MotoGP: Η Yamaha ρίχνει το τελευταίο κάστρο και αποκτά V4 – Η επιβεβαίωση ήρθε!

Βλέπαμε πως έκαναν ετοιμασίες

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/9/2024

Ο διευθυντής της Yamaha Motor Racing (έως τέλος σεζόν) Lin Jarvis, επιβεβαίωσε κάτι που γνωρίζαμε ήδη και είχαμε δει πως κάνουν βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, την είσοδό τους στην V4 διάταξη! Μετά την έξοδο της Suzuki από τα MotoGP είχαν μείνει οι μόνοι με εν σειρά τετρακύλινδρο κινητήρα και φαινόταν πως αυτό δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί για πολύ καθότι βρίσκονται σταθερά εκτός δεκάδας.

Με την έλευση του Luca Marmorini, του ανθρώπου που βοήθησε την Aprilia να βελτιώσει τον V4 κινητήρα που ήδη είχε και να φτιάξουν μαζί έναν νέο V4 90^ο μοιρών, ήταν πλέον ξεκάθαρη η διαδρομή που είχε πάρει η Yamaha.

Ο Jarvis εξήγησε πως τα MotoGP άλλαξαν δραματικά την τελευταία πενταετία και νέες τεχνολογίες μεταμόρφωσαν πλήρως τον ιδανικό τρόπο που η δύναμη κατανέμεται, την μία με την ρύθμιση ύψους και την άλλη με τα αεροδυναμικά βοηθήματα, καθιστώντας αμφίβολο αν πρέπει να συνεχίσουν μόνοι τους σε διαφορετικό δρόμο.

Όπως είχαμε γράψει πριν από λίγες ημέρες εδώ, έχει μεγάλη σημασία να ετοιμαστεί ο κινητήρας τώρα, κερδίζοντας μπόλικο χρόνο σε δοκιμές ακόμη και σε αγωνιστική εμπειρία προς τελειοποίηση της διάταξης πριν εφαρμοστούν οι νέοι κανονισμοί από το 2027 και μικρύνει ο κυβισμός.

Όπως είπε ο Jarvis ο εν σειρά τετρακύλινδρος έχει ακόμη χώρο για βελτίωση αλλά σε αυτό το στάδιο που έχουν μείνει μόνοι τους πρέπει να επαναπροσδιορίσουν τους στόχους τους και να προετοιμαστούν κατάλληλα για την νέα εποχή.

Τόνισε ότι ο κινητήρας είναι έτοιμος και δοκιμάζεται στο δυναμόμετρο πάγκου. Εκεί θα φτιαχτούν και οι πρώτες χαρτογραφήσεις και έπειτα θα βγει στην πίστα για τις δοκιμές, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως μόνο όταν είναι πιο γρήγορος από αυτόν που έχουν τώρα, θα μπει σε αγωνιστική χρήση.

Ο Quartararo τόνισε επίσης πως δεν έχει καμία ανάμειξη στην απόφαση για μετάβαση στον V4 πέρα από την επιθυμία του για περισσότερη δύναμη που έχει εκφράσει δημόσια πολλές φορές. Δεν έχει εμπειρία σε V4 και δεν μπορεί να συμβουλέψει την Yamaha αν πρέπει να κάνει το βήμα ή όχι, θέλει απλά την περισσότερη δύναμη και αν αυτός είναι ο δρόμο για να βρεθεί, τότε θα πρέπει να κάνουν το βήμα.

Η επόμενη περίοδος θα καθορίσει και την διάταξη του κινητήρα από το 2027 και μετά, όπως είπε ο Jarvis. Οι άλλοι κατασκευαστές γνωρίζουν ήδη τα υπέρ και τα κατά και είναι καλύτερα προετοιμασμένοι για το 2027, οπότε πρέπει να κερδίσουν έδαφος το αμέσως επόμενο διάστημα.

https://bit.ly/MOTO_680

Race News

IoMTT 2025: Στις 31 νίκες ο Michael Dunlop - Έγινε ο αναβάτης και με τα περισσότερα βάθρα!

48 φορές έχει ανέβει στο βάθρο ο Βορειοϊρλανδός - Ξεπέρασε τον John McGuinness!

Από τον

Παύλο Καρατζά

4/6/2025

O Michael Dunlop κέρδισε χτες την κατηγορία Metzeler Superwin TT, κατακτώντας έτσι την την 31η νίκη του στο TT και το 48ο βάθρο, ξεπερνώντας πλέον τον πρώην team-mate του John McGuinness που έχει 47.

