MotoGP: Η εκδίκηση της Honda

Το HRC αναδεικνύει την αδυναμία των κανονισμών
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

1/4/2019

Η Honda πήρε την "εκδίκησή" της από την Dorna και την FIM και πλέον διαθέτει κι αυτή ένα αεροδυναμικό βοήθημα που είναι εγκεκριμένο από τον τεχνικό διευθυντή των MotoGP, Danny Aldridge. Μόνο που το HRC δεν ήθελε να αποκτήσει κι αυτό ένα τέτοιο εξάρτημα όπως της Ducati, αλλά ο σκοπός της πήγαινε σε κάτι πολύ βαθύτερο.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Το ότι η Honda έχασε στο δικαστήριο της FIM ήταν πολύ χειρότερο γι' αυτήν από την ήττα μέσα στην πίστα του Qatar. Ο Takeo Yokoyama, ο Τεχνικός Διευθυντής για τα MotoGP στο εργοστάσιο της Honda, έχασε την παραδοσιακή, ιαπωνική του ψυχραιμία, όταν κατάλαβε ότι ο Gigi Dall'Igna κατάφερε να το ξεγελάσει, ενώ οι δικαστές της FIM δικαίωσαν τον Ιταλό. Έτσι, ενώ η Aprilia, η Suzuki και η ΚΤΜ (τα άλλα τρία εργοστάσια που συνυπέγραψαν την ένσταση και την έφεση) αποφάσισαν ότι το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο και ικανό να ενθαρρύνει τους πάντες ώστε να ξεψαχνίσουν κάθε κανονισμό που διαθέτει ψήγματα ασάφειας, η Honda είχε μια διαφορετική άποψη.


Λίγες μέρες πριν τον αγώνα της Αργεντινής, το HRC παρουσίασε την δική του εκδοχή για το συγκεκριμένο εξάρτημα στον Aldridge, δηλώνοντας ότι ο ρόλος του ήταν να παράγει αεροδυναμικό φορτίο. Όπως ήταν φυσικό, το εξάρτημα απορρίφθηκε. Την επόμενη μέρα όμως ο Yokoyama επέστρεψε, προτείνοντας ένα άλλο, παρόμοιο εξάρτημα, το οποίο όμως είχε ως σκοπό το να παρέχει περισσότερο αέρα στο πίσω ελαστικό. Ο Aldridge μελέτησε την κατασκευή και έδωσε το "οk".
Όπως φαίνεται από αυτό το γεγονός, τα πολιτικά παιχνίδια εμπλέκονται για άλλη μια φορά με την τεχνολογία και το αποτέλεσμα είναι υπέρ της πολιτικής. Καταλαβαίνετε ότι ποτέ και κανείς μηχανικός δεν θα τοποθετούσε πάνω στην μοτοσυκλέτα του ένα εξάρτημα, αν δεν βελτίωνε την απόδοσή της. Η Honda όμως το έκανε αυτό για να τονίσει ένα πολύ ευαίσθητο θέμα.
Πίσω στο αρχηγείο της στο Τόκιο, χρησιμοποίησαν όλους τους πόρους της (οικονομικούς και μηχανολογικούς) για να αποδείξουν ότι οι κανονισμοί "μπάζουν" και οι γκρίζες περιοχές είναι πολύ περισσότερες και μεγαλύτερες από αυτές που ξέρουμε ήδη. Το πρώτο εξάρτημα που απορρίφθηκε –και που στην Honda γνώριζαν πολύ καλά ότι θα συμβεί αυτό- ήταν απλώς ένα πρόσχημα για να αποδειχθεί το πόσο εύκολα μπορεί να περάσει κανείς από το αντικανονικό στο νόμιμο.


Μπορεί να ακούγεται κάπως περίεργο όλο αυτό, αλλά το σίγουρο είναι ότι ο Yokoyama πέρασε το μήνυμα που ήθελε και πέτυχε τον σκοπό του, ο οποίος προφανώς και δεν ήταν το να αντιγράψει την Ducati. Ήταν μια δήλωση από πλευράς Honda ότι ξέρουν και μπορούν κι οι ίδιοι να "παίξουν το παιχνίδι" χρησιμοποιώντας τα όπλα του Dall'Igna για να παρακάμψουν τους κανονισμούς.
Σίγουρα αυτή η ιστορία θα έχει πολύ μέλλον ακόμη, αν δεν παρέμβει η Dorna για να θέσει ένα τέλος σε όλα αυτά, κάτι όμως που προς το παρόν δεν έχει συμβεί κι ούτε διαφαίνεται ότι μπορεί να συμβεί στο άμεσο μέλλον…

Ετικέτες

MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες