MotoGP: Jerez N.2 με Quartararo pole position ξανά! Εκτός αγώνα ο Marquez!

Παραλίγο ο Vinales πρώτος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/7/2020

Με το 1.36 να σπάει στα χρονομετρημένα από τον Vinales, δείχνοντας την δυναμική που υπάρχει από τον Ισπανό, η pole position πήγε ξανά στον Quartartaro καθώς ο Vinales είχε πατήσει εκτός πίστας ακυρώνοντας την προσπάθεια. Ο χρόνος όμως παραμένει και δείχνει τις δυνατότητες που υπάρχουν.

Ο Marquez τράβηξε δικαιωματικά τα βλέμματα και την προσοχή με την προσπάθεια που έκανε να ολοκληρώσει επτά γύρους σε ρυθμό που να δικαιολογεί την παρουσία του στον αγώνα. Πράγμα που κατάφερε με τεράστιο κόπο και το χέρι να πρήζεται σε ανησυχητικό σημείο. Αυτό τον οδήγησε να εγκαταλείψει κατά την Q1 και να πάρει την σοφή απόφαση να διακόψει την συμμετοχή του στην Jerez καθώς πλέον το ρίσκο δεν ήταν αν θα πέσει καταστρέφοντας την δουλειά που έγινε στο χειρουργείο, αλλά αν θα δημιουργήσει μεγαλύτερο πρόβλημα στο χέρι, καθυστερώντας την αποθεραπεία.

μία τέραστια προσπάθεια από τον απίστευτο Marquez για την συλλογή πόντων...

η στιγμή που ο Vinales ακυρώνει την pole position που κέρδισε...

Ταυτόχρονα ο αδερφός του θα σημείωνε πτώση και θα σηκωνόταν με ένα χέρι μουδιασμένο, θυμίζοντας κάπως έτσι με δραματικό τρόπο την κατάσταση του αδερφού του, ωστόσο ευτυχώς είχε αποφύγει κάποιον σοβαρό τραυματισμό.

Στην Q1 επικράτησε ο Oliveira με KTM που δείχνει ολοκληρωτικά ανανεωμένη, και ο Morbidelli με Yamaha ενώ πολύ κοντά έφτασε ο Dovizioso και έπειτα ο Crutchlow. Η Ducati είχε θέματα με την θερμοκρασία της ασφάλτου και τις ιδανικές ρυθμίσεις, ο Dovizioso έκανε τεράστιες αλλαγές και φάνηκε στο τέλος να τιθασεύει το μακρύ θηρίο στις στροφές της Jerez που νωρίτερα είχε αρκετά γλιστρήματα.

Ο Quartararo είχε από νωρίς επικρατήσει στην Q2 και ο Vinales πιστεύει πως αν δεν είχε πέσει ο Pol Espargaro θα είχε άλλη μία ευκαιρία για να σπάσει το 1.37 και να παραμείνει στο 1.36 που το πέτυχε αλλά όπως είπαμε δεν γινόταν να μετρήσει.

Εξαιρετικός ο Bagnaia που κατάφερε να συμπληρώσει την πρώτη γραμμή ενώ ο Rossi στον τελευταίο του γύρο ανέβηκε θέσεις και πήρε την πρώτη θέση της δεύτερης γραμμής! Δίπλα του ο Oliveira που δεν ανέβηκε απλά από την Q1 αλλά κατάφερε να κρατηθεί εμπρός παρέα με τον Morbidelli. Ο Nakagami είχε βλέψεις ακόμη και για pole position αλλά δεν τα κατάφερε και σημειώνοντας και μία έξοδο παρέμεινε η καλύτερη Honda αλλά στην 8η θέση εμπρός από τον Miller. Ο Binder πιέζοντας και γλιστρώντας και ο Mir συμπληρώνουν την δεκάδα για την εκκίνηση του αυριανού αγώνα!

Κατάταξη Q2
 
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
Διαφ.
1
Yamaha
283.4
1'37.007
 
2
Yamaha
284.2
1'37.102
0.095 / 0.095
3
Ducati
291.1
1'37.176
0.169 / 0.074
4
Yamaha
286.4
1'37.342
0.335 / 0.166
5
KTM
287.2
1'37.344
0.337 / 0.002
6
Yamaha
283.4
1'37.412
0.405 / 0.068
7
Ducati
290.3
1'37.423
0.416 / 0.011
8
Honda
283.4
1'37.464
0.457 / 0.041
9
KTM
284.2
1'37.596
0.589 / 0.132
10
Suzuki
286.4
1'37.600
0.593 / 0.004
11
Ducati
289.5
1'37.906
0.899 / 0.306
12
KTM
282.7
1'40.277
3.270 / 2.371
 
Κατάταξη Q1
 
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
Διαφ.
1
KTM
288.0
1'37.355
 
2
Yamaha
284.2
1'37.512
0.157 / 0.157
3
Honda
288.7
1'37.644
0.289 / 0.132
4
Ducati
288.7
1'37.656
0.301 / 0.012
5
Ducati
288.7
1'37.761
0.406 / 0.105
6
Aprilia
283.4
1'37.885
0.530 / 0.124
7
KTM
281.2
1'38.206
0.851 / 0.321
8
Ducati
288.0
1'38.211
0.856 / 0.005
9
Aprilia
284.2
1'38.310
0.955 / 0.099
10
Suzuki
288.7
1'38.601
1.246 / 0.291
11
Honda
284.9
1'38.648
1.293 / 0.047
 
Honda
 
 
 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.