MotoGP, Michelin - Taramasso: "Ο αγώνας του WEC μπορεί να άλλαξε την πρόσφυση στην πίστα του Qatar"

Μία ανάσα πριν την έναρξη του Πρωταθλήματος στο MotoGP, ωστόσο ο πονοκέφαλος για την Michelin τώρα ξεκινά
motomag MotoGP, Michelin - Taramasso "Ο αγώνας του WEC μπορεί να άλλαξε την πρόσφυση στην πίστα του Qatar"
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

7/3/2024

Ο διευθυντής της Michelin στο MotoGP, Piero Taramasso λίγο πριν τον εναρκτήριο γύρο στο Qatar ανέδειξε κάποια σημαντικά ζητήματα τα οποία αφορούν τα ελαστικά ενώ ανέφερε πως ο αγώνας του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Αντοχής Αυτοκινήτου (WEC) ο οποίος πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα μπορεί να διαφοροποιήσει αρκετά την κατάσταση όσον αφορά τα επίπεδα πρόσφυσης.

Η κατασκευάστρια ελαστικών Michelin η οποία είναι αποκλειστικός προμηθευτής ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP, βρίσκεται μπροστά από μία μεγάλη πρόκληση ενόψει του πρώτου αγώνα της χρονιάς ο οποίος διεξάγεται στο Qatar τις επόμενες ημέρες. Πιο συγκεκριμένα το αφεντικό της γαλλικής εταιρείας στον τομέα που αφορά το MotoGP Piero Taramasso, εξήγησε πως παρά τον τεράστιο όγκο δεδομένων που έχουν συλλέξει κατά τη διάρκεια των χειμερινών δοκιμών, έχουν προκύψει κάποια ζητήματα που σχετίζονται με τους αγώνες αυτοκινήτου που πραγματοποιήθηκαν στην πίστα του Qatar τις προηγούμενες ημέρες.

Ο Piero Taramasso ανέφερε: "Βρεθήκαμε στο Qatar τόσο στο τέλος του 2023 καθώς και πριν από μερικές ημέρες για το τεστ προετοιμασίας, οπότε αυτό θα πρέπει να μας βοηθήσει καθώς έχουμε αρκετά δεδομένα. Τα ελαστικά του 2024 έχουν αλλάξει λίγο όσον αφορά την τεχνολογία τους ενώ σύμφωνα με τους αναβάτες η πρόσφυση που παρέχουν είναι ακόμη μεγαλύτερη. Οπότε πάμε προς τη σωστή κατεύθυνση όσον αφορά την απόδοση και την αίσθηση.

MotoGP, Michelin - Taramasso "Ο αγώνας του WEC μπορεί να άλλαξε την πρόσφυση στην πίστα του Qatar"

Στο Qatar θα φέρουμε τρεις γόμες για το εμπρός ελαστικό, μαλακή, μεσαία και σκληρή. Η μεσαία γόμα είναι αυτή που λειτούργησε καλύτερα στις δοκιμές αλλά και κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου τον Περασμένο Νοέμβριο, οπότε μάλλον αυτή θα είναι η επιλογή τόσο για το σπριντ όσο και για τον κυρίως αγώνα. Όσον αφορά τώρα στο πίσω ελαστικό εκτός από τις τρεις αυτές επιλογές θα φέρουμε και ένα μαλακό ασύμμετρο ελαστικό όπου στην δεξιά πλευρά του θα είναι πιο σκληρό, ενώ το υπόλοιπο θα έχει τα χαρακτηριστικά της μεσαίας γόμας. Αυτό το ελαστικό είναι που χρησιμοποίησαν οι περισσότεροι αναβάτες λέγοντας πως τους προσφέρει πρόσφυση και σταθερότητα.

Οι ομάδες θα πρέπει με τη σειρά τους να καταλάβουν αν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη μαλακή γόμα το Σάββατο, αλλά αυτό θα αποφασιστεί την τελευταία στιγμή με βάση τις συνθήκες. Επίσης η ποσότητα της άμμου που υπάρχει μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα, ενώ το ότι ξεκινάς με ζέστη και καταλήγεις σε χαμηλότερες θερμοκρασίες είναι και αυτό ένα θέμα.

MotoGP, Michelin - Taramasso "Ο αγώνας του WEC μπορεί να άλλαξε την πρόσφυση στην πίστα του Qatar"

Φέτος ωστόσο έχουμε και έναν ακόμη παράγοντα που δεν είχαμε τα υπόλοιπα χρόνια. Το περασμένο Σαββατοκύριακο ο αγώνας του WEC πιθανόν να άλλαξε τα επίπεδα πρόσφυσης. Φοβάμαι ότι τώρα οι συνθήκες μπορεί να έχουν επιδεινωθεί, δεδομένου του μεγάλου αριθμού αυτοκινήτων, των πολλών γύρων και των διαφορετικών ελαστικών. Η πρώτη ημέρα των δοκιμών θα είναι σίγουρα η πιο δύσκολη ενώ αν ο άνεμος έχει φέρει και άμμο στην πίστα τότε η πρόσφυση θα είναι μικρότερη από αυτή που υπολογίζουμε.

Στο ζήτημα της πίεσης των ελαστικών το οποίο εδώ και πολύ καιρό ταλανίζει ομάδες, αναβάτες καθώς και τους υπευθύνους των κανονισμών χρειάζεται ένας συμβιβασμός. Το να οδηγείς με χαμηλή πίεση στα ελαστικά δεν αποφέρει πλεονεκτήματα σε όλες τις πίστες. Για παράδειγμα στο Qatar δεν κερδίζεις κάτι ίσα-ίσα χάνεις, ωστόσο υπάρχουν πίστες όπως στη Sepang, στη Mandalika και στο Buriram που η χαμηλή πίεση δίνει πλεονέκτημα στις ομάδες και στους αναβάτες, ωστόσο χρειάζεται η χρυσή τομή.

Αναφορικά με τα προγνωστικά πιστεύω πως στον πρώτο αγώνα ο Bagnaia θα είναι σε καλή κατάσταση, ενώ και οι Martin, Bastianini θα βρίσκονται κοντά. Το ίδιο πιστεύω και για τον Marc Marquez ο οποίος βρίσκει ξανά τον εαυτό του. Η Yamaha και η Honda θέλουν επίσης να βρεθούν ξανά στο προσκήνιο ενώ κατά τη γνώμη μου θα υπάρχουν περίπου δέκα πρωταγωνιστές που θα παλέψουν για το πρώτο βάθρο της χρονιάς”.

Μερικές ώρες μας χωρίζουν από τις πρώτες ελεύθερες δοκιμές της χρονιάς στο MotoGP, οπότε πολύ σύντομα θα μάθουμε κατά πόσο ισχύουν όσα μάθαμε από τον Taramasso.

MotoGP, Michelin - Taramasso "Ο αγώνας του WEC μπορεί να άλλαξε την πρόσφυση στην πίστα του Qatar"
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.