MotoGP IRTA TEST Sepang-Final

Στην κορυφή ο Vinales!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

1/2/2017

Οι πρώτες επίσημες δοκιμές των MotoGP για το 2017 ολοκληρώθηκαν στην Μαλαισία, μετά από τρεις εξαντλητικές μέρες για ομάδες, εργοστασιακούς αναβάτες και αναβάτες εξέλιξης. Το πρόγραμμα της τελευταίας μέρας δεν διέφερε από τις προηγούμενες, καθώς δεν έλειψε ούτε η καθιερωμένη –πλέον- μεσημεριανή βροχή, που επέβαλε μια μικρή διακοπή στη διαδικασία.

Ο κερδισμένος αυτή την τελευταία μέρα, ήταν ο εργοστασιακός αναβάτης της Movistar Yamaha, ο Maverick Vinales, ο οποίος μπήκε από νωρίς στην κορυφή της λίστας με τους χρόνους, ενώ την τελευταία μιάμιση ώρα πολλοί ήταν οι αναβάτες που έκαναν επίθεση στο χρονόμετρο, με τους καλύτερους προσωπικούς τους χρόνους να γράφονται εκείνο το διάστημα. Ενδεικτικό είναι ότι οι εφτά πρώτοι αναβάτες είχαν μεταξύ τους απόσταση μικρότερη των 0,3 δευτερολέπτων!

Η τρίτη και τελευταία μέρα των IRTA Test επεφύλασσε και αρκετές πτώσεις για τους αναβάτες, καθώς ο Andrea Iannone έχασε το μπροστινό του στην πρώτη στροφή της πίστας νωρίς το πρωί, ενώ το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε στην Κ15 αργότερα μέσα στην ημέρα. Εκτός από τον Iannone και οι Pol Espargaro, Hector Barbera και Aleix Espargaro, αγόρασαν… αγροτεμάχια με θέα την πίστα της Sepang.

Στις απουσίες της ημέρας συμπεριλαμβάνεται ο Tito Rabat, ο οποίος είχε μια άσχημη πτώση χθες με αποτέλεσμα να καταλήξει στο νοσοκομείο, ενώ ο Stoner που δεν μπήκε στην πίστα την δεύτερη μέρα επέστρεψε σήμερα πετυχαίνοντας τον έβδομο καλύτερο χρόνο.

Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι την σημερινή μέρα και οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες της Yamaha, Rossi και Vinales, δοκίμασαν για αρκετό χρονικό διάστημα το νέο φαίρινγκ του Μ1 με τις εσωτερικές αεροτομές, καθώς χθες μόνο η μοτοσυκλέτα του Rossi ήταν εφοδιασμένη με το συγκεκριμένο φαίρινγκ.

Αποτελέσματα τρίτης ημέρας

1. Maverick Viñales Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1) 1:59.368s
2. Marc Marquez Repsol Honda Team (RC213V) 1:59.506s +0.138s
3. Andrea Dovizioso Ducati Team (Desmosedici GP17) 1:59.553s +0.185s
4. Dani Pedrosa Repsol Honda Team (RC213V) 1:59.578s +0.210s
5. Valentino Rossi Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1) 1:59.589s +0.221s
6. Alvaro Bautista Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP16) 1:59.628s +0.260s
7. Casey Stoner Ducati Test Rider (Desmosedici GP17) 1:59.639s +0.271s
8. Cal Crutchlow LCR Honda (RC213V) 1:59.728s +0.360s
9. Jorge Lorenzo Ducati Team (Desmosedici GP17) 1:59.767s +0.399s
10. Johann Zarco Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1) 1:59.772s +0.404s
11. Andrea Iannone Team Suzuki Ecstar (GSX-RR) 2:0.045s +0.677s
12. Alex Rins Team Suzuki Ecstar (GSX-RR) 2:0.057s +0.689s
13. Aleix Espargaro Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2:0.108s +0.740s
14. Danilo Petrucci Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP17) 2:0.310s +0.942s
15. Jonas Folger Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1) 2:0.312s +0.944s
16. Jack Miller Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V) 2:0.439s +1.071s
17. Karel Abraham Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP15) 2:0.445s +1.077s
18. Hector Barbera Avintia Racing (Desmosedici GP16) 2:0.537s +1.169s
19. Scott Redding Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP16) 2:0.645s +1.277s
20. Loris Baz Avintia Racing (Desmosedici GP15) 2:0.873s +1.505s
21. Bradley Smith Red Bull KTM Factory Racing (RC16) 2:1.338s +1.970s
22. Sam Lowes Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2:1.341s +1.973s
23. Pol Espargaro Red Bull KTM Factory Racing (RC16) 2:1.506s +2.138s
24. Katsuyuki Nakasuga Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2:1.658s +2.290s
25. Takuya Tsuda Suzuki Test Rider (GSX-RR) 2:2.769s +3.401s

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_680

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!