MotoGP Ινδονησία: Pole Position για Raul Fernandez!

Το στοίχημα είναι να καταφέρει να μείνει μπροστά
Το στοίχημα είναι να καταφέρει να μείνει μπροστά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/10/2026

Ταυτίστηκε το χρώμα της πρώτης μοτοσυκλέτας στην εκκίνηση με τα χρώματα της Mandalika αυτή την εποχή όπου μετά τους μουσώνες κυριαρχεί η ηλιοφάνεια. Μία ανατροπή που δεν συνηθίζεται στην πρώτη θέση της εκκίνησης, ιδιαίτερα από την στιγμή που ο Marc Marquez έκανε την επίθεσή του νωρίς, δείχνοντας πως έχει στόχο να κάνει καλό χρόνο.

Όμως εξίσου νωρίς οι μοτοσυκλέτες της Aprilia έδειξαν ότι δεν θα είναι εύκολη υπόθεση με πρώτον όμως τον Marco Bezzecchi και μετά με τον Raul Fernandez. Ο αναβάτης της Trackhouse έδειχνε σε όλη την διάρκεια των δοκιμών πως μπορεί να κάνει καλό χρόνο στην Mandalika, όμως και πάλι ήταν δύσκολο να περιμένεις πως δεν θα έχει απάντηση για την κατάταξη.

Κατάφερε όμως να πάρει την πρώτη του pole position στην μεγάλη κατηγορία και μάλιστα όχι στην κόψη του ξυραφιού αλλά με τέσσερα λεπτά να απομένουν για τη λήξη της Q2.

Ο Bezzecchi θα μπορούσε να είναι στην θέση του Fernandez αν δεν είχε ζήτημα με τις κίτρινες σημαίες, και είχε και τον χρόνο και τον ρυθμό να το πετύχει αυτό, οπότε η θέση του Fernandez είναι και παράγοντας τύχης.

Αντίστοιχα κοντά σε χρόνο είναι και ο Fabio Di Giannantonio που στο τέλος του συνολικού χρόνου έκανε την προσπάθειά του και εξασφάλισε μία θέση στην πρώτη σειρά της εκκίνησης, το καλύτερο δώρο για τα γενέθλιά του, στον εαυτό του.

Αφού έθεσε τον αρχικό χρόνο αναφοράς, ο Marquez πέρασε το δεύτερο μισό της περιόδου παίζοντας τη γάτα με το ποντίκι με τον αντίπαλό του για τον τίτλο, Jorge Martin, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος χρειαζόταν έναν γρήγορο γύρο για να αναρριχηθεί από την 7η θέση. Τα αποτελέσματα ήταν ανάμεικτα καθώς ο Marquez υποβιβάστηκε από την πρώτη σειρά στην πορεία, αλλά κατάφερε να κρατήσει τον Martin πίσω του στο grid - με τους Ισπανούς να ανοίγουν τη δεύτερη σειρά δίπλα στον συμπατριώτη τους Fermin Aldeguer. Ο αναβάτης της Gresini είχε ένα επεισοδιακό πρωινό, τερματίζοντας πρώτος στο Q1 και στη συνέχεια καταφέρνοντας να κρατηθεί στην 6η θέση, παρά το γεγονός ότι ολοκλήρωσε την περίοδο με πτώση.

Στο μεταξύ, ο Ai Ogura ξεμπέρδεψε γρήγορα με τη δική του πτώση στο Q1 και στάθηκε τυχερός που κράτησε τη θέση του για το Q2 μετά από αυτό, αν και αυτό τον άφησε με μόνο μία διαθέσιμη μοτοσυκλέτα, την οποία και χρησιμοποίησε για να εξασφαλίσει την 7η θέση στο grid. Τον Ιάπωνα αναβάτη θα πλαισιώσουν στην τρίτη σειρά οι Alex Marquez και Pedro Acosta, οι οποίοι βρέθηκαν μισό δέκατο μακριά από την pole, ενώ η τριάδα στην τέταρτη σειρά ήταν σχεδόν ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο πιο αργή από τον Fernandez - συμπεριλαμβανομένων των Pecco Bagnaia, Franco Morbidelli και Fabio Quartararo.

Ο Enea Bastianini έδειχνε να είναι πραγματική απειλή στο Q1, αλλά μια πτώση προς το τέλος της Κ1δεν κατάφερε να προκριθεί, επιτρέποντας στον Alex Rins να περάσει μπροστά στην πέμπτη σειρά - η οποία περιλαμβάνει επίσης τον Luca Marini. Οι Brad Binder, Jack Miller και Maverick Viñales σχημάτισαν την έκτη σειρά, ενώ ο Toprak Razgatlioglu κατάφερε να περάσει μπροστά από το δίδυμο της LCR Honda, παρά τη σφοδρή του πτώση στο FP2. Βοηθήθηκε βέβαια από το γεγονός ότι τόσο ο Johann Zarco όσο και ο Diogo Moreira είχαν πτώσεις στο Q1, όπως και ο αναπληρωματικός αναβάτης Aleix Espargaro, ο οποίος και κλείνει το grid.

 

Αποτελέσματα Q2:

ΘΕΣΗ

No.

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟ

ΧΡΟΝΟΣ

ΔΙΑΦ.

Προηγ.

1

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:28.852

 

 

2

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:28.961

0.109

0.109

3

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:29.048

0.196

0.087

4

93

Marc Marquez

Ducati

1:29.118

0.266

0.070

5

89

Jorge Martin

Aprilia

1:29.152

0.300

0.034

6

54

Fermin Aldeguer

Ducati

1:29.232

0.380

0.080

7

79

Ai Ogura

Aprilia

1:29.279

0.427

0.047

8

73

Alex Marquez

Ducati

1:29.386

0.534

0.107

9

37

Pedro Acosta

KTM

1:29.408

0.556

0.022

10

63

Francesco Bagnaia

Ducati

1:29.786

0.934

0.378

11

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:29.790

0.938

0.004

12

20

Fabio Quartararo

Yamaha

1:29.837

0.985

0.047

Αποτελέσματα Q1:

Q2

54

Fermin Aldeguer

Ducati

1:29.639

 

 

Q2

79

Ai Ogura

Aprilia

1:29.729

0.090

0.090

13

42

Alex Rins

Yamaha

1:29.834

0.195

0.105

14

23

Enea Bastianini

KTM

1:29.879

0.240

0.045

15

10

Luca Marini

Honda

1:30.037

0.398

0.158

16

33

Brad Binder

KTM

1:30.248

0.609

0.211

17

43

Jack Miller

Yamaha

1:30.357

0.718

0.109

18

12

Maverick Viñales

KTM

1:30.504

0.865

0.147

19

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

1:30.532

0.893

0.028

20

5

Johann Zarco

Honda

1:30.703

1.064

0.171

21

11

Diogo Moreira

Honda

1:30.725

1.086

0.022

22

41

Aleix Espargaro

Honda

1:31.067

1.428

0.342

 

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Michael Dunlop

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Sportbike TT

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.