MotoGP Mandalika: Ρεκόρ και pole position Martin σε χάος κίτρινων σημαιών

Χωρίς χρόνο ο Marc Marquez

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/9/2024

Δεν ήταν εύκολα τα πράγματα στην κατάταξη, τόσο στην Q1 όσο και στην Q2, με τους αναβάτες να πρέπει να πασχίσουν να βρουν τρόπο να γράψουν χρόνο, κάτι που ο Martin κατάφερε με το παραπάνω κάνοντας και νέο ρεκόρ γύρου με οδήγηση στην εντέλεια, σημειώνοντας το εντυπωσιακό 1:29.088 στον πρώτο του γρήγορο γύρο, ανάμεσα σε έναν πρώιμο καταιγισμό κίτρινων σημαιών. Ο Marco Bezzecchi σήκωσε και αυτός κίτρινες σημαίες στο τέλος του Q2, αλλά ο Ιταλός σήκωσε την μοτοσυκλέτα του μετά την πτώση στην 16^η στροφή και κατάφερε να κάνει έναν τελευταίο γρήγορο γύρο που τον ανέβασε στο μέσο της πρώτης σειράς, μειώνοντας τη διαφορά του poleman στο μισό δευτερόλεπτο. Ο Pedro Acosta υποβιβάστηκε τότε στην τρίτη θέση για μόλις τέσσερα εκατοστά του δευτερολέπτου και συμπληρώνει την πρώτη σειρά εκκίνησης στη Mandalika.

Τόσο ο Pecco Bagnaia όσο και ο Enea Bastianini είχαν την ατυχία να ακυρωθούν οι γρήγοροι γύροι τους εξαιτίας των κίτρινων σημαιών στην πρώτη τους έξοδο από το box ενώ ο Bastianini συνέβαλε και αυτός στις κίτρινες σημαίες με μια πρώιμη πτώση στη στροφή 15. Ανασυντάχθηκαν για την δεύτερη έξοδο και μάλιστα ο Bagnaia βρισκόταν προσωρινά στην πρώτη σειρά, μέχρι που η καθυστερημένη επίθεση του Bezzecchi τον υποβίβασε στην 4η θέση και ανέβασε τον Bastianini στην 5η, ενώ ο Fabio Quartararo εντυπωσίασε με την εμφάνισή του στη δεύτερη σειρά με μια εντυπωσιακή 6η θέση - το καλύτερο κατατακτήριο αποτέλεσμα της σεζόν μέχρι στιγμής.

Εξίσου φανταστική ήταν και η επίδοση του συμπατριώτη του, Johann Zarco, που και εχθές στην πρώτη ελεύθερη δοκιμή τα πήγε πολύ καλά στις αντίξοες συνθήκες που επικρατούσαν εξαιτίας της σκόνης, ενώ σήμερα πήρε το πρώτο εισιτήριο της Q1 πριν ανέβει στην 7η θέση της εκκίνησης. Ο αναβάτης της LCR θα συναντήσει στην τρίτη σειρά τον Fabio Di Giannantonio και μια μάλλον μέτρια 9η θέση για τον Franco Morbidelli που χθες επίσης πήγαινε πολύ καλά. Ο Maverick Viñales και ο Raul Fernandez που πήρε το δεύτερο εισιτήριο από την Q1 έφεραν την Aprilia στην τέταρτη σειρά, εκεί όπου βρίσκεται και ο Marc Marquez πρωταγωνιστής των πτώσεων στην Q2 -μετρώντας δύο, μία σε κάθε έξοδό του. Προς υπεράσπισή του, φιλοδοξούσε να ακολουθήσει τον Martin σε έναν γύρο ρεκόρ και τον Bagnaia στην προσπάθειά του για την πρώτη σειρά - και οι δύο προσπάθειες κατέληξαν στα χαλίκια στις στροφές 15 και 10 και τον άφησαν 12ο στην εκκίνηση χωρίς να σημειώσει κάποιο ταχύτερο γύρο.

