MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".

 

Alpe Adria: Νίκες Βεντούρα, Καρακώστα και Παπαγεωργίου – Όλα τα αποτελέσματα των Ελλήνων

Βάθρα και νίκες για την ελληνική αποστολή
alpe
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/5/2026

Ο πρώτος από τους έξι γύρους του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Alpe Adria διεξήχθη στο Grobnik της Κροατίας με έντονη την ελληνική παρουσία που πέτυχε νίκες και βάθρα.

SSP 300

Ο 13χρονος Αντώνης Βεντούρας είχε πάρει την pole position στην κατηγορία και ξεκίνησε έτσι τον αγώνα από την πρώτη σειρά εκκίνησης, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως οι υπόλοιποι αναβάτες είναι κατά αρκετά χρόνια μεγαλύτεροί του. Ο Έλληνας αναβάτης βρισκόταν στον πρώτο αγώνα στο μπροστινό γκρουπ συνεχώς και τελικά πήρε τη νίκη με slipstreaming, περνώντας μπροστά ακριβώς πριν τη γραμμή του τερματισμού.

Στον δεύτερο αγώνα, το σκηνικό ήταν παρόμοιο με τον νεαρό αναβάτη να βρίσκεται συνεχώς στο μπροστινό γκρουπ, τερματίζοντας τελικά δεύτερος σε μία συνολικά εξαιρετική εμφάνιση.

 

Sportbike / Yamaha R7 Cup

Στην κατηγορία συμμετείχε η Τόνια Κορρέ που μάλιστα πραγματοποίησε τον πρώτο της αγώνα πάνω στην σέλα της Yamaha R7 που θα αγωνίζεται από φέτος. Η 15χρονη αναβάτρια προσπάθησε να προσαρμοστεί στη νέα μοτοσυκλέτα και να μαζέψει δεδομένα για την συνέχεια του πρωταθλήματος. Στον πρώτο αγώνα τερμάτισε στη 10η θέση και στον δεύτερο αγώνα βελτιώνοντας τους χρόνους της, πήρε την 8η θέση.

Αυτά όσον αφορά στη γενική κατάταξη της κατηγορίας Sportbike, ενώ στην επιμέρους κατάταξη του Yamaha R7 Cup η Ελληνίδα αναβάτρια διακρίθηκε με μια τέταρτη θέση στο πρώτο σκέλος και άνοδο στο τρίτο σκαλί του βάθρου στο δεύτερο.

 

STK 1000/SBK

Ο Δημήτρης Καρακώστας ξεκίνησε τον πρώτο αγώνα από τη 10η θέση και ανέβαινε συνεχώς παίρνοντας τελικά την 5η γενικής και την πρώτη θέση στα STK 1000. Ο Έλληνας αναβάτης ξεκίνησε τον δεύτερο αγώνα από την 9η θέση, τερμάτισε στην 7η θέση γενικής και δεύτερος στην κατηγορία STK 1000.

 

SSP 600-NG/STK 600

Στην κατηγορία αυτή είχαμε τρεις ελληνικές συμμετοχές, τους Αλέξανδρο Παπαγεωργίου, Σπύρο Μάριο Φουρθιώτη και Διονύση Μάρτη. Μάλιστα ο Φουρθιώτης στάθηκε άτυχος, καθώς αντιμετώπισε την Παρασκευή μηχανικό πρόβλημα με τη μοτοσυκλέτα του και δεν κατάφερε να αγωνιστεί.

Στον πρώτο αγώνα ο Παπαγεωργίου ξεκίνησε από την 6η θέση και ο Μάρτης από την 22η. Το τέλος του αγώνα βρήκε τον Παπαγεωργίου στην έκτη θέση γενικής και την τρίτη της κατηγορίας SSP, ενώ ο Μάρτης τερμάτισε 18ος.

Στον δεύτερο αγώνα, ο Παπαγεωργίου εκκινούσε από την 6η θέση και ο Μάρτης από την 18η. Ο Παπαγεωργίου ήταν από την αρχή στο μπροστινό γκρουπ και έδινε μάχες για το βάθρο. Η καρό σημαία τον βρήκε στην 6η θέση γενικής και στην τρίτη θέση της κατηγορίας SSP, με τον Μάρτη να τερματίζει 15ος και να συλλέγει τον πρώτο του βαθμό.

Αξίζει να αναφερθεί πως ο Παπαγεωργίου κέρδισε και τον σύντομο αγώνα Sprint, ανεβαίνοντας έτσι συνολικά τρεις φορές στο βάθρο των νικητών.