MotoGP Jerez: Pedrosa πρωταγωνιστεί σε θρίλερ με αγνοούμενη πρόσφυση, πτώσεις, μπερδεμένα ελαστικά και ξύλο!

Και είναι και το θέμα με το αυτοκίνητο «ανασφάλειας»….
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/5/2017

Ο αγώνας αυτός είχε καταρχήν μία άλλη γλυκύτητα, παρά τον ορυμαγδό που βλέπαμε στις οθόνες, γιατί τον παρακολουθούσαμε από την πίστα των Μεγάρων, παρέα με αναγνώστες του περιοδικού και του motomag.gr που είχαν έρθει για το MOTO Test Ride Event 2017. Μαζί μας στην αίθουσα ήταν και οι άνθρωποι των εταιριών που κάνοντας ένα διάλειμμα από την οδήγηση στην πίστα όσο κάποιοι -πιο άτυχοι- έβαζαν βενζίνη και ήλεγχαν 86 μοτοσυκλέτες και σκούτερ, δημιουργώντας έτσι όλες αυτές οι παρουσίες το κατάλληλο σύνολο για να παρακολουθήσεις αγώνα με καυστικά σχόλια. Και ο συγκεκριμένος έφερε τόσες πολλές ευκαιρίες… Είχαμε τον αγώνα στην τηλεόραση και σε projector να δείχνει πλάνα από το ελικόπτερο και onboard κάμερες και το σκηνικό ήταν τελικά ακριβώς αυτό που έπρεπε για έναν τόσο επεισοδιακό αγώνα!

Παρακολουθώντας αργότερα τις Moto3 και Moto2 κατηγορίες, από την στιγμή που μέχρι και ελάχιστα λεπτά πριν τα MotoGP εξυπηρετούσαμε τον κόσμο που έκανε test ride, είναι ότι σε όλες τις κατηγορίες, μαζί με τον Pedrosa στα MotoGP, οι νικητές ήταν χωρίς εξαιρέσεις στην πρώτη θέση του βάθρου δικαιωματικά και θα ήταν εκεί ότι κι αν γινόταν πίσω τους, είτε δεν έπεφτε κανείς, είτε δεν υπήρχαν σκουντήματα και σπρωξίματα…

Παρόλο που ο αγώνας της Moto3 κρίθηκε στο τέλος και η μάχη ήταν έντονη, δεν μπορείς να πεις ότι η πρώτη θέση στο βάθρο δεν δόθηκε άξια, ούτε πως για τον Alex Marquez που κέρδισε στην Moto2 πρέπει να μετρήσουμε λιγότερο την νίκη του, καθώς το φαβορί, ο Franco Morbidelli, τέθηκε εκτός ανταγωνισμού. Βλέποντας απλά την πορεία του Marquez στην πρώτη στροφή, είναι αρκετό για να αντιληφθεί κανείς ότι κέρδισε δικαιωματικά και θα κέρδιζε τον αγώνα, όποιος και αν έπεφτε ή δεν έπεφτε.

Με τους δύο πρώτους αγώνες των μικρών κατηγοριών, να έχουν ολοκληρωθεί επεισοδιακά, ήταν ξεκάθαρο πλέον ότι υπήρχε θέμα με την πρόσφυση, πράγμα που επικυρώθηκε με τον πιο παραστατικό τρόπο. Το αυτοκίνητο ασφαλείας έχασε τον έλεγχο απότομα και καταλήγοντας με σφοδρότητα στα ελαστικά και τις προστατευτικές μπαριέρες, καταστράφηκε στέλνοντας τον Uncini και τον συνεπιβάτη στο νοσοκομείο με σπασμένα πλευρά και άλλα κατάγματα…

Ο τρόπος που το αυτοκίνητο ασφαλείας έφυγε από την πίστα, μαρτυρούσε αυτό που όλοι πλέον είχαν καταλάβει και γινόταν εικόνα πλέον και παραστατική εικόνα και για τους θεατές: Η πρόσφυση αγνοούνταν και οι ομάδες είχαν εκπέμψει silver alert…

