MotoGP ΗΠΑ: Ταχύτερος ο Marc Marquez σε FP1 & FP2

Από κοντά ο Miller
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/10/2021

Στις ΗΠΑ βρίσκονται τώρα τα MotoGP κάνοντας τους Ευρωπαίους να βλέπουν νύκτα την αγωνιστική δράση. Φυσικά τίποτα δεν ξεκίνησε, πριν όλη η πίστα βυθιστεί στην σιωπή για ένα λεπτό, στην μνήμη του νεαρού Berta Vinales.

Ταχύτερος όλων σήμερα ο Marquez, όπως ήταν αναμενόμενο στην πίστα που όχι μόνο έχει την απόλυτη επικράτηση και κρατά όλα τα ρεκόρ σταθερά από το 2014 και το 2015, αλλά επιπρόσθετα είναι και μία πίστα που η φορά της τον ευνοεί στην παρούσα φάση που βρίσκεται με την αργή αποκατάσταση του χεριού του.

Στην FP1 οι αναβάτες δοκίμασαν τις βρεγμένες συνθήκες, πράγμα καλό για αύριο που επίσης υπάρχει το ενδεχόμενο της βροχής, και αμέσως ο Marquez έκανε τον καλύτερο χρόνο. Όσο η πίστα στέγνωνε και ο ήλιος κέρδιζε την θέση του στο στερέωμα, οι χρόνοι βελτιωνόντουσαν. Ο Miller αμέσως πέρασε εμπρός ως ο αναβάτης με τον ταχύτερο ρυθμό, όμως ο Marquez δεν άφησε κάτι τέτοιο χωρίς απάντηση για πολύ ώρα. Ο Zarco που αναρρώνει μετά από χειρουργείο για την κλασσική πάθηση των αναβατών, σύνδρομο διαμερίσματος αντιβραχίου, “arm pump”, βοηθήθηκε από τις περιστάσεις και σκαρφάλωσε στην τρίτη θέση.

Ο Oliveira έκανε μία πολύ καλή εμφάνιση στην FP1 με τέταρτο χρόνο, που δεν επαναλήφθηκε όμως μετά στην FP2 όπου σημείωσε πτώση, λίγο μετά την πτώση του Aleix Espargaro.

Πολύ καλά πήγαν και οι υπόλοιπες Honda στην FP1 με τον Pol Espargaro μπροστά από τον Alex Marquez και πίσω τους τον Rins ακολουθούμενος από τον Bagnaia. Άσχημα τα πράγματα στις συνθήκες της FP1 για τον Quartararo και τον Mir που έκαναν 15ο και 12ο χρόνο αντίστοιχα.

Στην FP2 είχαμε μία επανάληψη της κόντρας Marquez και Miller αυτή την φορά σε στεγνές συνθήκες και με τον Quartararo να κάνει επίσης την εμφάνισή του και για λίγο να έχει και τον καλύτερο χρόνο. Σχεδόν για την διάρκεια της FP2 βέβαια, κανείς δεν μπορούσε να πάει καλύτερα από τον Marquez, μέχρι που με μία τελευταία επίθεση στην εκπνοή του χρόνου, έκανε και τον καλύτερο χρόνο αφήνοντας τον Quartararo στην τρίτη τελικά θέση για την πρώτη ημέρα της COTA.

Ξανά πολύ καλά τα πράγματα για τον Pol Espargaro, που κατάφερε να είναι τέταρτος αυτή την φορά, χωρίς τον Oliveira μπροστά του και με τον Nakagami πίσω του. Ο Bagnaia ευτυχώς πήγε πολύ καλύτερα στην FP2 ακολουθούμενος από το Martin και τον Zarco, τρεις Ducati στην σειρά, έχοντας τον Rins πίσω τους, πριν έρθει ξανά άλλη μία, του Bastianini αυτή την φορά, συμπληρώνοντας την δεκάδα. Σε κάθε αγωνιστική του εξόρμηση, ο Enea δείχνει πως δεν είναι διάττοντας αστέρας και έχει έρθει στην μεγάλη κατηγορία για να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Ο καιρός αύριο θα αποφασίσει αν θα οδηγήσει την κατάσταση με βάση τους πρωταγωνιστές της FP1 ή της FP2 που για τις δύο πρώτες θέσεις τουλάχιστον, δεν υπάρχει διαφορά!

