MotoGP Κατάρ: Μεγάλη νίκη Marc Marquez σε αγώνα με αρκετές επαφές

Φανταστικός Vinales οδηγεί την κούρσα τερματίζει δεύτερος
MotoGP Κατάρ: Μεγάλη νίκη Marc Marquez σε αγώνα με αρκετές επαφές
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/4/2025

Με τον Morbidelli να οδηγεί την κούρσα ήταν βέβαιο πως το Qatar δεν είχε ξεκινήσει όπως όλοι περίμεναν, και φυσικά κανείς δεν περίμενε, ούτε η ίδια η KTM πως θα είχε τον Vinales όχι μόνο να παλεύει μπροστά αλλά είναι ο ταχύτερος όλων.

Φυσικά ο Marc Marquez κρατούσε την απάντησή του για το τέλος του αγώνα όπως δήλωσε στο τέλος, θέλοντας να έχει πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό σε μία πίστα που αυτή είναι περισσότερο απαραίτητη από όλες τις υπόλοιπες με την σκόνη να δημιουργεί αγωνιστικές γραμμές με αυστηρότερα όρια και κυμαινόμενες συνθήκες.

Ο αγώνας ξεκίνησε με επαφή μεταξύ των δύο αδερφών Marquez που είχε ως αποτέλεσμα να χάσει μία πίσω πτέρυγα ο Marc και να περάσει μπροστά ο Morbidelli. Ήταν δικό του λάθος, όταν άνοιξε γραμμή στην πρώτη στροφή και δεν περίμενε πως ο Alex που ερχόταν δεύτερος θα κρατούσε την θέση του χωρίς να αφήσει χώρο.

Ο Morbidelli όχι απλά πέρασε εμπρός αλλά άνοιξε αρκετά και την απόσταση με τον Marc ουσιαστικά να κρατά τους υπόλοιπους πίσω και στον 5ο γύρο να περνά ακόμη και ο Bagnaia.

Είχε προηγηθεί επαφή του Alex Marquez με τον Di Giannantonio για την οποία ο πρώτος τιμωρήθηκε καθώς βγήκαν εκτός πίστας και οι δύο χάνοντας αρκετές θέσεις χωρίς πτώση. Ο Di Giannantonio κατέληξε τελευταίος αλλά ο Alex Marquez έμεινε στην 6η θέση κατεβαίνοντας στην 12η μετά την εκτέλεση της ποινής.

Αργότερα και ο Di Giannantonio θα τιμωρούνταν με μία θέση γιατί έπεσε πάνω στην Honda του Mir ο οποίος αργότερα εγκατέλειψε. Είχε προηγηθεί και η πτώση του Miller και ακολουθήσε και η ενδεχομένως καταστροφική για τον Martin γιατί δεν σηκώθηκε αμέσως, έδειχνε να πονά στο χέρι που έχει χειρουργήσει και μεταφέρθηκε για εξετάσεις αμέσως.

Ευτυχώς, λίγο μετά τον αγώνα οι γιατροί ανακοίνωσαν πως δεν υπάρχει τίποτα σοβαρό και ο περσινός πρωταθλητής θα είναι μαζί μας στον επόμενο αγώνα.

Εκτός από αυτό το τελευταίο, τα υπόλοιπα περνούσαν απαρατήρητα γιατί ο Vinales οδηγούσε την κούρσα. Ακόμη και ο Marquez είπε πως περίμενε τον Acosta όταν είδε πορτοκαλί και όχι τον Vinales.

Στο μεταξύ αυτό που ξέρουν όλοι στο grid αλλά παραβλέπουν, είναι πως ο Vinales πρέπει να έχει δεκαπλάσιους γύρους από όλους τους στην συγκεκριμένη πίστα που προπονείται με τους Άραβες έχοντας ιδιαίτερη σχέση, ενώ πέρσι στέρησε από την Ducati τον έναν αγώνα που θα την έκανε να έχει κερδίσει όλους τους αγώνες της χρονιάς.