Η θερμοκρασία δεν είναι η μόνη αιτία, ούτε τα ελαστικά. Αφορμή μπορεί να είναι η ζέστη που επικρατούσε, όμως τα πραγματικά αίτια πρέπει να αναζητηθούν στην παλαιότητα της πίστας, που έχει μία δεκαπενταετία να ανανεωθεί. Είναι τεράστιο το χρονικό διάστημα και κάθε φορά διαφορετική θερμοκρασία, μπορεί να την επηρεάσει με άλλο τρόπο, δεν υπάρχει σταθερότητα. Αυτό σημαίνει ότι αναβάτες που οδηγούν πάντα στο όριο, που έχουν μάθει να ρισκάρουν λίγο περισσότερο, βρίσκονταν σε μειονεκτικότερη θέση συγκριτικά με τους σταθερότερους και φυσικά και πιο αργούς σε κανονικές συνθήκες. Ο Pedrosa είναι ένας από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία του MotoGP και αυτό που τον κάνει καλύτερο, είναι η σταθερότητά του, χαρακτηριστικό που ευθύνεται απόλυτα για τα δεσμά του με την Honda που δεν υπάρχει περίπτωση να τον αφήσει να φύγει. Παίζοντας σταθερά στις πρώτες θέσεις, κυνηγώντας το βάθρο σε πολλούς αγώνες και σημειώνοντας τουλάχιστον μία νίκη –απαράβατα- σε κάθε σεζόν, ο Pedrosa είναι ο πρωταθλητής του δεύτερου ρόλου, λάμποντας όμως ως πρωταγωνιστής σε τακτικά αριστουργήματα. Ο χθεσινός αγώνας, ήταν άλλο ένα από αυτά.

Η κυριαρχία του φάνηκε από τις δοκιμές, κερδίζοντας την pole position από την οποία ξεκίνησε για να κερδίσει τον αγώνα, χωρίς ποτέ να αμφισβητείται. Ελάχιστες φορές πλησίασε ο Marquez και τότε ο Pedrosa έπαιρνε λίγο το ρίσκο για να παραμείνει μπροστά, κερδίζοντας τελικά ως αναμφισβήτητα ο καλύτερος για όλες τις μέρες και όχι μόνο για τον αγώνα. Βασική αιτία για την νίκη του, η σταθερότητά του και η απόλυτη συγκέντρωση που έχει στην διάρκεια του αγώνα. Κανείς άλλος αναβάτης δεν έχει την ίδια αφοσίωση και παρόμοια σταθερότητα, αντίστοιχα με του Pedrosa που κατάφερε τώρα να κάνει ένα πραγματικό ρεκόρ, καθώς είναι ο μόνος αναβάτης που έχει κερδίσει έναν αγώνα σε κάθε σεζόν για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια! Πρόκειται λοιπόν για έναν χειρούργο, κι αυτό ακριβώς είδαμε, χειρουργική οδήγηση στις πλέον δύσκολες συνθήκες πρόσφυσης!

Από την αρχή της χρονιάς τα πράγματα στο στρατόπεδο της Honda δεν είναι στην καλύτερή τους φάση και ο Marquez δεν έχει καταφέρει να τα λύσει όλα. Την παντοδυναμία τους στην Jerez δεν πρέπει να την αντιμετωπίσουμε ως την αρχή της επίλυσης, απλά στην Yamaha έχουν πλέον και οι ίδιοι μεγάλα προβλήματα, κυρίως ρυθμίσεων με τα ελαστικά. Αυτό που είδαμε στην Jerez είναι η νίκη εκείνου με τα λιγότερα προβλήματα πρόσφυσης παράλληλα με την σταθερότητα του Pedrosa. Στην Yamaha έχουν δύο επιθετικούς που αντίστοιχα κυνηγούν την πρώτη θέση του πρωταθλήματος, στην Honda αυτός ο ρόλος είναι πιο ξεκάθαρος.

