MotoGP Κατάρ: Ολόκληρη η υπόθεση Ducati, δηλώσεις KTM, Aprilia, Suzuki & Honda

Υπάρχει μονάχα ένα πραγματικά μελανό σημείο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/3/2019

Πριν τον αγώνα του Κατάρ είχατε δει πως η Ducati είχε ξεκινήσει την χρήση νέων αεροδυναμικών βοηθημάτων, έχοντας όμως πρώτα αναλύσει τους κανονισμούς ώστε να είναι βέβαιη πως δεν υπάρχει παρατυπία. Στους κανονισμούς που είναι αναρτημένοι στην FIM και μπορεί καθένας να τους δει, εκτός από την εκτενή αναφορά στα αεροδυναμικά βοηθήματα και στο τι επιτρέπεται και τι όχι, υπάρχει και αντίστοιχο σκίτσο όπως φαίνεται πιο κάτω, που δείχνει ακριβώς τις περιοχές που καλύπτουν οι κανονισμοί. Τα αεροδυναμικά βοηθήματα που εφάρμοσε η Ducati είναι εκτός των περιοχών αυτών. Εδώ όμως έρχεται το πρώτο σκαλοπάτι, πάνω στο οποίο πάτησαν οι τέσσερις αντίπαλοι που προέβησαν σε ένσταση και η οποία θα εξεταστεί τις επόμενες εβδομάδες σε συνεδρίαση στην Γενεύη. Στις 2 Μαρτίου δόθηκε σε όλους τους κατασκευαστές μία πρόσθετη οδηγία για αεροδυναμικά βοηθήματα που αποσαφηνίζει τους κανόνες για την χρήση τους ακριβώς στα σημεία που η Ducati έχει εφαρμόσει τα δικά της. Η οδηγία αυτή αναφέρει πως επιτρέπονται ΕΚΤΟΣ κι αν χρησιμοποιούνται για να αυξήσουν την κάθετη δύναμη από τον αέρα. Θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μονάχα για καλύτερη ψύξη του ελαστικού και για προστασία απέναντι σε βροχή και πέτρες. Εκεί, στο εκτός, βασίζονται οι τέσσερις που έκαναν την ένσταση και υπάρχει λόγος που είναι αυτοί οι τέσσερις και όχι άλλοι ή ακόμη καλύτερα, όλοι μαζί.

Καταρχήν δεν είναι καθόλου τυχαίο πως η οδηγία αυτή ήρθε τότε, λίγο πριν το Κατάρ, οκτώ μέρες πριν ο υπόλοιπος κόσμος αρχίσει να ασχολείται με τις φωτογραφίες των Ducati. Όπως καθόλου τυχαίο δεν είναι το γεγονός πως η ένσταση ήταν ήδη γραμμένη από τους τέσσερις, Aprilia, KTM, Suzuki, Honda: Αμέσως μετά τον αγώνα πήγαν στην επιτροπή των κριτών της FIM, υπέβαλλαν την καταγγελία τους και εκείνη απορρίφθηκε. Την ίδια στιγμή λοιπόν εμφάνισαν την ένστασή τους, έτοιμη γραμμένη, στέλνοντας το ζήτημα στο Εφετείο των MotoGP. Επί της διαδικασίας η συνέχεια έχει δύο δρόμους. Αν το Εφετείο στην συνεδρίασή του στην Γενεύη, αποφανθεί πως καλά έκαναν και απέρριψαν την καταγγελία οι κριτές στο Κατάρ, τότε το ζήτημα τελειώνει εκεί και δεν υπάρχει δικαίωμα από τις ομάδες να συνεχίσουν τον δικαστικό τους αγώνα. Αν το Εφετείο τους δώσει δίκαιο όμως, τότε η νίκη του Dovizioso στο Κατάρ θα τεθεί υπό καθεστώς ακύρωσης χωρίς να γίνει κάτι από την στιγμή που η Ducati έχει δικαίωμα να πάει το θέμα πιο ψηλά. Φανταστείτε το πως είναι η σειρά της να ασκήσει έφεση, μία των τεσσάρων δηλαδή και μία δική της. Πιο ψηλά από το Εφετείο των MotoGP είναι το CAS, είναι το δικαστήριο διαιτησίας που υπάγεται στο ICAS, το παγκόσμιο αγωνιστικό δικαστήριο. Το CAS συστήθηκε το 1984 και με 300 αντιπροσώπους από 87 χώρες καλύπτει κάθε άθλημα σε όλα του τα επίπεδα, φέροντας εις πέρας τριακόσιες υποθέσεις τον χρόνο κατά μέσο όρο. Με λίγα λόγια, αν το θέμα δεν σταματήσει σε λίγες εβδομάδες στο Εφετείο των MotoGP τότε θα πάρει πολύ καιρό να λυθεί και θα εμπλέξει σε δικαστικό αγώνα τους πέντε κατασκευαστές. Παράλληλα είναι άγνωστο τι θα γίνει τόσο με την νίκη του Dovizioso στο Κατάρ, όσο και με όλους τους υπόλοιπους αγώνες σε περίπτωση που η Ducati συνεχίσει να χρησιμοποιεί τα βοηθήματα περιμένοντας την απάντηση από το CAS. Αν ρωτήσει κανείς τους ίδιους, θα δει πως περιμένουν το θέμα να λήξει στην Γενεύη σε λίγο καιρό. Η ίδια ερώτηση προς τους υπόλοιπους κατασκευαστές όμως έχει άλλη απάντηση, καθώς είναι βέβαιοι πως η Ducati δεν χρησιμοποιεί τα συγκεκριμένα αεροδυναμικά βοηθήματα μονάχα για ψύξη.

