Το ότι διανύουμε μια περίοδο που, σε ό,τι αφορά τα MotoGP, δεν υπάρχουν αγωνιστικές εξελίξεις, αυτό δεν σημαίνει πως τα γεγονότα δεν τρέχουν και πως δεν συμβαίνουν πράγματα. Τα νέα έρχονται από όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου και αφορούν αναβάτες, ομάδες και εργοστάσια, εν όψει των πρώτων δοκιμών για το 2018 που θα γίνουν στην Sepang. Ο Stoner μαζί με τον Pirro θα δοκιμάσουν τις μοτοσυκλέτες της Ducati, οι οποίες σύμφωνα με τα ιταλικά μέσα θα διαθέτουν μόνο μία έκδοση του πλαισίου του GP18, που αποτελεί εξέλιξη του πλαισίου του 2017.
Ο Bradl από την άλλη, ο οποίος έχει μείνει χωρίς ομάδα μετά από μια καταστροφική σεζόν στα WSBK, θα συνεργαστεί με τους Ιάπωνες Takumi Takahashi και Hiroshi Aoyama, ως test rider για λογαριασμό της Honda. Οι δύο Ιάπωνες έχουν ήδη οδηγήσει στην πίστα τα νέα RC213V κατά τη διάρκεια του χειμώνα, και πιο συγκεκριμένα στη Jerez. Η ΚΤΜ θα έχει στην διάθεσή της για ακόμη μια φορά τον Mika Kallio, ο οποίος θα παραμείνει και για τα επίσημα δοκιμαστικά, ενώ η Aprilia έχει επιστρατεύσει τον Matteo Baiocco και η Suzuki τον πρώην παγκόσμιο πρωταθλητή των WSBK, Sylvain Guintoli.
Ο Γάλλος, είχε αντικαταστήσει και την περσινή χρονιά τον τραυματία Alex Rins, προσφέροντας πολύτιμη βοήθεια στην εξέλιξη του GSX-RR. Από την άλλη μεριά, η Yamaha θα κατεβάσει όλο το… "οπλοστάσιό" της στη Sepang, με τον Katsuyuki Nagasuka και τον Kohta Nozane (αναβάτες της εταιρείας στο All-Japan SBK) να δίνουν το παρών και στις δύο δοκιμές, ενώ οι Keisuke Madea, Takuya Fujita και Masahiko Itawa θα οδηγήσουν μόνο κατά τη διάρκεια των ιδιωτικών δοκιμών.
Στις επίσημες δοκιμές θα προστεθούν, φυσικά, οι εργοστασιακοί Valentino Rossi και Maverick Vinales, με την Yamaha να συμμετέχει δηλαδή με τέσσερις αναβάτες! Αυτό είναι και ένα δείγμα του πόσο σοβαρά έχουν πάρει στο Iwata την απογοητευτική χρονιά του 2017, αν και είναι απορίας άξιο το ότι δεν προτίμησαν –πέρα των δύο εργοστασιακών- κανένα ευρωπαίο αναβάτη ή τουλάχιστον κάποιον με πρόσφατη εμπειρία στα MotoGP. Η εξήγηση του Lin Jarvis, του αγωνιστικού διευθυντή της Yamaha, είναι ότι εμπιστεύεται την δική της ομάδα των test riders από την Ιαπωνία, κάτι που κάνει και η Honda. "Η δημιουργία μιας καινούργιας ομάδας στην Ευρώπη θα σήμαινε αύξηση του κόστους", δήλωσε ο Jarvis και απομένει να δούμε αν τα αποτελέσματα θα δικαιώσουν την επιλογή της ή θα χρειαστεί να αναθεωρήσουν τις θέσεις τους…
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.
