MotoGP Ισπανία Sprint: Άνετη νίκη Alex Marquez με σαφή υπεροχή σε ρυθμό

Εκτός βάθρου ο Bezzecchi – Πανωλεθρία Bagnaia

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/11/2025

Μία πολύ καλή εκκίνηση από τον Alez Marquez με εξίσου επιθετικούς ελιγμούς από τον Acosta και επίσης πολύ καλή εκκίνηση από τον Bezzecchi που όμως στην πρώτη στροφή έμπλεξε το υπόλοιπο γκρουπ αναβατών και έχασε θέσεις.

Η αλήθεια είναι πως λίγα πράγματα μπορούσε να κάνει ο Bezzecchi αν ήθελε να παλέψει με καθαρές κινήσεις, καθώς υπήρχε μία πεντάδα που έστριβε παράλληλα με τους υπόλοιπους και χρειάστηκε έτσι λίγες στροφές παραπάνω μέχρι να κατασταλάξουν οι θέσεις και να βγει η πρώτη κατάταξη.

Για τον Bezzecchi ο Sprint δεν χάθηκε στην πρώτη στροφή που τον πέρασε ο Alex Marquez στα φρένα, ούτε αμέσως μετά όταν πέρασε ο Acosta, αλλά στην τέταρτη στροφή που ήταν μία τετράδα στην ίδια θέση, δηλαδή πίσω από τον Acosta.

Εσωτερικά ο Fernandez και πίσω του ο Quartararo, δίπλα στον Fernandez ο Bezzecchi και πίσω του ο Di Giannantonio. Η εσωτερική σειρά είχε εκεί το προβάδισμα και ο Bezzecchi βρέθηκε τελικά πίσω από όλους αυτούς μένοντας έτσι στην 6^η θέση!

Εμπρός οι δύο πρώτοι πολύ γρήγορα θα έκαναν μία μοτοσυκλέτα διαφορά και για περίπου το πρώτο 1/3 του αγώνα ο Acosta είχε μείνει κοντά στον Alex Marquez. Εκεί ένα λάθος στα φρένα χάνοντας πρόσφυση εμπρός του ανοίγει γραμμή και από εκείνη την στιγμή ο Alex Marquez ανοίγει και την απόσταση εμπρός. Έτσι και αλλιώς ο Acosta πάλευε από την πρώτη στιγμή με την πρόσφυση εμπρός όπως είπε και ένιωθε πως δεν θα μπορούσε να πιέσει για κάτι περισσότερο, όπως και τελικά συνέβη.

Πίσω ο Fernandez κάνει τον αγώνα της ζωής του γιατί κρατά τον Di Giannantonio πίσω. Ομοίως ο Quartararo κρατά τον Bezzecchi καθώς αργεί πολύ να πιέσει στα φρένα και καθιστά πολύ δύσκολη την προσπέρασή του.

Ο Bezzecchi είναι ξεκάθαρο πως έχει καλύτερο ρυθμό από τον Quartararo και προσπαθεί να περάσει με διαφορετικούς τρόπους, χωρίς όμως να τα καταφέρνει.

Έχουμε κάνει ήδη τρεις γύρους και δεν έχει πέσει ο Mir, είπε να μην αλλάξει τα στερεότυπα και όχι απλά έπεσε αλλά κλάδεψε, κυριολεκτικά, και την δεύτερη εργοστασιακή Honda καταλήγοντας μαζί με τον Marini στο χαλίκι. Με γρήγορα αντανακλαστικά ο Mir ζητά συγνώμη από το πρώτο του βήμα όρθιος.

Δεν είναι άλλωστε τα αντανακλαστικά το πρόβλημα του Mir για το ρεκόρ πτώσεων και δεν φταίει μόνο εκείνος, φταίει και η Honda.

Στο μεταξύ όμως μία άλλη επιθετική κίνηση απασχολεί, καθώς ο Miller πλαγιολισθαίνει σε στυλ Supermoto χτυπώντας πάνω στον Aldequer ο οποίος παραδόξως δεν πέφτει αλλά χάνει τα αεροδυναμικά βοηθήματα. Κερδίζει δύο θέσεις ο Miller μαζί όμως κερδίζει και μία ποινή τριών θέσεων, πρέπει άμεσα να αφήσει τρεις αναβάτες να περάσουν αλλά δεν βλέπει ποτέ το μήνυμα αυτό.