ξεκάθαροι οι κανονισμοί -πριν την οδηγία της 2 Μαρτίου- για το που αναφέρονται:

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Petrucci πριν τον αγώνα που είπε στον David Emmett: We saw on television that it was for cooling down the rear tire but it is not like this. But I can’t tell you what it is for, because Gigi will get angry." Με λίγα λόγια, δεν είναι για ψύξη, αλλά δεν μπορώ να σας πω και γιατί είναι γιατί θα εκνευριστεί ο Gigi. Υπάρχει απάντηση της Ducati και σε αυτό, στην χιονοστιβάδα εξελίξεων που ακολουθήσε μετά τον αγώνα καλύπτοντας τον Petrucci με την έννοια πως ό,τι είπε το είπε για να ρίξει στάχτη... αυτό ήταν το νόημα. Ας κάνουμε εδώ μία ανακεφαλαίωση λοιπόν:

Κανένα πρόβλημα με τους κανονισμούς δεν υπάρχει με την τοποθέτηση των αεροδυναμικών βοηθημάτων κάτω από το ψαλίδι ή στις μπότες εμπρός. Το ζήτημα έχει ξεφύγει από εκεί και έχει αναδειχθεί σε θέμα χρήσης. Αν η Ducati τα χρησιμοποιεί για να αυξήσει την δύναμη του αέρα σταθεροποιώντας την μοτοσυκλέτα, τότε εναντιώνεται στην τεχνική οδηγία που στάλθηκε στις 2 Μαρτίου. Από την πλευρά της Aprilia εκεί βρίσκεται το πρόβλημα. Διότι εκείνο που έκαναν ήταν να πάρουν λεπτομερείς φωτογραφίες και να επανασχεδιάσουν ψηφιακά την πτέρυγα της Ducati κάτω από το ψαλίδι, τρέχοντας έπειτα προσομοιώσεις που τους έδειξαν πως τα αεροδυναμικά αυτά σταθεροποιούν την μοτοσυκλέτα. Αντίστοιχα υπάρχει δήλωση και από την KTM, μέσω του Pit Beirer που λέει πως είχε προειδοποιήσει την Ducati, πριν τον αγώνα. Είχαν προειδοποιήσει και την οργάνωση και τους κριτές, και να γιατί είχαν έτοιμη και την ένσταση! Οι τέσσερις λοιπόν δεν έχουν πρόβλημα με την ίδια την Ducati, περισσότερο το ζήτημα είναι απέναντι στους κανονισμούς και στο γεγονός πως δεν έχει αποσαφηνιστεί το ζήτημα στο βαθμό που έπρεπε να γίνει. Η ένστασή τους λοιπόν, σύμφωνα με τον Beirer σε χθεσινή δήλωσή του σε γερμανική αθλητική εφημερίδα, είναι μία λογική συνέχεια επί τις διαδικασίας που έχει ξεκινήσει καιρό τώρα.