Η τρίτη θέση του βάθρου στον Lorenzo, που πιστεύω ότι δεν ήταν εκεί αν ο Cruthlow δεν έπεφτε, κομμάτι πρότασης που είναι οξύμωρο καθώς ο Cruthlow έχει - αν μη τι άλλο - συχνές πτώσεις, γιορτάστηκε από τον Ισπανό με μεγάλες δηλώσεις που φανερώνουν.. έπαρση. Ο Lorenzo είναι από τους μεγαλύτερους και καλύτερους αναβάτες των MotoGP και όσο κι αν τον σέβομαι για αυτό και θαυμάζω την οδήγησή του, δεν γίνεται παρά να μην σχολιάσει κανείς δηλώσεις όπως «να μην αμφισβητείτε την ικανότητα και την ψυχολογία μου». Φυσικά και η απόδοσή του σε προκαλούσε από μόνη της να σταματήσεις να τον αμφισβητείς, αν ανήκεις σε εκείνους που το έκαναν, όμως όταν το ζητά με τέτοιου είδους δηλώσεις, αφαιρεί πόντους από την τεράστια προσπάθεια και επιτυχία, που διαφορετικά θα του αναγνώριζες!

Από τις χειρότερες στιγμές του αγώνα, που αν γινόταν ανάμεσα στους κορυφαίους αναβάτες θα είχε πυροδοτήσει τον οπαδισμό στο τελευταίο προπύργιο ήπιων αντιδράσεων που χαίρονται τα MotoGP, ήταν το ξέσπασμα του Miller απέναντι στον Bautista και την Aspar Ducati που κλώτσησε αφού πρώτα έσπρωξε τον αναβάτη της. Ο Miller εισέπραξε πρόστιμο 1.000 Ευρώ και η συγνώμη του απέναντι στον Bautista δεν ήταν απόλυτα ξεκάθαρη… Δήλωσε εκνευρισμένος με άλλους αναβάτες γιατί εκμεταλλεύονταν το run off στην πρώτη στροφή για να κρατήσουν περισσότερο το γκάζι στην ευθεία και τον έβγαζαν εκτός γραμμής ενώ εκείνος έκανε υπερπροσπάθεια να την κρατήσει. Περισσότερο τον εκνεύρισε όταν θεώρησε πως αυτή η πρακτική ήταν εσκεμμένη και του στέρησε δέκατα από το κυνήγι με τον Dovizioso. Όταν λοιπόν ο επόμενος από τους αναβάτες, ένα από τα ονόματα που έδωσε ήταν ο Petrucci, τον έβγαλε εκτός πάνω σε αντίστοιχη περίπτωση, ο θυμός του εκδηλώθηκε σπρώχνοντάς τον και κλωτσώντας την μοτοσυκλέτα, με τον Bautista να αντιλαμβάνεται το θυμό, αλλά όχι και την συγκεκριμένη αντίδραση…

Πέρα από τον Pedrosa, ο αναβάτης που έλαμψε περισσότερο στον αγώνα, είναι μάλλον ο Zarco. Φαίνεται έτοιμος να πάει σε εργοστασιακή ομάδα και να παλέψει με όλους για την νίκη, κι ας είναι τόσο νέος στην κορυφαία κατηγορία. Από το Qatar που κυριάρχησε στους πρώτους γύρους, μέχρι τώρα που πάλευε ακουμπώντας, κάθε αγώνας του Zarco είναι και μία έκπληξη με μόνο σίγουρο την επιθετικότητά του, η οποίο όμως –κι αυτό είναι το βασικότερο- εκδηλώνεται με τρόπο αγωνιστικό και όμορφο, και δύσκολα γίνεται επικίνδυνη!

