Η αυστριακή εταιρεία συνεχίζει πυρετωδώς την εξέλιξη της RC 16 για να κάνει το ντεμπούτο της την επόμενη αγωνιστική σεζόν του 2017. Η μοτοσυκλέτα με τον V4 κινητήρα των 1000 κυβικών δεν η πρώτη προσπάθεια των αυστριακών να συμμετάσχουν στην μεγάλη κατηγορία των GP. Ήδη από την πρώτη χρονιά των τετράχρονων GP, η KTM είχε φτιάξει έναν δικό της V4 κινητήρα που τον διέθετε στην ομάδα του Kenny Roberts. Αυτή την φορά όμως δεν μιλάμε για απλώς έναν κινητήρα αλλά για ολόκληρη μοτοσυκλέτα. Μετά την πρώτη επίσκεψη στην αυστριακή πίστα της Red Bull και την δεύτερη σε εκείνη της Valencia, η εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ βρέθηκε ξανά στην Ισπανία, αυτή την φορά στην πίστα του Jerez, όπου με αναβάτες τον Mika Kallio, Alex Hoffman και Randy de Puniet επικέντρωσαν τις δοκιμές στην εργονομία και τις αναρτήσεις της μοτοσυκλέτας. Θυμίζουμε ότι ο γάλλος αναβάτης έχει αναλάβει ρόλο οδηγού εξέλιξης κάτι που είχε κάνει και το 2014 για την Suzuki GSX-RR.
Δυστυχώς ο καιρός δεν ήταν με το μέρος των Αυστριακών, καθώς τις πρώτες δύο μέρες ήταν άστατος και αρκετά βροχερός. Παρ΄όλα αυτά υπήρξε πρόοδος, αφού η RC 16 είχε αρκετές αλλαγές σε σχέση με τις προηγούμενες δοκιμές και οι αναβάτες δούλεψαν πολύ με την ρύθμιση των αναρτήσεων της WP και την αίσθηση που μεταφέρει το εμπρός σύστημα στα χέρια του αναβάτη.
Raul Fernandez - Έτρεξε με δύο σπασμένα δάχτυλα στην Ινδονησία και δεν το είχε πει σε κανένα!
Δεύτερος παρά τον τραυματισμό του ο Ισπανός της Trackhouse
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
13/10/2026
Ο Raul Fernandez αποκάλυψε ότι είχε σπάσει δύο δάχτυλα στο ατύχημα με τον Marco Bezzecchi στο Sprint του Σαββάτου, κρατώντας τον τραυματισμό του μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας μέχρι να ολοκληρώσει τον αγώνα της Κυριακής
Ο Raul Fernandez αγωνίστηκε με δύο σπασμένα δάχτυλα στο Grand Prix Ινδονησίας, όπου κατάφερε να τερματίσει στη δεύτερη θέση, έχοντας προηγηθεί για 18 από τους 27 γύρους. Ο αναβάτης της Trackhouse αποκάλυψε μετά τον αγώνα ότι η κατάστασή του ήταν σοβαρότερη από όσο είχε γίνει γνωστό, καθώς αρχικά θεωρούσε ότι είχε σπάσει μόνο ένα δάχτυλο.
Ο Ισπανός είχε κατακτήσει για πρώτη φορά στην καριέρα του την pole position, όμως η συμμετοχή του στον κυριακάτικο αγώνα τέθηκε υπό αμφισβήτηση μετά την πτώση του στο Sprint του Σαββάτου, όταν συγκρούστηκε με τον Marco Bezzecchi, συναθλητή του στην Aprilia.
“Δεν ξέρω πραγματικά τι μπορώ να πω, γιατί ήταν πολύ δύσκολο για μένα όταν έπεσα και κοίταξα αμέσως το χέρι μου. Πριν πάω στο ιατρικό κέντρο, ήξερα ότι είχα σπάσει το δάχτυλο που χρησιμοποιώ συνήθως για το φρενάρισμα. Όταν το είδα, σκέφτηκα ότι ίσως να μην μπορούσα να ξεκινήσω από την pole position στον κυρίως αγώνα”, δήλωσε ο Fernandez.
“Όταν ξύπνησα το πρωί, είδα ότι δεν είχα σπάσει ένα, αλλά δύο δάχτυλα! Και κανείς δεν το ήξερε. Προσπάθησα να μην πω τίποτα, να κρατήσω τον πόνο για μένα και να παραμείνω συγκεντρωμένος στον αγώνα”.
Οι αλλαγές στη μοτοσυκλέτα και στο φρενάρισμα
Η ομάδα της Trackhouse χρειάστηκε να προσαρμόσει τη θέση του χεριού του Fernandez στο τιμόνι, καθώς και τη θέση της μανέτας του φρένου, ώστε να μπορεί να αγωνιστεί χωρίς να χρησιμοποιεί το τραυματισμένο δάχτυλο με τον συνηθισμένο τρόπο.
Ο ίδιος εξήγησε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν ήταν τόσο η θέση του τιμονιού, αλλά το πώς θα μπορούσε να φρενάρει και να στρίβει με διαφορετικό τρόπο από εκείνον που είχε συνηθίσει όλο το τριήμερο.
“Κανονικά φρενάρω με τον δείκτη, αλλά το πρωί δεν μπορούσα να τον χρησιμοποιήσω. Όταν ανέβηκα στη μοτοσυκλέτα για να δω αν μπορούσα να αγωνιστώ, πήρα την κανονική θέση με το χέρι μου και κατάλαβα ότι το πρόβλημα δεν ήταν το τιμόνι, αλλά το πώς θα μπορούσα να φρενάρω”.
Οι μηχανικοί προχώρησαν σε μικρές αλλαγές στη θέση του χεριού και της μανέτας. Αφού ο Fernandez διαπίστωσε ότι μπορούσε να οδηγήσει, αποφάσισε να δοκιμάσει στον αγώνα, γνωρίζοντας όμως ότι θα έπρεπε να προσαρμόσει ολόκληρη την τεχνική του.
“Όλα τα σημεία αναφοράς μου ήταν σαν να είχαν μηδενιστεί. Ξεκινούσα από το μηδέν. Ο τρόπος που φρέναρα και έπαιρνα τις στροφές ήταν εντελώς διαφορετικός. Ήταν δύσκολο να το διαχειριστώ, αλλά τελικά καταφέραμε να κάνουμε τον αγώνα και να πάρουμε ένα εκπληκτικό βάθρο”.
Η καταπόνηση έγινε εντονότερη όσο περνούσαν οι γύροι, με τον Ισπανό να παραδέχεται ότι μετά τον 13ο ή 14ο γύρο είχε φτάσει σχεδόν στα όριά του.
"Πονούσα πάρα πολύ. Ήταν εξαιρετικά δύσκολο να παραμένω συγκεντρωμένος στη θέση του χεριού μου και ταυτόχρονα να μην κάνω κάποιο λάθος ".
Παρά τις δυσκολίες, ο Fernandez κατάφερε να διατηρήσει τον ρυθμό του και να ολοκληρώσει τον αγώνα στη δεύτερη θέση, σε ένα αποτέλεσμα πραγματικά εντυπωσιακό δεδομένων των συνθηκών υπό τις οποίες οδήγησε στον κυρίως αγώνα της Κυριακής.
