MotoGP Ιαπωνία Sprint: Νίκη Bagnaia με πτώση Acosta

Και μία ωραία μάχη Bastianini-Marquez
MotoGP Ιαπωνία Sprint: Νίκη Bagnaia με πτώση Acosta
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/10/2024

Μία φανταστική εκκίνηση έκανε ο Martin πίσω εκτός δεκάδας στην 11η θέση για να βρεθεί με το πρώτο group ενώ ο Vinales που λόγω των συνθηκών στην κατάταξη είχε βρεθεί στην πρώτη γραμμή, κατευθείαν τον κατάπιαν χωρίς να μπορέσει να παλέψει για να κρατήσει την θέση του.

Ο Acosta έκανε έναν καταπληκτικό αγώνα με ρυθμό που ο Bagnaia από την δεύτερη θέση δεν είχε καταφέρει να ξεπεράσει και τον παρακολουθούσε από μικρή απόσταση χωρίς απειλή.

Η εικόνα του Acosta να είναι μπροστά από τις δύο εργοστασιακές Ducati είναι το όραμα της KTM για το μέλλον και για το μεγαλύτερο μέρος του Sprint το ζούσαν. Δεν είναι και λίγο για έναν rookie αναβάτη να είναι μπροστά από όλους και η πτώση που μοιάζει αρκετά με του Bastianini στις δοκιμές, ήταν ιδιαίτερα αποδυναμωτική για το group.

Ο Martin δεν μπήκε ποτέ στην διαδικασία να κυνηγήσει τον Marquez που γυρνούσε εκείνη την στιγμή στην 4η θέση περίπου μισό δευτερόλεπτο, ο οποίος στο μεταξύ λίγο πριν την πτώση του Acosta είχε ήδη αυξήσει τον ρυθμό του και οδηγούσε ταχύτερα από τον Bastianini εμπρός.

Όπως περιμέναμε οι βασικές αλλαγές έγιναν στην αρχή, με τον Acosta να στρίβει την πρώτη στροφή δεύτερος ανάμεσα στις εργοστασιακές Ducati καθώς ο Bagnaia δεν έκανε άλλη μία κακή εκκίνηση -μετρά 5 λάθη στη σειρά- και μπήκε πρώτος με τον Acosta να περνά καθαρά λίγο αργότερα. Ο Martin από την 11η θέση έφτασε να παλέψει για λίγο με τον Marquez πριν καθαρίσει το τοπίο μεταξύ τους και μείνει πίσω.

Η πτώση του Acosta ήρθε όταν είχε απόσταση ασφαλείας από Bagnaia και Bastianini οδεύοντας απευθείας στην νίκη και δεν πτόησε τον Marquez που γυρνούσε στον ρυθμό του Acosta. Πλησίασε τον Bastianini και δοκίμασε να τον περάσει δύο γύρους πριν το τέλος αλλά δεν τα κατάφερε, χαρίζοντάς μας μία πολύ όμορφη μάχη με τους δύο να ακουμπούν μεταξύ τους. Ήταν πολύ καλή άμυνα από τον Bastianini που δεν χάρισε καμία ευκαιρία στον Marquez.

Ο Zarco έπεσε πάνω στον Nakagami όταν εκείνος άνοιξε ελάχιστα την γραμμή του και τον ανάγκασε σε πτώση, σε ένα ανόητο περιστατικό για το οποίο τιμωρήθηκε με ένα μακρύτερο γύρο χωρίς να τον επηρεάσει ιδιαίτερα εκεί πίσω που ήταν και οι δυο. Επειδή δεν ήταν σε σημείο ο Nakagami που να μην μπορεί να τον δει ο Zarco η απόφαση για την ποινή ήταν σωστή και οι μεταξύ της ομάδας προστριβή, εντός έδρας μάλιστα θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί.

Πτώση είχε και ο Aleix Espargaro, με τον Fernandez να έχει μία άτυχη στιγμή και να συνεχίζει, ενώ ο Binder είχε μηχανικό πρόβλημα και εγκατέλειψε κάτι που επηρέασε τις μάχες του αγώνα στην αρχή καθώς από εχθές είναι ο μόνος μαζί με τον Acosta που μπορεί να τα βάλει με τις Ducati μέσα στην Ιαπωνία. Κλασσικός πλέον Mir δεν είδε τερματισμό και οδηγούμαστε έτσι σε έναν αυριανό αγώνα με μικρότερη απόσταση μεταξύ των δύο στο πρωτάθλημα, έχοντας κάνει ήδη και οι δύο μία φανταστική εκκίνηση στον Sprint

 

 

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος / Διαφ.

1

12

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

21:01.074

2

9

23E. Bastianini

Ducati Lenovo Team

+0.181

3

7

93M. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+0.349

4

6

89J. Martin

Prima Pramac Racing

+2.498

5

5

21F. Morbidelli

Prima Pramac Racing

+4.326

6

4

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+4.446

7

3

73A. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+11.444

8

2

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

+11.875

9

1

12M. Viñales

Aprilia Racing

+11.947

10

 

72M. Bezzecchi

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+12.299

11

 

25R. Fernandez

Trackhouse Racing

+14.559

12

 

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+14.645

13

 

10L. Marini

Repsol Honda Team

+15.886

14

 

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+16.170

15

 

37A. Fernandez

Red Bull GASGAS Tech3

+20.522

16

 

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+24.415

17

 

32L. Savadori

Trackhouse Racing

+25.482

18

 

87R. Gardner

Yamaha Factory Racing Team

+32.620

Πτώσεις – Εγκαταλείψεις

   

36J. Mir

Repsol Honda Team

11 laps

   

41A. Espargaro

Aprilia Racing

9 laps

   

31P. Acosta

Red Bull GASGAS Tech3

8 laps

   

30T. Nakagami

IDEMITSU Honda LCR

4 laps

   

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

2 laps

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.