MotoGP LeMans Sprint: Νίκη Marquez με μάχη Quartararo και πτώση Bagnaia!

Δυνατός αγώνας με έντονες στιγμές!
MotoGP LeMans Sprint: Νίκη Marquez με μάχη Quartararo και πτώση Bagnaia!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/5/2025

Αποζημίωση για το πολυπληθές κοινό στις κερκίδες που δεν είδε τον Quartararo να χάνει την μάχη κατευθείαν απέναντι στις Ducati αλλά να οδηγεί τους πρώτους γύρους και να προβάλει εντυπωσιακή αντίσταση έστω και για πολύ λίγο. Με την σειρά τους δημιούργησαν ένα δυναμικό κλίμα ζητωκραυγάζοντας ανταποκρινόμενοι όλοι στο θέαμα των πρώτων τουλάχιστον γύρων.

Ο Quartararo έφυγε αλάνθαστα στην εκκίνηση από την pole position και κατάφερε να μην αφήσει κανέναν να περάσει, κυρίως τον Marc Marquez που επίσης έκανε πολύ καλή εκκίνηση. Για τον υπόλοιπο γύρο ο Quartararo κατάφερε να κρατήσει και τους δύο Marquez έξι δέκατα πίσω του με τον Bagnaia να ανεβαίνει στην 4η θέση.

Δυστυχώς στον επόμενο γύρο ο Bagnaia σημείωσε πτώση στην 3η στροφή με τον ανυπόμονο Aldeguer να προωθείται έτσι χωρίς μάχη. Στους πρώτους πέντε και ο Bezzecchi πριν βγει εκτός πίστας δίνοντας την θέση στον Vinales.

Ο Acosta δεν θα τον άφηνε να απολαύσει το δώρο αυτό καθώς είχε πάρει φόρα προσπερνώντας και ανεβαίνοντας από την 12η θέση στην 6η μέσα σε τρεις γύρους. Μαζί του και ο Binder που για λίγο έχασε την συμμετοχή στην Q2 και την ευκαιρία μίας καλύτερης θέσης στη σειρά της εκκίνησης. Δυστυχώς μία πτώση στον 4ο γύρο θα άφηνε ανοικτό δρόμο για τον Zarco χωρίς μάχη.

Ο Marquez προσαρμόστηκε στρατηγικά απέναντι στον αντίπαλο που είχε μπροστά και δεν θέλησε να πιέσει από τους πρώτους γύρους. Μείωνε σταδιακά την έτσι και αλλιώς απειροελάχιστη διαφορά και περίμενε την κατάλληλη στιγμή.

Στην στροφή Dunlop ο Marquez έκανε την πρώτη επίθεση που απέκρουσε όμως ο Quartararo, χωρίς να καταφέρει το ίδιο στην αμέσως επόμενη. Από εκεί και πέρα, έχοντας υπολογίσει το περιθώριο των ελαστικών που κατάφερε να εξασφαλίσει στην αρχή, ο Marquez ανέβασε ρυθμό και άφησε πίσω του τον Quartararo για ένα δευτερόλεπτο.

Δεν θα αργούσε και ο δεύτερος Marquez να ζορίσει τον Quartararo και πράγματι δύο γύρους μετά, στον 8ο, η υπεροχή της Ducati στην ευθεία έναντι της Yamaha δεν άφησε περιθώριο.

Πίσω όμως ερχόταν ακόμη ο Aldeguer σε μία ακόμη Ducati οπότε η πιθανότητα να μην βρίσκεται στο βάθρο η Yamaha ήταν και η πλέον πιθανή.

Ο Marc Marquez έλαβε προειδοποίηση για τα όρια της πίστας, πιέζοντας χωρίς να υπάρχει λόγος καθώς ήταν ήδη 1,5 δευτερόλεπτο ταχύτερος από τον Alex, σε ένα σκηνικό που το έχουμε ξανά δει και οδήγησε στην πτώση του. Την πτώση τελικά θα την είχε ο Acosta στο τέλος του αγώνα αφήνοντας τον Vinales να έχει την 5η και τον Zarco πολύ πιο πίσω σε χρόνο, με την 6η πλέον θέση.

Στους πανηγυρισμούς ο Aldeguer δεν μπορούσε να κρύψει την χαρά του για το πρώτο του βάθρο και βγαίνοντας στην pit lane πίσω από την Ducati, δεν πρόσεξε την διαφορά ταχύτητας χαιρετώντας το πλήθος και ακούμπησε στον πίσω της τροχό, πέφτοντας με τον αγώνα να έχει τελειώσει.

Η πτώση αυτή κοστίζει αρκετά στον Bagnaia που έχει πλέον 31 βαθμούς διαφορά με τον Marc Marquez και τον Alex μόλις 2 πίσω από τον αδερφό του.

Θέση

Ν#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

1

93

Marc Marquez

Ducati

19:49.022

2

73

Alex Marquez

Ducati

0.530

3

54

Fermin Aldeguer

Ducati

2.164

4

20

Fabio Quartararo

Yamaha

2.840

5

12

Maverick Viñales

KTM

5.285

6

5

Johann Zarco

Honda

7.939

7

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

8.367

8

42

Alex Rins

Yamaha

8.930

9

36

Joan Mir

Honda

9.858

10

25

Raul Fernandez

Aprilia

11.599

11

43

Jack Miller

Yamaha

12.238

12

10

Luca Marini

Honda

12.458

13

23

Enea Bastianini

KTM

12.540

14

79

Ai Ogura

Aprilia

13.610

15

21

Franco Morbidelli

Ducati

13.752

16

30

Takaaki Nakagami

Honda

15.381

17

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

15.904

18

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

27.507

19

37

Pedro Acosta

KTM

28.342

20

88

Miguel Oliveira

Yamaha

44.807

Χωρίς βαθμολογία

 

33

Brad Binder

KTM

07:06.162

 

63

Francesco Bagnaia

Ducati

01:35.172

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.