Οι βρεγμένοι δρόμοι το πρωί σήμαιναν ότι ο αγώνας καθυστέρησε αλλά και μειώθηκε από τρεις γύρους σε δύο. Αυτό όμως δεν πτόησε τον Dunlop που σημείωσε ταχύτερο γύρο με μέση ωριαία 197,32 χλμ/ώρα με το MD Racing Paton αφήνοντας δεύτερο τον Manxman Michael Evans (Dafabet Racing Kawasaki) κατά 22,6 δευτερόλεπτα, με τον Rob Hodson (SMT Racing Paton) να συμπληρώνει το βάθρο. Μάλιστα, για τους Evans και Hodson, αυτό ήταν και το πρώτο τους βάθρο στο ΤΤ.

Ο Dunlop έκανε γρήγορα διαφορά 2,2 δευτερόλεπτα από τον Evans, με τον Mike Browne (KMR/Jack Reid Cars Kawasaki) να απέχει μόλις 0,6 δευτερόλεπτα στην τρίτη θέση. Οι Davey Todd (Milenco by Padgett's Paton), Stefano Bonetti (VAS Engine Racing Paton) και Hodson συμπλήρωσαν την τέταρτη έως έκτη θέση στα πρώτα στάδια, με τους δύο τελευταίους να ισοβαθμούν σε χρόνο μετά τα πρώτα 14 χιλιόμετρα. Ο Browne, ωστόσο, εγκατέλειψε λίγο αργότερα στη στροφή Douglas Road Corner στο Kirk Michael.

Μέχρι τη γέφυρα Ballaugh Bridge, ο Dunlop είχε υπερδιπλασιάσει τη διαφορά του σε 5,9 δευτερόλεπτα και στο Ramsey, στο βόρειο τμήμα του νησιού, η διαφορά είχε αυξηθεί περαιτέρω σε 9,3 δευτερόλεπτα. Ο Todd κρατούσε την τρίτη θέση, μόλις 2,7 δευτερόλεπτα πίσω από τον Evans, αλλά μόλις ένα δευτερόλεπτο μπροστά από τον Hodson, ενώ ο Dominic Herbertson (Melbray Racing Paton) και ο Bonetti κατέλαβαν την πέμπτη και έκτη θέση αντίστοιχα.

Ο Dunlop προσπέρασε τον προπορευόμενο στο δρόμο Evans στην πρώτη διαδρομή προς το βουνό, με τον Manxman να κολλάει έπειτα πίσω του. Ένας πρώτος γύρος με μέση ωριαία στα 196,34 χλμ/ώρα έδωσε στον Dunlop πλεονέκτημα 10,7 δευτερολέπτων έναντι του Evans (194,46 χλμ/ώρα). Ο Todd (192,85 χλμ/ώρα) παρέμεινε στην τρίτη θέση μπροστά από τον Hodson (192,61 χλμ/ώρα), με τη μεταξύ τους διαφορά να είναι μόλις 1,4 δευτερόλεπτα, ακολουθούμενος από τον Jordan (192,29 χλμ/ώρα) και τον Herbertson (192,23 χλμ/ώρα).

Ο Dunlop έκανε αργά και σταθερά διαφορά από τον Evans, με το προβάδισμά του να φτάνει τα 13,6 δευτερόλεπτα στο Glen Helen για δεύτερη και τελευταία φορά. Πιο πίσω, ο Hodson είχε περάσει στην τρίτη θέση εις βάρος του Todd - μόλις 0,7 δευτερόλεπτα τους χώριζαν μετά από σχεδόν 80 χιλιόμετρα αγώνα. Μέχρι το Ballaugh, το πλεονέκτημα του Hodson είχε αυξηθεί σε 3,2 δευτερόλεπτα, και αυτό συνέχισε να αυξάνεται καθώς ο Todd έχανε χρόνο στον τελευταίο γύρο.

Στην πρώτη θέση, ο Dunlop συνέχισε να διευρύνει το προβάδισμά του και ένας δεύτερος γύρος με ταχύτητα 197,32 χλμ/ώρα σφράγισε την 31η νίκη του στο ΤΤ. Η τελική διαφορά νίκης του από τον Evans (195,22 χλμ/ώρα) ήταν 22,6 δευτερόλεπτα, ενώ ο τοπικός αναβάτης εξασφάλισε μια λαμπρή δεύτερη θέση στα 32α γενέθλιά του.

Ο Hodson (194,76 χλμ/ώρα) τους συνόδευσε στο βάθρο για πρώτη φορά, ξεπερνώντας τον φορμαρισμένο Jordan (194,78 χλμ/ώρα) για μόλις 1,7 δευτερόλεπτα. Ο Todd υποχώρησε στην πέμπτη θέση παρά τον τελευταίο γύρο των 193,48 χλμ/ώρα, καθώς ο Herbertson (193,77 χλμ/ώρα) συμπλήρωσε την πρώτη εξάδα. Οι McLean, Bonetti, Furber και Rutter συμπλήρωσαν την πρώτη δεκάδα.

Έτσι, ο Michael Dunlop συνεχίζει να γράφει ιστορία με χρυσά γράμματα στο TT, διευρύνοντας τα ρεκόρ του ως ο πιο επιτυχημένος αναβάτης στον θεσμό.