Κατάταξη FP1

Θέση

N#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

Προήγ.

1

93

Marc Marquez

Honda

2'15.872

 

 

2

43

Jack Miller

Ducati

2'16.039

0.167

0.167

3

5

Johann Zarco

Ducati

2'16.471

0.599

0.432

4

88

Miguel Oliveira

KTM

2'16.655

0.783

0.184

5

44

Pol Espargaro

Honda

2'16.822

0.950

0.167

6

73

Alex Marquez

Honda

2'16.964

1.092

0.142

7

42

Alex Rins

Suzuki

2'17.027

1.155

0.063

8

63

Francesco Bagnaia

Ducati

2'17.328

1.456

0.301

9

33

Brad Binder

KTM

2'17.596

1.724

0.268

10

27

Iker Lecuona

KTM

2'17.596

1.724

 

11

10

Luca Marini

Ducati

2'17.755

1.883

0.159

12

36

Joan Mir

Suzuki

2'17.903

2.031

0.148

13

9

Danilo Petrucci

KTM

2'18.083

2.211

0.180

14

41

Aleix Espargaro

Aprilia

2'18.087

2.215

0.004

15

20

Fabio Quartararo

Yamaha

2'18.165

2.293

0.078

16

30

Takaaki Nakagami

Honda

2'18.292

2.420

0.127

17

21

Franco Morbidelli

Yamaha

2'18.530

2.658

0.238

18

23

Enea Bastianini

Ducati

2'18.648

2.776

0.118

19

89

Jorge Martin

Ducati

2'18.832

2.960

0.184

20

46

Valentino Rossi

Yamaha

2'19.668

3.796

0.836

21

4

Andrea Dovizioso

Yamaha

2'20.556

4.684

0.888

Κατάταξη FP2

1

93

Marc Marquez

Honda

2'04.164

 

 

2

43

Jack Miller

Ducati

2'04.179

0.015

0.015

3

20

Fabio Quartararo

Yamaha

2'04.366

0.202

0.187

4

44

Pol Espargaro

Honda

2'04.552

0.388

0.186

5

30

Takaaki Nakagami

Honda

2'04.612

0.448

0.060

6

63

Francesco Bagnaia

Ducati

2'04.663

0.499

0.051

7

89

Jorge Martin

Ducati

2'04.677

0.513

0.014

8

5

Johann Zarco

Ducati

2'04.723

0.559

0.046

9

42

Alex Rins

Suzuki

2'04.802

0.638

0.079

10

23

Enea Bastianini

Ducati

2'04.836

0.672

0.034

11

33

Brad Binder

KTM

2'04.852

0.688

0.016

12

10

Luca Marini

Ducati

2'04.933

0.769

0.081

13

36

Joan Mir

Suzuki

2'05.094

0.930

0.161

14

4

Andrea Dovizioso

Yamaha

2'05.137

0.973

0.043

15

21

Franco Morbidelli

Yamaha

2'05.296

1.132

0.159

16

73

Alex Marquez

Honda

2'05.614

1.450

0.318

17

46

Valentino Rossi

Yamaha

2'05.631

1.467

0.017

18

88

Miguel Oliveira

KTM

2'05.682

1.518

0.051

19

41

Aleix Espargaro

Aprilia

2'06.209

2.045

0.527

20

9

Danilo Petrucci

KTM

2'06.235

2.071

0.026

21

27

Iker Lecuona

KTM

2'06.257

2.093

0.022

 

 

Ετικέτες

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Michael Dunlop

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Sportbike TT

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.