MotoGP: Κοινό πρόβλημα το νέο πίσω ελαστικό για Honda και Ducati

Περισσότερο κράτημα, περισσότερα προβλήματα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/10/2020

Δύο η Honda και η Ducati ήταν οι βασικοί διεκδικητές του τίτλου τα τελευταία τρία χρόνια, με την Yamaha να δείχνει πως βρίσκεται ένα βήμα πίσω και τους υπόλοιπους κατασκευαστές να παλεύουν για μια θέση στη δεκάδα. Φέτος οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί, με την Yamaha και τη Suzuki να έχουν μοτοσυκλέτες που δουλεύουν καλύτερα σε όλες τις πίστες. Η απουσία του Marc Marquez και το γεγονός πως φέτος έχουμε διπλούς αγώνες στην ίδια πίστα ίσως εξηγεί εν μέρει την κατάσταση στα στρατόπεδα του HRC και της ιταλικής εταιρείας, όμως οι συνεντεύξεις των ανθρώπων που έχουν θέσεις κλειδιά στις δύο ομάδες φανερώνουν πως το πρόβλημα έχει και τεχνική πλευρά. Στην αρχή της σεζόν αμέσως μετά τα πρώτα δοκιμαστικά στην πίστα του Qatar, ο Gigi Dall’igna της Ducati είχε πει πως η καθυστέρηση έναρξης του πρωταθλήματος λόγω του Covid-19 ευνοεί τη Honda, διότι φαίνεται να έχει σοβαρά προβλήματα με τη μοτοσυκλέτα του 2020, οπότε θα βρει χρόνο να τα λύσει. Φυσικά όπως όλοι ξέρουμε, η Dorna αποφάσισε τελικά να παγώσει την εξέλιξη των κινητήρων φέτος, οπότε η Honda έχασε αυτό το πλεονέκτημα.

Όντως ο κύριος Takeo Yokoyama, τεχνικός διευθυντής του HRC επιβεβαίωσε πρόσφατα τα λεγόμενα της Ducati. “Έχουμε περισσότερα προβλήματα απ’ όσα υπολογίζαμε και ένα από αυτά είναι το νέο πίσω ελαστικό που έφερε φέτος η Michelin. Ειλικρινά, δεν έχουμε καταφέρει να εκμεταλλευτούμε πλήρως τις δυνατότητές του. Έχουμε κάνει πολλές αλλαγές στο πλαίσιο, αλλά με την εξέλιξη του κινητήρα “παγωμένη” για όλη τη χρονιά είναι σαφώς πιο δύσκολα τα πράγματα.”. Το νέο πίσω ελαστικό είχε αναφέρει και ο Andrea Dovizioso ως βασική αιτία των προβλημάτων του φέτος. Το επιπλέον κράτημα φαίνεται πως δυσκολεύει τις μοτοσυκλέτες του 2020 της Honda και της Ducati, οι οποίες είχαν σχεδιαστεί με δεδομένο το κράτημα των προηγούμενων ελαστικών. Η Honda πάντα κουβάλαγε τον χαρακτηρισμό της δύσκολης μοτοσυκλέτας και ειδικά πέρσι με τις πολλές πτώσης και τη “συνταξιοδότηση” του Jorge Lorenzo, επιβεβαίωσε τον ατίθασο χαρακτήρα της. Φέτος όμως φάνηκε από την αρχή πως θα ήταν μια δύσκολη χρονιά για το HRC, ακόμα κι αν ο Marc Marquez δεν έχανε όλο σχεδόν το πρωτάθλημα λόγω τραυματισμού. Το νέο φαίρινγκ που είχαν ετοιμάσει για το 2020 δεν δούλεψε σωστά, δημιουργώντας προβλήματα στην είσοδο της στροφής/ Το αποτέλεσμα ήταν να γυρίσουν πίσω στο φαίρινγκ του 2019. Την ίδια στιγμή, ο νέος κινητήρας έχει περισσότερο γκάζι και ανεβάζει γρηγορότερα στροφές, όμως σύμφωνα με τον Cal Crutchlow δεν φρενάρει σωστά τη μοτοσυκλέτα στην είσοδο της στροφής και δεν προφέρει καλή “μηχανική” πρόσφυση στις εξόδους. Θυμίζουμε πως φέτος είναι η πρώτη φορά μετά το 1981 που η Honda δεν έχει ανέβει στο βάθρο στην μεγάλη κατηγορία των Gran Prix.    

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Michael Dunlop

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Sportbike TT

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.