Ο Rossi δήλωσε μεγάλα προβλήματα με τα ελαστικά και μία ταλάντωση από το εμπρός που έγινε τόσο μεγάλη στο τέλος που θεωρεί θαύμα ότι τα κατάφερε. Ο Vinales είχε αντίστοιχα αλλά μικρότερα προβλήματα, ενώ και οι δύο τους κατηγορούν για τις επιδόσεις τους το ελαστικό, σε μία πίστα που μέχρι τώρα κυριαρχούσαν οι Yamaha. Το ελαστικό του Rossi σφραγίστηκε για να εξεταστεί, αν και είναι βέβαιο ότι υπήρχε πρόβλημα αν δει κανείς τους χρόνους και το πώς έπεφταν προς το τέλος. Ο Rossi έκανε ωστόσο τα πάντα για να κρατήσει βαθμούς την στιγμή που αυτός ο αγώνας ψαλίδιζε έντονα την διαφορά του. Πλέον οι τέσσερις πρώτοι είναι τόσο κοντά, που όλα μπορούν να αλλάξουν

Ετικέτες

MotoGP: Γιατί δεν έχει υπογράψει ακόμη ο Bulega – Δύο αγκάθια στο συμβόλαιο και το φλερτ της BMW

Υποτίθεται πως ο Ιταλός είναι σίγουρος για τη Ducati και τη VR46, αλλά όσο αργεί η υπογραφή η BMW ελπίζει και προσπαθεί
Bulega
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/7/2026

Σχεδόν από την αρχή της φετινής αγωνιστικής σεζόν θεωρούσαμε δεδομένο πως ο Nicolo Bulega έχει ήδη κλεισμένη μια θέση καβάλα σε Ducati Desmosedici GP για το 2027 και το μόνο ερώτημα ήταν αν αυτή θα είναι σε εργοστασιακό κόκκινο ή VR46 κίτρινο.

Άπαξ και η Ducati Lenovo έχει πλέον στελεχωθεί και επίσημα από τους Marc Marquez και Pedro Acosta, η άφιξη του πρωτοπόρου του WSBK είναι σχεδόν σίγουρη στην ομάδα του Valentino Rossi, ειδικά αφότου και η έτερη ομάδα της Ducati, Gresini, έχει κλειδώσει τους Joan Mir και Daniel Holgado για το ρόστερ της το 2027.

Μόνο που ακόμη τζίφρες δεν έχουν πέσει και ανακοινώσεις δεν έχουν γίνει, γεγονός που έχει ήδη κεντρίσει το ενδιαφέρον ενός άλλου κατασκευαστή. Ο λόγος για τη BMW Motorrad, η οποία από πέρυσι ποθούσε να κλέψει τον “Bulegas” ως αντικαταστάτη του Toprak Razgatlioglu, χωρίς βέβαια να το καταφέρει, ενώ και τώρα επιστρέφει με διερευνητικές επαφές προς το περιβάλλον του αναβάτη.

Οι Γερμανοί ακόμη ονειρεύονται τον Ιταλό πάνω στην M 1000 RR τους και όσο βλέπουν πως δεν υπογράφει στη Ducati, τόσο ελπίζουν και φροντίζουν να του το κάνουν γνωστό.

Πιθανότατα έχουν φτάσει και στα γερμανικά αυτιά οι πληροφορίες από ιταλικά ΜΜΕ που ισχυρίζονται πως η συμφωνία Ducati-VR46-Bulega έχει σκαλώσει σε δύο σημεία και γι’ αυτό αναθάρρησαν και προσπαθούν να επικοινωνήσουν εκ νέου μαζί του. Μάλιστα η επαφή φέρεται να έχει γίνει με πάσα επισημότητα από τον Sven Blusch, το αφεντικό του προγράμματος SBK της BMW, προς τους εκπροσώπους του αναβάτη.