«Βρισκόμαστε κατηγορούμενοι», συνέχισε ο επικεφαλής αγωνιστικού τμήματος της KTM, «πως μιλήσαμε μετά τον αγώνα, αλλά στην πράξη είναι μεγάλος ο όγκος όλων όσων πρέπει να εξετάσει κανείς και με τους υπόλοιπους τρεις είδαμε κάτι που μας παραξένεψε. Μία πτέρυγα που είναι πολυσύνθετη και όχι τόσο απλή όσο θα έπρεπε να είναι κάτι που απλά ανακατευθύνει αέρα για ψύξη. Μιλήσαμε με τον Τεχνικό Διευθυντή Danny Aldridge, του είπαμε τον προβληματισμό μας κι εκείνος διαφώνησε και είπε πως η πτέρυγα είναι εντός κανονισμών και πως αν θέλαμε μπορούσαμε να κάνουμε ένσταση. Όμως ένσταση γίνεται μονάχα κατά τον αγώνα! Να γιατί κινηθήκαμε με αυτό τον τρόπο! Δεν θέλουμε να χάσει την νίκη ο Dani, του αξίζει που κέρδισε και ήταν μία πολύ εντυπωσιακή νίκη. Μακάρι να μην την χάσει, όμως πρέπει να τραβηχτεί εδώ μία γραμμή και να δούμε ακριβώς τι συμβαίνει και τι επιτρέπεται».

Αντίστοιχα αυτός είναι και ο προβληματισμός της Suzuki ενώ χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Marquez που πρακτικά εναντιώνεται στην Honda λέγοντας πως δεν τον νοιάζει τι συμβαίνει με τα αεροδυναμικά, ο Dovizioso ήταν καλύτερος και αυτό έχει σημασία. Ας αφήσουμε για λίγο την Honda εκτός. Οι υπόλοιποι τρεις που εναντιώθηκαν στην Ducati δεν είχαν κάποιο λόγο να το κάνουν από πλευράς αποτελέσματος αγώνα, ίσως η Suzuki που βρέθηκε για λίγο να οδηγεί την κούρσα, όμως τόσο για την KTM όσο και για την Aprilia δεν θα άλλαζε κάτι αν ο Dovizioso δεν κέρδιζε ή αν ήταν πιο αργός. Πάλι θα ήταν ταχύτερος από τους ίδιους. Αλλού είναι το δικό τους πρόβλημα. Διότι από την στιγμή που τα ηλεκτρονικά είναι κοινά για όλους, το βάρος του σχεδιασμού και της ακριβής εξατομίκευσης έχει πέσει στα αεροδυναμικά. Είναι το νέο παιχνίδι των κατασκευαστών για να κλέβουν δέκατα και η Ducati είναι η μόνη εταιρία που ξεσήκωσε όλα τα παλιά κόλπα, τα έθεσε υπό νέα εξέταση και έριξε επάνω τους ακριβές εργατοώρες. Οι υπόλοιποι πολύ θα ήθελαν να μην εμπλακούν σε ένα τέτοιο πόλεμο εξέλιξης, και για αυτό αντιδρούν. Είναι οικονομικό το ζήτημα, είναι θέμα κόστους! Για την Honda από την άλλη είναι απλά ζήτημα γοήτρου. Δεν γίνεται ο κατασκευαστής που έχει φέρει τις μεγαλύτερες τεχνολογικές εξελίξεις, που το κιβώτιό της για παράδειγμα ήταν μία πενταετία εμπρός από όλους, να μην έχει κάτι που έχει ένας άλλος, ή να ακολουθήσει σε δρόμο που χάραξε η Ducati, ιδίως η Ducati. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση σε μία αντίστοιχη περίπτωση νωρίτερα στην σεζόν για την λάμα κάτω από το ψαλίδι, επίσης απέναντι στην Ducati, πως αυτά είναι «ξεπερασμένα πράγματα που η Honda έκανε πριν από δεκαετίες στα Superbike»!

