MotoGP Le Mans – FP1/FP2: Μονόλογος Ducati

Miller και Zarco μοιράστηκαν τις πρωτιές
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/5/2021

Η αυλαία του αγώνα στην ιστορική πίστα του Le Mans, άνοιξε με δύσκολες συνθήκες και βρεγμένη την άσφαλτο, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τον νικητή του προηγούμενου αγώνα στην Jerez, Jack Miller, να γράψει τον ταχύτερο χρόνο με την Ducati. Πίσω του ήταν άλλη μια Ducati, της δορυφορικής Pramac με τον τοπικό Johann Zarco, ο οποίος "έδειξε ιδιαίτερα δυνατός με το "καλημέρα".

Ο Miller έχει μια καλή παράδοση σε βρεγμένες συνθήκες, όπως έχουμε δει και στο παρελθόν και ο μόνος που ακτάφερε να τον επειλήσει έστω και για λίγο, ήταν ο Miguel Oliveira με την ΚΤΜ. Όσο περνούσε η ώρα η πίστα άρχισε να στεγνώνει και ο Αυστραλός ήταν ο πρώτος και ο αναβάτης που τόλμησε να βγει με σλικ ελαστικά, πριν αρχίσει ξανά η βροχή και να βελτιώσει το χρόνο του. Κάτι αντίστοιχο επιχείρησε να κάνει και ο Alex Marquez, ο οποίος έπεσε στην δεύτερη στροφή, ενώ οι Marc Marquez και Takaaki Nakagami που δοκίμασαν κι αυτοί τα σλικ ελαστικά, δεν κατάφεραν να γράψουν καλύτερο χρόνο.

Τον τρίτο καλύτερο πρωινό χρόνο σημείωσε ο Joan Mir, ο οποίος αντιμετώπισε προβλήματα με την GSX-RR του στην όγδοη στροφή. Παρόλα αυτά διατήρησε την διαφορά των δύο δευτερολέπτων από τον Miller και κράτησε πίσω του, στην τέταρτη θέση, τους δύο αναβάτες της Repsol Honda, Pol Espargaro και Marc Marquez, στην τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα.

Έκπληξη ήταν η έκτη θέση του Lorenzo Savadori με την Aprilia, ενώ ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας, Fransesco Bagnaia, ήταν έβδομος μπροστά από τους Oliveira, Rins και Aleix Espargaro που συμπλήρωσαν την πρώτη δεκάδα.

Η πιο περίεργη όμως στιγμής –αλλά και πρώση- ήταν αυτή του Maverick Vinales, ο οποίος έπεσε αμέσως μόλις βγήκε από τα πιτς, χάνοντας το μπροστινό στην είσοδο του πρώτου σικέιν της πίστας!

Στις δεύτερες ελεύθερες δοκιμές το σκηνικό του καιρού είχε αλλάξει και η πίστα ήταν στεγνή, με δύο Γάλλους αναβάτες να μονοπωλούν τις δύο πρώτες θέσεις, καθώς Zarco και Espargaro έκαναν το ένα δύο εντός έδρας.

Το ότι ήταν στεγνή η πίστα, σήμαινε ότι οι χρόνοι των FP2 θα μπορούσαν να καθορίσουν το ποιοι αναβάτες θα περνούσαν απευθείας στα Q2 του Σαββάτου, με τους αναβάτες να πιέζουν πολύ ενώ οι θερμοκρασίες ήταν χαμηλές. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρξουν ξανά μερικέ πτώσεις, όπως η διπλή (και μάλιστα στην ίδια στροφή) του Espargaro με την Aprilia και του Bagnaia με την Ducati.

Ο Quartararo, που μπήκε για πρώτη φορά στην πίστα σήμερα μετά την εγχείρηση στο χέρι του, ήταν ο ταχύτερος από την αρχή του session, μέχρι που ο Zarco εξαπέλυσε την επίθεσή του στο τελευταίο λεπτό, ενώ λίγο αργότερα ο Γάλλος αναβάτης της Yamaha είχε κι αυτός μια πτώση στην Κ3. Το χορό των… "βροντηγμένων" έκλεισε ο Rins προς το τέλος της διάρκειας των δοκιμαστικών.

Στο ενδιάμεσο, έπεσαν οι Jack Miller –ο οποίος έσπασε την… παράδοση της Κ3 κι έπεσε στην έβδομη στροφή- και ο Joan Mir που είχε πτώση στην όγδοη, ενώ ο Marc Marquez είχε μία έξοδο αλλά κατάφερε να μείνει πάνω στην μοτοσυκλέτα του.

O Maverick Vinales κατάφερε να αναρριχηθεί στην τρίτη θέση, με τα εργοστασιακά Yamaha να κάνουν το 2-3 στα FP2, ενώ πολύ καλός ήταν και ο Pol Espargaro όντας ο πρώτος αναβάτης της Honda στην τέταρτη θέση των χρόνων.

 

Αποτελέσματα FP2
1
Johann Zarco
Pramac Ducati (GP21)
1'31.747s
2
Fabio Quartararo
Monster Yamaha (YZR-M1)
+0.095s
3
Maverick Viñales
Monster Yamaha (YZR-M1)
+0.389s
4
Pol Espargaro
Repsol Honda (RC213V)
+0.390s
5
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.532s
6
Miguel Oliveira
Red Bull KTM (RC16)
+0.549s
7
Ducati Team (GP21)
+0.614s
8
Marc Marquez
Repsol Honda (RC213V)
+0.885s
9
Valentino Rossi
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.922s
10
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
+0.964s
11
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+1.015s
12
Francesco Bagnaia
Ducati Team (GP21)
+1.053s
13
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+1.161s
14
Aleix Espargaro
Aprilia Gresini (RS-GP)
+1.199s
15
Iker Lecuona
KTM Tech3 (RC16)
+1.293s
16
Brad Binder
Red Bull KTM (RC16)
+1.370s
17
Alex Marquez
LCR Honda (RC213V)
+1.457s
18
Tito Rabat
Pramac Ducati (GP21)
+1.614s
19
Enea Bastianini
Avintia Ducati (GP19)*
+1.789s
20
Lorenzo Savadori
Aprilia Gresini (RS-GP)*
+2.238s
21
Luca Marini
Sky VR46 Avintia Ducati (GP19)*
+2.400s
22
Danilo Petrucci
KTM Tech3 (RC16)
+2.773s

 

 

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες