MotoGP Ιαπωνίας: Με προβλήματα οι δοκιμές. Εκτός FP2 οι κορυφαίοι

Μόλις 16 αναβάτες στην FP2
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/10/2018

Με προβλήματα ξεκίνησαν τα MotoGP στην Ιαπωνία, όπου η πρώτη δοκιμή έγινε με έναν ωραίο καιρό που όμως γρήγορα είδαμε τον Lorenzo να εγκαταλείπει κουνώντας το κεφάλι και να αποσύρεται από τον αγώνα, ίσως και από τον επόμενο! Οι υπόλοιποι απόλαυσαν την πίστα με ιδανική θερμοκρασία όπου ο Zarco είχε την τιμητική του θέτοντας τον ρυθμό μέχρι την στιγμή που ο Marquez πέρασε σαρωτικά με σχεδόν ένα δευτερόλεπτο διαφορά δίνοντας μία γερή σφαλιάρα σε όλους, σαν να τους λέει: «ξυπνήστε». Προτροπή που όχι μόνο έπιασε στον Dovizioso, αλλά ακόμη παραπάνω καθώς στο τρίτο κομμάτι του χρόνου η Ducati ήταν ταχύτερη. Κι αυτό ήρθε μόνο αφότου υπήρχαν σκαμπανευάσματα στον ταχύτερο χρόνο μεταξύ Marquez και Dovizioso, κάτι που μας δίνει αυτή την στιγμή μία πολύ καλή πρώτη εντύπωση για την εκκίνηση του αγώνα την Κυριακή..

Στο παιχνίδι των γρήγορων γύρων μπήκε και μία ακόμη Honda, καθώς ο Crutchlow προσπάθησε να τεθεί επικεφαλής του χρονόμετρου πράγμα που οριακά δεν το κατάφερε, ενώ ήταν και οι συγκυρίες που δεν βοήθησαν τον Marquez να κάνει την δική του αντεπίθεση. Από τις Yamaha ήταν ο Maverick Viñales που έκλεβε τις εντυπώσεις καθώς γυρνούσε αρκετά κοντά στον ταχύτερο χρόνο με την Suzuki του Iannone να τον ακολουθεί σε μεγαλύτερη απόσταση, όπως αντίστοιχα και ο Rossi.

Το πρόβλημα ήταν πως η επόμενη δοκιμή ξεκίνησε με αρκετό νερό στην πίστα, οδηγώντας τους περισσότερους κορυφαίους αναβάτες να μείνουν μέσα για μία σειρά από λόγους. Πρώτα γιατί με τόσο νερό δεν θα είχαν κάποιο αποτέλεσμα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν αλλά και γιατί δεν ήθελαν να πάρουν κάποιο ρίσκο. Ιδιαίτερα το δεύτερο είναι εκείνο που λείπει τελείως από τους αναβάτες εκτός δεκάδας που δεν κυνηγούν κανένα πρωτάθλημα και που πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις έχουν την ευκαιρία να δουν τα ονόματά τους να γράφονται με μονοψήφιο αριθμό κατάταξης. Τέτοια ήταν η περίπτωση για παράδειγμα του Xavier Simeon που παραδοσιακά φιγουράρει στην τελευταία θέση, όμως τώρα ανέβηκε στην 8η αν και αντίστοιχα ο Redding ήταν εκείνος που κατάφερε μία δεύτερη θέση πίσω από τον Pedrosa ενώ έκανε μία μεγάλη προσπάθεια και είχε και μία πολύ απλή και ακίνδυνη έξοδο.

Στο τέλος δημιουργήθηκε μία λεπτή στεγνή γραμμή, που όμως δεν ήταν αρκετό να οδηγήσει τους κορυφαίους εντός πίστας, ενώ και οι εργοστασιακές Yamaha δεν μπήκαν στον κόπο να αλλάξουν ελαστικά. Έτσι ο Zarco παρέμεινε η ταχύτερη Yamaha της ημέρας, ενώ ο Petrucci και ο Miller πρόλαβαν να πάρουν μία γεύση από την βελτίωση των συνθηκών, καλυτερεύοντας την θέση τους στην κατάταξη…

 

                                 Αποτελέσματα FP1
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος
Διαφ. 1ου
Προηγ.
1
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
1'45.358
 
 
2
Cal CRUTCHLOW
Honda
1'45.463
0.105
0.105
3
Johann ZARCO
Yamaha
1'45.483
0.125
0.020
4
Marc MARQUEZ
Honda
1'45.498
0.140
0.015
5
Maverick VIÑALES
Yamaha
1'45.640
0.282
0.142
6
Andrea IANNONE
Suzuki
1'46.030
0.672
0.390
7
Alvaro BAUTISTA
Ducati
1'46.210
0.852
0.180
8
Jack MILLER
Ducati
1'46.265
0.907
0.055
9
Valentino ROSSI
Yamaha
1'46.329
0.971
0.064
10
Aleix ESPARGARO
Aprilia
1'46.526
1.168
0.197
11
Dani PEDROSA
Honda
1'46.568
1.210
0.042
12
Scott REDDING
Aprilia
1'46.854
1.496
0.286
13
Takaaki NAKAGAMI
Honda
1'46.856
1.498
0.002
14
Pol ESPARGARO
KTM
1'46.859
1.501
0.003
15
Katsuyuki NAKASUGA
Yamaha
1'46.872
1.514
0.013
16
Xavier SIMEON
Ducati
1'46.998
1.640
0.126
17
Danilo PETRUCCI
Ducati
1'47.054
1.696
0.056
18
Bradley SMITH
KTM
1'47.137
1.779
0.083
19
Alex RINS
Suzuki
1'47.187
1.829
0.050
20
Franco MORBIDELLI
Honda
1'47.428
2.070
0.241
21
Sylvain GUINTOLI
Suzuki
1'47.537
2.179
0.109
22
Jordi TORRES
Ducati
1'47.665
2.307
0.128
23
Karel ABRAHAM
Ducati
1'47.716
2.358
0.051
24
Hafizh SYAHRIN
Yamaha
1'47.726
2.368
0.010
25
Thomas LUTHI
Honda
1'47.833
2.475
0.107
 
Jorge LORENZO
Ducati
 

 
 
 
 
Αποτελέσματα FP2
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος
Διαφ. 1ου
1
Dani Pedrosa
Honda
1'48.136
 
2
Scott REDDING
Aprilia
1'48.635
0.499 / 0.499
3
Danilo PETRUCCI
Ducati
1'48.939
0.803 / 0.304
4
Jack MILLER
Ducati
1'49.022
0.886 / 0.083
5
Johann ZARCO
Yamaha
1'49.133
0.997 / 0.111
6
Hafizh SYAHRIN
Yamaha
1'49.387
1.251 / 0.254
7
Bradley SMITH
KTM
1'49.573
1.437 / 0.186
8
Xavier SIMEON
Ducati
1'50.154
2.018 / 0.581
9
Thomas LUTHI
Honda
1'50.482
2.346 / 0.328
10
Sylvain GUINTOLI
Suzuki
1'50.578
2.442 / 0.096
11
Karel ABRAHAM
Ducati
1'50.694
2.558 / 0.116
12
Katsuyuki NAKASUGA
Yamaha
1'51.652
3.516 / 0.958
13
Alex RINS
Suzuki
1'53.586
5.450 / 1.934
14
Valentino ROSSI
Yamaha
1'54.078
5.942 / 0.492
15
Maverick VIÑALES
Yamaha
1'54.133
5.997 / 0.055
16
Franco MORBIDELLI
Honda
1'54.758
6.622 / 0.625

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.