Αυτοί είναι οι λόγοι που υπάρχει η ένσταση, αυτός είναι ίσως και ο λόγος που η Yamaha απουσιάζει από την ομάδα των τεσσάρων. Έχει άλλη στρατηγική. Αν δει πως δουλεύει το σύστημα της Ducati και πως πέρασε από την τρικλοποδιά της τεχνικής οδηγίας στις 2 Μαρτίου, τότε μπορεί να είναι και η πρώτη που θα το εφαρμόσει!

Πάμε για την δεύτερη και τελευταία ανακεφαλαίωση: Το ζήτημα δεν είναι νέο, αναφερθήκαμε πρώτη φορά πριν τον αγώνα εδώ. Απασχολεί τους κατασκευαστές καιρό και για αυτό υπήρξε αποσαφήνιση από την Dorna. Δεν τους κάλυψε όλους. Είναι πολύ δύσκολο να αποδειχτεί για πιο λόγο εφαρμόζεται από την Ducati η πτέρυγα. Αν επηρεάζει την σταθερότητα της μοτοσυκλέτας τότε είναι παράτυπη, αν όχι, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Όλα δείχνουν πως ο πραγματικός λόγος είναι αυτός, πως δεν είναι εκεί μονάχα για ψύξη. Η Ducati από την αρχή της χρονιάς ψάχνει διάφορες λύσεις για παραπάνω σταθερότητα εκτός ηλεκτρονικών, για καλύτερη επιτάχυνση στην εκκίνηση επίσης και ο τομέας των αεροδυναμικών βοηθημάτων κρύβει ένα μεγάλο πεδίο δράσης. Αυτό όμως δεν θα έπρεπε να αποτελεί πρόβλημα. Διότι το ζήτημα τώρα των υπολοίπων, (φαίνεται να) είναι πώς να σταματήσουν μία ακριβή εξέλιξη, οι πρώτοι κανονισμοί στα αεροδυναμικά βοηθήματα μπήκαν άλλωστε για ακριβώς αυτό τον λόγο…

Ετικέτες

MotoGP: Η αλλαγή ηγεσίας της Honda HRC αντανακλά μια άγονη πενταετία

Ο πρόεδρος απέτυχε, ζήτω ο νέος πρόεδρος. Ή μήπως όχι;
honda hrc
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/10/2026

Η αποφράδα μέρα του 2020 που ο Marc Marquez έσπασε το χέρι του στη Jerez αναδείχθηκε ως εξαιρετικά σημαντικό σημείο καμπής για τη Honda, η οποία βρέθηκε απότομα από την κορυφή στην αφάνεια έχοντας χάσει όχι μόνο τον σπουδαίο πρωταθλητή της, αλλά ίσως και τον προσανατολισμό της στην εξέλιξη της RC213V.

Η κάθετη πτώση στην ανταγωνιστικότητα των εργοστασιακών Honda εν τη απουσία του Marquez, ειδικά όταν προηγουμένως ο απίθανος Ισπανός είχε κατακτήσει έξι από τους επτά τίτλους της περιόδου 2013-2019 (εξαίρεση το 2015 και το πρωτάθλημα του Jorge Lorenzo με τη Yamaha), οπωσδήποτε δεν έκατσε καλά στα διοικητικά συμβούλια της Honda στην Ιαπωνία.

Έκτοτε οι Ιάπωνες ψάχνουν ξανά τον δρόμο των επιτυχιών, έχοντας συνηθίσει να βρίσκονται σταθερά στον αφρό για τρεις συναπτές δεκαετίες, με αφετηρία τον πρώτο τίτλο στην κορυφαία κατηγορία το 1983 με τον Freddie Spencer.

rossi
Valentino Rossi

Για την ακρίβεια, όταν ο Valentino Rossi άφησε τη Honda για τη Yamaha το 2004, διακόπηκε ένα δυνατό σερί τίτλων που είχε χτιστεί από μια σειρά σπουδαίων πρωταθλητών. Από τα τέσσερα πρωταθλήματα της Honda τη δεκαετία του 1980 στα μαγικά χέρια των Freddie Spencer (1983, 1985), Wayne Gardner (1987) και Eddie Lawson (1989), τα πέντε συνεχόμενα του Mick Doohan (1994-1998) και το ένα και μοναδικό του Alex Criville (1999) που ακολούθησαν, η πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας έφερε φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του Valentino Rossi.