Αυτό δεν σημαίνει πως περίμενε κανείς να τον δει εμπρός, απλά ότι ισοδυναμεί με πτώση από πιο χαμηλά σύννεφα.

Ταυτόχρονα πέρασε τον Morbidelli μαζί με τον Marc Marquez και αμέσως μετά πάλεψε ο αναβάτης της VR46 και με τον Bagnaia, περισσότερο από ότι με τους δύο αμέσως πριν. Έχασε και την θέση από τον Zarco και την πήρε ξανά στο τέλος μετά από λάθος της ταχύτερης μέχρι στιγμής Honda σε όλη την σεζόν.

Πιο ενδιαφέρον είχε το προσπέρασμα του Vinales στις δύο εργοστασιακές Ducati και περισσότερο στον Marc Marquez γιατί κράτησε τα φρένα από την εσωτερική και έπειτα έμεινε παράλληλα με την Ducati χωρίς να τον αφήνει να κλείσει νωρίτερα πίσω του και να εκμεταλλευτεί την αλλαγή κατεύθυνσης.

Μελετημένο και φανταστικό, πεντακάθαρο πέρασμα στον Marc Marquez που δεν τον κέντρισε όμως και έδειξε χαρακτήρα μένοντας πιστός στην στρατηγική του, περιμένοντας την φθορά που ήρθε με ακρίβεια στο ραντεβού της. Όταν ο Marc προσπέρασε στον 16ο γύρο άνοιξε αμέσως την ψαλίδα και έφυγε εμπρός με μεγάλη διαφορά, αποδεικνύοντας έτσι πως η εξήγηση που θα έδινε αργότερα απλά θα συνόδευε την εικόνα που βλέπαμε.

Η προσπέραση στα φρένα του Marc Marquez στον Bagnaia ήταν επίσης μία πολύ καλή στιγμή με τον Bagnaia να έχει ξεκινήσει 13ος και να ανεβαίνει έως και την 2η θέση πριν καταλήξει στην 3η σε έναν αγώνα που ευχήθηκε να τα είχε πάει εξίσου καλά και στον Sprint.

Ο Marc Marquez δεν έχει κερδίσει εδώ από το 2014, δηλαδή πολύ νωρίτερα από την εποχή του καταστροφικού τραυματισμού και της μεγάλης διαφοράς δύναμης της Honda, αλλά ακριβώς για αυτό θέλησε να κάνει αγώνα στρατηγικής και να μην παρασυρθεί από τον Morbidelli που άνοιγε την απόσταση.

Ο Vinales ήταν εκείνη η κίνηση που δεν περίμενε κανείς ούτε και ο Marc Marquez που είχε τον μυαλό του στον Bagnaia και ταυτόχρονα ήταν και το αλατοπίπερο που χρειάζονται οι θεατές.

Θα περιμένουμε τώρα να δούμε το πόρισμα της έρευνας για την πίεση στα ελαστικά του Vinales, πριν μεταφερθούμε σε ευρωπαϊκό έδαφος για τον επόμενο αγώνα σε δύο εβδομάδες.

 

 

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

25

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

41:29.186

2

20

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+1.800

3

16

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+4.535

4

13

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+6.495

5

11

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+6.668

6

10

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+7.484

7

9

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+9.764

8

8

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+12.895

9

7

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+14.219

10

6

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+14.368

11

5

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+15.137

12

4

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+17.459

13

3

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+17.563

14

2

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+17.632

15

1

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+18.758

16

 

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+26.340

17

 

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+26.925

18

 

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+38.186

Πτώσεις / Εγκαταλείψεις

   

7A. Fernandez

Prima Pramac Yamaha MotoGP

13 laps

   

1J. Martin

Aprilia Racing

13 laps

   

36J. Mir

Honda HRC Castrol

12 laps

   

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

9 laps

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.