Οπότε του στέλνουν ένα δεύτερο για ποινή μακρύτερου γύρου την οποία και εκτελεί χάνοντας ακριβώς τρεις θέσεις. Μεγαλύτερος χαμένος λοιπόν είναι τώρα ο Ai Ogura που είχε τον ρυθμό να κυνηγήσει τον Binder αλλά δεν μπορούσε να περάσει τον Miller και πλέον δεν είχε χρόνο να παλέψει με τον Binder.

Πίσω από τον Miller είναι ο Bagnaia και έπειτα ο Bastianini με τον Bagnaia ο οποίος ζει το δικό του δράμα εκτός βαθμών, εκτός συναγωνισμού, εκτός ελπίδας.

Ο Martin στο μεταξύ πήγαινε καλύτερα μέχρι την στιγμή που έχασε τα φρένα και βγήκε εκτός πίστας σε σημείο όμως με άσφαλτο, γλιτώνοντας την πτώση. Μέχρι εκείνη την στιγμή ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστικός όμως.

Δύο γύρους πριν το τέλος ο Di Giannantonio κάνει επιτέλους την επίθεση που προετοίμαζε και τελικά περνά εμπρός από τον Fernandez αλλά όχι με μία κίνηση γιατί ο Fernandez αντιστάθηκε σθεναρά χαρίζοντάς μας θέαμα στο τέλος του Sprint.

Με σημαντική διαφορά του πρώτου με τον δεύτερου και ομοίως του δεύτερου με τους δύο που πάλευαν για την τρίτη θέση, ο Sprint μας προετοίμασε κατάλληλα για τον αυριανό αγώνα όπου ο Bezzecchi θα είναι καλύτερα προετοιμασμένος για να μην αφήσει τους άλλους δύο να καταφέρουν ό,τι και σήμερα, αλλά αντίστοιχα και ο Acosta θα είναι έτοιμος με καλύτερη επιλογή ελαστικών, να παλέψει για την τελευταία νίκη.

ΘΕΣΗ	ΒΑΘΜΟΙ	ΑΝΑΒΑΤΗΣ	ΟΜΑΔΑ	ΧΡΟΝΟΣ
1	12	73A. Marquez	BK8 Gresini Racing MotoGP	19:37.490
2	9	37P. Acosta	Red Bull KTM Factory Racing	+1.149
3	7	49F. Di Giannantonio	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	+2.637
4	6	25R. Fernandez	Trackhouse MotoGP Team	+3.519
5	5	72M. Bezzecchi	Aprilia Racing	+3.727
6	4	21F. Morbidelli	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	+6.349
7	3	20F. Quartararo	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+7.102
8	2	33B. Binder	Red Bull KTM Factory Racing	+7.352
9	1	79A. Ogura	Trackhouse MotoGP Team	+7.685
10		5J. Zarco	CASTROL Honda LCR	+9.346
11		54F. Aldeguer	BK8 Gresini Racing MotoGP	+10.067
12		43J. Miller	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+11.148
13		23E. Bastianini	Red Bull KTM Tech3	+11.911
14		63F. Bagnaia	Ducati Lenovo Team	+11.957
15		42A. Rins	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+14.264
16		11N. Bulega	Ducati Lenovo Team	+14.951
17		88M. Oliveira	Prima Pramac Yamaha toGP	+15.597
18		12M. Viñales	Red Bull KTM Tech3	+16.699
19		41A. Espargaro	Honda HRC Test Team	+16.885
20		7A. Fernandez	Yamaha Factory Racing Team	+18.846
21		35S. Chantra	IDEMITSU Honda LCR	+23.028
22		1J. Martin	Aprilia Racing	+23.655
ΠΤΩΣΕΙΣ
		36J. Mir	Honda HRC Castrol	1 Laps
		10L. Marini	Honda HRC Castrol	1 Laps

Ετικέτες

motogp

MotoGP 2025

valencia

https://bit.ly/MOTO_675

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!