Ο Ιταλός ήρθε στην εργοστασιακή Honda το 2000 και μπήκε στο προσκήνιο σε μια ιστορικά σημαδιακή εποχή: στην περίοδο των τριών σερί πρωταθλημάτων που πήρε με τη Honda από το 2001 ως και το 2003, ήταν αυτός που πήρε το τελευταίο με δίχρονο NSR500 το 2001 και το πρώτο με τετράχρονο RC211V το 2002.

Από τη στιγμή ωστόσο που ο Rossi άφησε την RC211V για μια Yamaha YZR-M1 και κατέκτησε μαζί της τον τίτλο το 2004, η Honda κατάφερε μόλις ένα πρωτάθλημα ακόμη στη δεκαετία αυτή, με τον αείμνηστο Nicky Hayden το 2006.

stoner
Casey Stoner

Ενόσω ο Casey Stoner έγραφε ιστορία με τον πρώτο τίτλο MotoGP της Ducati το 2007 και το δίδυμο των Rossi και Lorenzo συνέχιζε να χαρίζει πρωτιές στη Yamaha (2008-2010), η Honda έψαχνε τον τρόπο να επιστρέψει στην κορυφή, εκεί που είχαν αποτύχει πολλοί αναβάτες όπως οι Sete Gibernau και Max Biaggi.

Για να το καταφέρει χρειάστηκε να καταφύγει σε δραστικά μέτρα και η δεκαετία του 2010 έφερε ηχηρές ανατροπές στην παράδοση του HRC. Πρώτη και σημαντικότερη ήταν η έλευση του Livio Suppo το 2010, με τον Ιταλό να αναλαμβάνει την αναζωογόνηση του HRC σε όλα τα επίπεδα. Ίσως η αποτελεσματικότερη κίνησή του ήταν η άφιξη του Casey Stoner το 2011 στην εργοστασιακή ομάδα, αλλά ο τίτλος που κατέκτησε εκείνη τη χρονιά με τη Honda χρειάστηκε και άλλες παρεμβάσεις στο παρασκήνιο.

Η Honda ήδη από το 2009 είχε πάρει τη δύσκολη απόφαση να αφήσει τις αναρτήσεις της Showa για Öhlins, εγκαταλείποντας δηλαδή μια ιαπωνική εταιρεία, στην οποία μάλιστα κατέχει μερίδιο μετοχών, για μια ευρωπαϊκή.

suppo
Livio Suppo

Στο μεταξύ, ήδη από την πρώτη χρονιά του Suppo το HRC είχε “κλέψει” από τη Yamaha τρεις Ιταλούς τεχνικούς ηλεκτρονικών που δούλευαν στην ομάδα του Lorenzo. Οι Carlo Luzzi, Andrea Zugna και Cristian Battaglia είχαν δηλώσει τότε σε ιταλικό περιοδικό πως άφησαν τη Yamaha διότι η πρόταση που τους έκανε η Honda ήταν τόσο πλουσιοπάροχη που “δεν μπορείς να πεις όχι”.

Η Honda είχε αποφασίσει να τα ρίξει όλα στο τραπέζι προκειμένου να επανέλθει στην κορυφή και όλες της οι κινήσεις ήταν τόσο ακριβές και ανατρεπτικές, όσο και πετυχημένες. Στο ίδιο μοτίβο άλλωστε λίγα χρόνια αργότερα, το 2016, εγκατέλειψε και τα δικά της ηλεκτρονικά, που φτιάχνονταν στην Ιαπωνία από την ίδια ομάδα που έστηνε τα ηλεκτρονικά της ομάδας Formula 1, για να φορέσει Magneti Marelli – αν και εδώ έπαιξαν ρόλο και αλλαγές στους κανονισμούς του MotoGP.

Το πείραμα Suppo πέτυχε, o Stoner έφερε ξανά τίτλο στη Honda, αλλά στη συνέχεια χάθηκε σταδιακά από το προσκήνιο εξαιτίας της μυστηριώδους αρρώστιας που του προκαλούσε εξάντληση και τελικώς οδήγησε το πρόωρο τέλος της αγωνιστικής του καριέρας.

