, λέγοντας πως έχει μια ξεκάθαρη εικόνα για το τι χρειάζεται ο Ισπανός.

Ο Lorenzo είχε τον τρίτο καλύτερο χρόνο την πρώτη μέρα, αλλά τη δεύτερη δεν κατάφερε κάτι ανάλογο, ενώ το πρώτο Ducati στην κατάταξη ήταν του team mate του, Andrea Dovizioso, στην τρίτη θέση. "Είμαι πολύ ευχαριστημένος με τον Jorge", δήλωσε ο Dall'Igna, "όπως και με την αίσθηση που αποκόμισε από την μοτοσυκλέτα. Ξεκινώντας από το μηδέν, βρήκαμε μερικά καλά σημεία και μερικά άσχημα σε σύγκριση με ό,τι έχει συνηθίσει. Χθες δουλέψαμε όλη την ημέρα με την φετινή μοτοσυκλέτα, ενώ σήμερα κάναμε ένα συγκριτικό τεστ ανάμεσα στο παλιό και το νέο, καθώς δοκιμάσαμε και μερικά καινούργια υλικά. Οι χρόνοι θα μπορούσαν να είναι καλύτεροι, αλλά αν θέλαμε καλύτερους χρόνους θα έπρεπε να δουλέψουμε προς διαφορετική κατεύθυνση. Δεν επικεντρωθήκαμε στο ιδανικό στήσιμο γι' αυτόν, αλλά επιλέξαμε διάφορα υλικά, οπότε είμαι ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα. Έχω πάντως ξεκάθαρη εικόνα του τι χρειάζεται και ελπίζω ότι θα μπορέσω να του δώσω κάτι στις επόμενες δοκιμές." Όταν ρωτήθηκε για να γίνει πιο συγκεκριμένος, ο Dall'Igna απάντησε: "Πρέπει να βελτιώσουμε την μοτοσυκλέτα στις στροφές, όπως γνωρίζουμε, και δουλεύουμε πάνω σ' αυτό για την μοτοσυκλέτα του 2017. Επίσης χρειάζεται βελτίωση στο αρχικό άνοιγμα του γκαζιού." Να υπενθυμίσουμε ότι η Yamaha έδωσε άδεια στον Lorenzo να οδηγήσει το Ducati στις δοκιμές της Valencia, όχι όμως στις επόμενες ιδιωτικές δοκιμές της εταιρείας στο Jerez, οπότε θα βρεθεί πάνω στη σέλα του Desmosedici στα τέλη Ιανουαρίου στις πρώτες επίσημες δοκιμές της νέας χρονιάς στην Sepang.

Σ' αυτές τις πρώτες δοκιμές της Valencia έκαναν το ντεμπούτο τους με τις νέες τους ομάδες οι Lorenzo (Ducati), Vinales (Yamaha), Iannone (Suzuki), Smith και Pol Espargaro (ΚΤΜ), Aleix Espargaro (Aprilia), Bautista και Abraham (Aspar). Εκτός απ' αυτούς, είδαμε και τέσσερις rookies στην επίσημη πρώτη τους εμφάνιση στην μεγάλη κατηγορία, τους Zarco και Folger (Tech 3 Yamaha), Alex Rins (Suzuki) και Sam Lowes (Aprilia). Στις δοκιμές της δεύτερης μέρας έγινε μια διακοπή με κόκκινες σημαίες μεταξύ 11:00 και 12:00 τοπικής ώρας, εξαιτίας των πτώσεων των δύο αναβατών της Suzuki (Rins και Iannone) στην ίδια στροφή (Κ12), με τον Rins να μεταφέρεται στο νοσοκομείο όπου αποκαλύφθηκε πως είχε δύο ραγισμένους σπονδύλους.

Οι χρόνοι της δεύτερης μέρας

1. Maverick Viñales Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1) 1m 29.975s
2. Marc Marquez Repsol Honda Team (RC213V) 1m 30.171s +0.196s
3. Andrea Dovizioso Ducati Team (Desmosedici GP16/17) 1m 30.443s +0.468s
4. Andrea Iannone Team Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 30.599s +0.624s
5. Dani Pedrosa Repsol Honda Team (RC213V) 1m 30.686s +0.711s
6. Cal Crutchlow LCR Honda (RC213V) 1m 30.709s +0.734s
7. Valentino Rossi Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1) 1m 30.709s +0.734s
8. Jorge Lorenzo Ducati Team (Desmosedici GP16/17) 1m 30.744s +0.769s
9. Aleix Espargaro Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 30.885s +0.910s
10. Jonas Folger Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1) 1m 30.948s +0.973s
11. Johann Zarco Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1) 1m 31.015s +1.040s
12. Jack Miller Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V) 1m 31.069s +1.094s
13. Scott Redding Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP15/16) 1m 31.118s +1.143s
14. Alvaro Bautista Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP16) 1m 31.186s +1.211s
15. Hector Barbera Avintia Racing (Desmosedici GP16) 1m 31.244s +1.269s
16. Michele Pirro Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP16/17) 1m 31.816s +1.841s
17. Pol Espargaro Red Bull KTM Factory Racing (RC16) 1m 31.853s +1.878s
18. Tito Rabat Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V) 1m 31.918s +1.943s
19. Loris Baz Avintia Racing (Desmosedici GP15) 1m 32.161s +2.186s
20. Bradley Smith Red Bull KTM Factory Racing (RC16) 1m 32.538s +2.563s
21. Eugene Laverty Aprilia Test Rider (RS-GP) 1m 32.568s +2.593s
22. Karel Abraham Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP15) 1m 32.699s +2.724s
23. Takuya Tsuda Suzuki Test Rider (GSX-RR) 1m 33.305s +3.330s
24. Alex Rins Team Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 33.761s +3.786s

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!