Ένας άλλος που θα τα πήγαινε καλύτερα αν δεν έπεφτε ήταν ο Aleix Espargaro που μία πτώση στην Q1 την ώρα που πήγαινε να ξεφύγει από αυτή, τον άφησε τελικά στην 13^η θέση της σειράς εκκίνησης. Αντίστοιχα και ο Alex Marquez σημείωσε μια γρήγορη πτώση στη 8^η στροφή που σημαίνει πως σήμερα το πρωί η Gresini έβαλε το χέρι βαθιά στην τσέπη. Τον Alex Marquez ακολουθεί στην 15^η θέση ο Alex Rins που συμπληρώνει έτσι την πέμπτη σειρά. Ο Jack Miller μένει πίσω να κάνει παρέα στις Honda των Luca Marini και Takaaki Nakagami στην έκτη σειρά, ενώ το περιβάλλον θα φανεί ακόμα πιο άγνωστο στον Brad Binder, ο οποίος δυσκολεύτηκε να συγκεντρώσει έναν γρήγορο γύρο στην πρώτη του έξοδο και στη συνέχεια αντιμετώπισε πρόβλημα στα πίσω φρένα στη δεύτερη έξοδό του, με αποτέλεσμα να βρεθεί στην τελευταία σειρά της εκκίνησης, μπροστά από τους Joan Mir και Augusto Fernandez.

Απουσιάζει πλήρως ο Oliveira, που εχθές, θα θυμάστε από εδώ, διαγνώστηκε με κάταγμα στον δεξί καρπό από μία τρομακτική πτώση που έδειξε και στους άλλους αναβάτες τον κίνδυνο από την σκόνη της πίστας. Ο Oliveira θα επιστρέψει στην πατρίδα του για χειρουργική επέμβαση.

Αποτελέσματα Q2:
Θέση	No.	Αναβάτης	ΜΟΤΟ	Χρόνος	Διαφ.	Προηγ.
1	89	Jorge Martin	Ducati	01:29.088
2	72	Marco Bezzecchi	Ducati	01:29.623	0.535	0.535
3	31	Pedro Acosta	KTM	01:29.671	0.583	0.048
4	1	Francesco Bagnaia	Ducati	01:29.745	0.657	0.074
5	23	Enea Bastianini	Ducati	01:29.792	0.704	0.047
6	20	Fabio Quartararo	Yamaha	01:29.848	0.760	0.056
7	5	Johann Zarco	Honda	01:29.942	0.854	0.094
8	49	Fabio Di Giannantonio	Ducati	01:29.963	0.875	0.021
9	21	Franco Morbidelli	Ducati	01:30.107	1.019	0.144
10	12	Maverick Viñales	Aprilia	01:30.418	1.330	0.311
11	25	Raul Fernandez	Aprilia	01:30.524	1.436	0.106
Εκτός γρήγορου γύρου
12	93	Marc Marquez	Ducati		0.000	0.000
Αποτελέσματα Q1:
Q2	5	Johann Zarco	Honda	01:29.995
Q2	25	Raul Fernandez	Aprilia	01:30.062	0.067	0.067
13	41	Aleix Espargaro	Aprilia	01:30.110	0.115	0.048
14	73	Alex Marquez	Ducati	01:30.243	0.248	0.133
15	42	Alex Rins	Yamaha	01:30.293	0.298	0.050
16	43	Jack Miller	KTM	01:30.385	0.390	0.092
17	10	Luca Marini	Honda	01:30.395	0.400	0.010
18	30	Takaaki Nakagami	Honda	01:30.430	0.435	0.035
19	33	Brad Binder	KTM	01:30.582	0.587	0.152
20	36	Joan Mir	Honda	01:30.698	0.703	0.116
21	37	Augusto Fernandez	KTM	01:31.086	1.091	0.388

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!