Στο μεταξύ, με διάλλειμα τον προτελευταίο τίτλο του Lorenzo το 2012, η άφιξη του θαυματουργού Marc Marquez το 2013 ξανάβαλε τη Honda στη λαμπερή κορυφή σαρώνοντας τα πάντα στον διάβα του, τουλάχιστον ως τη 19η Ιουλίου 2020 και το μοιραίο συμβάν της Jerez.

mm93
Marc Marquez

Στο στείρο διάστημα που ακολούθησε οι ιθύνοντες του HRC αντιλήφθηκαν πως θα χρειαζόταν ξανά ένα σοκ στον οργανισμό για να ξαναμπεί στην ποθητή πορεία και αυτό έγινε ακόμη πιο ξεκάθαρο όταν η επιστροφή του Marc Marquez στη δράση χτύπησε σε τοίχο εξαιτίας της μοτοσυκλέτας τους, η οποία εν τη απουσία του πρωταθλητή της Honda, είχε χάσει την ανταγωνιστικότητά της.

Εδώ η απώλεια του Dani Pedrosa αποδείχθηκε κομβικής σημασίας, κάτι που φάνηκε πεντακάθαρα όταν ο Ισπανός πήγε ως αναβάτης δοκιμών στην ΚΤΜ και σε λιγότερο από έναν χρόνο έφτιαξε μια μοτοσυκλέτα ικανή για νίκες. Δεν ήταν καθόλου τυχαίο που ο Stefan Pierer, το αφεντικό της ΚΤΜ, είχε ευχαριστήσει τότε δημοσίως τη Honda για το “λάθος” της να αφήσει ελεύθερο τον Pedrosa – ομολογουμένως με αρκετά σαρκαστική διάθεση.

Η αποτυχία του Marquez να επιστρέψει στις νίκες έφερε απότομες ανακατατάξεις στο HRC, τον περίφημο οργανισμό Honda Racing Corporation που το 2022 απέκτησε νέο τιμονιέρη. Ο Koji Watanabe ανέλαβε να οδηγήσει το HRC στις νίκες, αλλά ταυτόχρονα είχε και άλλους σημαντικούς ρόλους να επιτελέσει.

Το HRC είχε φτιαχτεί εξαρχής ως το αγωνιστικό τμήμα των μοτοσυκλετών, μα ο Watanabe ήρθε με εντολή να ενοποιήσει και τις αγωνιστικές δραστηριότητες των αυτοκινήτων σε αυτό. Ταυτόχρονα όμως, είχε δύο καυτές πατάτες στα χέρια του: την επιστροφή στις νίκες σε MotoGP και WSBK, όπου η Honda πια αποτύγχανε με ανησυχητική συνέπεια να διακριθεί.

watanabe
Koji Watanabe

Στα πέντε χρόνια που μεσολάβησαν έκτοτε, η επιτυχία στο MotoGP δεν ήρθε. Η μοτοσυκλέτα της Honda παρέμεινε λιγότερο ανταγωνιστική από τις Aprilia, Ducati και ΚΤΜ, ενώ στο διάστημα αυτό έχει να επιδείξει μόλις δύο νίκες σε κυριακάτικους αγώνες και δη με μη-εργοστασιακούς αναβάτες: Alex Rins στην COTA το 2023 και Johann Zarco στη Le Mans το 2025, όντας αμφότεροι αναβάτες της LCR Honda του Lucio Cecchinello.

Η εργοστασιακή ομάδα στην περίοδο αυτή έχει να επιδείξει ελάχιστα: 12 βάθρα σε 4 σεζόν δεν είναι ικανοποιητικός απολογισμός για το μέγεθος και την ιστορία του HRC, ενώ ακόμη και στους σύντομους αγώνες Sprint μόνο δύο νίκες ήρθαν στην πενταετία του Watanabe και – ξανά – αυτές ανήκουν σε αναβάτες της ιδιωτικής LCR, Zarco (2025) και Diogo Moreira (2026).

Σε αυτή τη στεγνή από επιτυχίες περίοδο μάλιστα ήρθε και η απώλεια της Repsol από την κεντρική χορηγία που κατείχε για πολλά χρόνια.

