MotoGP Le Mans: Pole position Quartararo σε δραματική κατάταξη

Τεράστιος αστάθμητος παράγοντας ο καιρός
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/5/2021

Μία κατάταξη στο SHARK Grand Prix de France που λίγα λεπτά πριν την καρό σημαία έδειχνε να κλειδώνει με τον Marquez στην pole position και όλη την πρώτη σειρά να είναι Honda, εξελίχθηκε με την Yamaha να κάνει το 1-2 και τον Γάλλο στην κορυφή! Τρίτος ο Miller και πήραν όλοι τους τεράστιο ρίσκο για να σκαρφαλώσουν στην κατάταξη την τελευταία στιγμή!

Ο καιρός ήταν ο αστάθμητος παράγοντας και σήμερα όπως και εχθές και όλα δείχνουν πως θα παίξει τον ίδιο δραματικό ρόλο και αύριο. Στην FP4 σημειώθηκαν αρκετές πτώσεις, οι δύο εργοστασιακές Honda έπεσαν σχεδόν ταυτόχρονα, πρώτα ο Pol Espargaro και μετά ο Marquez ενώ ταχύτερος ήταν και εδώ ο Quartararo.

Η πρώτη μεγάλη ανατροπή ήρθε στην Q1 όπου οι δύο πρώτες θέσεις που δίνουν το εισιτήριο για την Q2 άλλαξαν την τελευταία στιγμή με τον Aleix Espargaro να μένει στην τρίτη θέση όταν είχε ήδη το εισιτήριο για την Q2 και ομοίως να ακολουθούν πίσω του και οι δύο Suzuki! Ο Lorenzo Savadori παρότι είχε νωρίτερα πτώση, εκμεταλλεύτηκε την αλλαγή στις συνθήκες και παίρνοντας το ρίσκο αύξησε ρυθμό και έκανε τον καλύτερο χρόνο με τεράστια διαφορά. Δεύτερος ο Luca Marini που κέρδισε και εκείνος την ευκαιρία να δοκιμάσει ξανά κι αυτή την φορά σε μία πίστα που στέγνωνε.

Με τον Zarco να θέλει διακαώς, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του paddock, να πάρει την pole position εντός έδρας, ο Rossi έδειξε για μία στιγμή πως μπορεί να διαδραματίσει ξανά ρόλο στις πρώτες θέσεις οδεύοντας για την pole position μέχρι που ένα γλίστρημα σε σημείο που δεν είχε πλήρως στεγνώσει τον έβγαλε εκτός πίστας ευτυχώς όμως χωρίς πτώση.

Η συνέχεια ήταν περίεργη καθώς ο Zarco έμεινε με τα βρόχινα ελαστικά την ώρα που οι υπόλοιποι άρχισαν ένας – ένας να αλλάζουν μοτοσυκλέτες και να μπαίνουν με τα slick κατεβάζοντας αμέσως τους χρόνους. Κάπως έτσι οδηγούμαστε στον Marquez να κρατά την pole position στον χέρι, δεύτερο τον Nakagami και τρίτο τον Pol Espargaro! Μένουν λιγότερο από τρία λεπτά και ένα σύννεφο βρέχει ένα σημείο της πίστας με τις πτώσεις να συνεχίζονται και την κίτρινη σημαία να «ανάβει» από την στιγμή που πλέον είναι ένα LED πάνελ μετά την πρόσφατη αλλαγή.

Η βροχή δεν καλύπτει την πίστα και είναι απλά λίγες σταγόνες για να τους δυσκολέψει όλους, ο Pol Espargaro πέφτει και όλα δείχνουν πως δεν υπάρχουν περιθώρια για αλλαγή, αν και οι Yamaha κάνουν γρήγορο γύρο απτόητες. Με μεγάλο ρίσκο που αποτυπώνεται στις κάμερες ο Quartararo παίρνει την τελευταία στιγμή την pole position, ο Vinales μένει δεύτερος και ο Miller συμπληρώνει την πρώτη τριάδα. Στην τέταρτη θέση όμως ανεβαίνει άλλη μία Yamaha με τον Morbidelli και ακολουθεί ο Zarco στην πέμπτη θέση έχοντας κάνει κι εκείνος μία μεγάλη προσπάθεια με πολλά γλιστρήματα. Ο Marquez που είχε εξασφαλίσει την pole position κρατά τελικά την έκτη θέση και πίσω του οι υπόλοιπες Honda όπως θα ήταν στην πρώτη τριάδα.

Ένατος ο Rossi με Oliveira, Savadori και Marini να ακολουθούν συμπληρώνοντας έτσι τις πρώτες θέσεις για την αυριανή εκκίνηση στην οποία όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά και όλα μπορούν να συμβούν!

Κατάταξη Q1
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
Διαφ.
1
Aprilia
293.2
1'42.550
 
2
Ducati
298.5
1'43.352
0.802 / 0.802
3
Aprilia
306.8
1'43.418
0.868 / 0.066
4
Suzuki
304.0
1'43.422
0.872 / 0.004
5
Suzuki
305.8
1'43.523
0.973 / 0.101
6
Ducati
311.6
1'43.530
0.980 / 0.007
7
KTM
301.2
1'43.857
1.307 / 0.327
8
KTM
303.1
1'44.324
1.774 / 0.467
9
Honda
305.8
1'45.146
2.596 / 0.822
10
Ducati
300.3
1'45.590
3.040 / 0.444
11
KTM
301.2
1'45.911
3.361 / 0.321
12
Ducati
291.5
1'46.123
3.573 / 0.212
Κατάταξη Q2
1
Yamaha
311.6
1'32.600
 
2
Yamaha
310.6
1'32.681
0.081 / 0.081
3
Ducati
321.6
1'32.704
0.104 / 0.023
4
Yamaha
308.7
1'32.766
0.166 / 0.062
5
Ducati
322.7
1'32.877
0.277 / 0.111
6
Honda
312.6
1'33.037
0.437 / 0.160
7
Honda
320.6
1'33.120
0.520 / 0.083
8
Honda
319.6
1'33.150
0.550 / 0.030
9
Yamaha
309.6
1'33.391
0.791 / 0.241
10
KTM
310.6
1'33.867
1.267 / 0.476
11
Aprilia
303.1
1'34.258
1.658 / 0.391
12
Ducati
318.5
1'34.265
1.665 / 0.007

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.