Το πρώτο εμπόδιο στην υπογραφή του Bulega φέρεται να είναι η διάρκεια του συμβολαίου του. Η ομάδα του προτείνει 1+1 διάρκεια, ενώ ο Bulega θέλει κλειστό διετές, όπως δηλαδή έχει εξασφαλίσει και ο Toprak Razgatlioglu με τη Yamaha. Το θέμα δεν αφορά ζήλεια ή εν γένει υπερηφάνεια, αλλά έχει μια πολύ πιο ρεαλιστική συνιστώσα. Αν ξεκινά τη χρονιά ξέροντας πως θα πρέπει κάπως να εξασφαλίσει από νωρίς την επέκταση του δεύτερου χρόνου, ο Ιταλός θα έχει έναν επιπλέον αντίπαλο στην αυγή της παρθενικής του σεζόν στο MotoGP: την πίεση για άμεσο αποτέλεσμα. Είναι αλλιώς να μαθαίνεις τη νέα μοτοσυκλέτα χωρίς το άγχος πως η επόμενη πτώση μπορεί να σου κοστίσει τη θέση σου στο πρωτάθλημα.

Το δεύτερο σημείο επίσης είναι καυτό και μάλλον χαμένο για τον Bulega. Ο λόγος για τον αρχιμηχανικό του, Tommaso Raponi, ο οποίος είναι στο πλευρό του από την εποχή που έτρεχε στο WSSP (supersport) με την Panigale V2. Σύμφωνα με έγκυρα δημοσιεύματα, έχει ήδη γίνει ξεκάθαρο στον Bulega πως ο Raponi δεν θα τον ακολουθήσει στο MotoGP, όπου λογικά θα πρέπει να δουλέψει με έναν εκ των Massimo Branchini ή Matteo Flamigni στη VR46.

Τέλος, γίνονται επίσης αναφορές και σε άλλες ανησυχίες του Bulega ως προς την ισορροπία εντός της ομάδας με τον μελλοντικό του ομόσταυλο, Fermin Aldeguer – που επίσης δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη επίσημα, αλλά 99,9% έχει ήδη φορέσει την κίτρινη φόρμα της VR46. Ο Bulega ξέρει πως ο Aldeguer έχει συμβόλαιο Ducati Corse και όντας ήδη στον δεύτερο χρόνο του στο MotoGP (τρίτο του χρόνου) θα μπορούσε να έχει καλύτερη υποστήριξη από το Borgo Panigale απ’ ό,τι αυτός.

Άποψή μας είναι πως τα παραπάνω δεν πρόκειται να ανατρέψουν τη στενή σχέση Bulega με Ducati και αναπόφευκτα ο πρωτοπόρος του WSBK θα έρθει στο MotoGP ως προβλέπεται. Θεωρούμε απίθανο να αποφασίσει στροφή 180 μοιρών και μεταπήδηση σε μια άλλη superbike για να ξαναδιεκδικήσει το WSBK το 2027. Όχι για τους προαναφερθέντες λόγους τουλάχιστον.

Επιπλέον, ο νέος του ρόλος ως αναβάτη εξέλιξης της Ducati Corse του δίνει αυτομάτως αυξημένη αξία μέσα στην ομάδα, αλλά και ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι του Aldeguer που πρακτικά ακυρώνει τις όποιες σκέψεις περί ισορροπιών μέσα στην ομάδα. Μην ξεχνάμε πως ο Bulega έχει στα προσόντα του την καλύτερη γνώση των Pirelli, αλλά και των ανθρώπων της και του τρόπου που επικοινωνούν και δουλεύουν, κάτι που ξεκάθαρα εκτιμήθηκε από τη Ducati για να του δώσει έναν τόσο κρίσιμο ρόλο στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας, παρότι θα είναι rookie στο MotoGP.

Από κει και πέρα, θα είναι στο χέρι του Bulega να εξασφαλίσει, όχι μόνο τον δεύτερο χρόνο του συμβολαίου του, αλλά και τις μελλοντικές επεκτάσεις στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων ταχύτητας μοτοσυκλετών με τον παραδοσιακό αξιοκρατικό τρόπο: βάσει αποτελεσμάτων.

 

Ετικέτες