Η θητεία του Watanabe χαρακτηρίζεται από τη Honda και τη διοίκηση του HRC ως πετυχημένη, κυρίως όμως για την ενσωμάτωση των αυτοκινήτων στις διαδικασίες του οργανισμού. Όσον αφορά στους μοτοσυκλετιστικούς αγώνες ωστόσο, επιτυχίες ήρθαν σε άλλα πεδία (Motocross, Rally, Trial) αλλά όχι στις πίστες Ταχύτητας όπου η Honda έχει καταφέρει μόνο μικρά βήματα μπροστά, μα όχι νίκες και τίτλους.

yasuda
Keiichi Yasuda

Η νέα αναδιανομή ρόλων στο HRC ξεκίνησε με την αντικατάσταση του Watanabe πριν μερικές μέρες από τον Keiichi Yasuda (επισήμως αναλαμβάνει από 1/1/2027), ο οποίος προωθήθηκε από τη θέση του αντιπροέδρου σε αυτή του προέδρου.

Πίσω από αυτή όμως τρέχουν κι άλλες εξελίξεις, καθώς ο διάδοχος του Suppo, Alberto Puig αφήνει τη θέση του ως Team Manager της Honda HRC στο MotoGP για να αναλάβει έναν ανώτερο και πιο γενικό ρόλο, επιβλέποντας και την ομάδα WSBK από το 2027, ενώ στη θέση του έρχεται ένας Ιάπωνας, ο Mikihiko Kawase.

Μια ακόμη ηχηρή μεταγραφή στο HRC είναι η προσθήκη του Davide Brivio από την Trackhouse, ο οποίος έρχεται σε ρόλο συμβούλου στον οργανισμό, έχοντας αποδείξει πλείστες όσες φορές την αξία του, καθώς το όνομά του έχει συνδεθεί με πολλές επιτυχίες με τις εργοστασιακές Yamaha (μαζί με τον Lin Jarvis θεωρείται εκ των αρχιτεκτόνων της μεταγραφής Rossi) και Suzuki (με αυτόν στο τιμόνι πήρε τίτλο ο Joan Mir το 2020) και τώρα θεωρείται ως ο άνθρωπος που ενορχήστρωσε την εξόχως ανταγωνιστική ομάδα Trackhouse Aprilia.

Τέλος, στο HRC έχει ήδη ανακοινωθεί η πρόσληψη του πρώην αρχιμηχανικού της ΚΤΜ, Kurt Trieb, σε μια κίνηση που έγινε με προφανή στόχο να ενισχυθεί η εξέλιξη της αγωνιστικής μοτοσυκλέτας.

brivio
Davide Brivio

Για τη Honda, η αλλαγή των κανονισμών με νέες μοτοσυκλέτες από το 2027 ενδεχομένως να δώσει την ευκαιρία για εξίσωση του ανταγωνισμού, μια νέα αφετηρία με το άγνωστο μπροστά είναι ό,τι ακριβώς χρειάζονται ομάδες όπως αυτές των Honda και Yamaha που τα τελευταία χρόνια πάσχιζαν να πλησιάσουν τον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό.

Από την άλλη, οι αλλαγές που έχουν ήδη δρομολογηθεί στο HRC θυμίζουν αρκετά το 2010 και τη στροφή που πάρθηκε για να ξανάρθουν νίκες. Είναι ο Brivio ο νέος Suppo του HRC; Τα αποτελέσματα θα το δείξουν.

Αν μη τι άλλο στην αφετηρία της νέας εποχής η Honda δείχνει να έχει στηθεί σωστά για να επανέλθει στην κορυφή. Η RC213V τα τελευταία τουλάχιστον δύο χρόνια έχει βελτιωθεί αρκετά και πάνω σε αυτή τη βάση εξελίσσεται η νέα αγωνιστική των 850 cc. Η έλευση του Fabio Quartararo είναι επίσης μια πολύ ελπιδοφόρα κίνηση, καθώς ο Γάλλος δεν έχει χάσει την ταχύτητά του στο παραμικρό – δείτε τι κάνουν οι υπόλοιπες Yamaha σε κάθε αγώνα και πόσο μπροστά τους βρίσκεται μονίμως ο πρωταθλητής του 2021.

Με μια ομάδα που συνδυάζει εμπειρία (Quartararo και Zarco) και ακατέργαστο ταλέντο (Moreira, Alonso), με τα κατάλληλα στελέχη πίσω τους μπορούν να αλλάξουν άρδην την εικόνα της Honda στο κορυφαίο παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας στον πλανήτη, στο MotoGP.

Ετικέτες