MotoGP – Misano

Στο βασίλειο της... τούμπας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/9/2017

Όπως είχαμε σημειώσει ήδη από τις χθεσινές δοκιμές, ο αγώνας στην πίστα του Misano έγινε με βρόχινες συνθήκες, γεγονός που δυσκόλεψε υπερβολικά αναβάτες και ομάδες.

Αυτό μεταφράστηκε σε ένα απίστευτο “χορό” πτώσεων που ξεκίνησε νωρίς από τα πρωινά warm up και κορυφώθηκε την ώρα του αγώνα, ιδιαίτερα στις μικρότερες κατηγορίες. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην Moto3 οι αναβάτες που τερμάτισαν (15) ήταν λιγότεροι από αυτούς που εγκατέλειψαν (16)!

Στην μεγάλη κατηγορία τα πράγματα ήταν εξίσου δύσκολα, όπως έδειξε και το πρωινό warm up, με τον Marquez να προσθέτει ακόμη πία πτώση στις πολλές που είχε κατά την διάρκεια του τριημέρου. Την ώρα όμως της εκκίνησης ήταν η σειρά του Jorge Lorenzo να εντυπωσιάσει, καθώς ο Ισπανός κατάφερε να... εκτοξευθεί μόλις έσβησαν τα φώτα και να στρίψει πρώτος στην πρώτη στροφή του αγώνα. Ο αναβάτης της Ducati προσπάθησε να κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα, δουλεύοντας πάνω σε έναν φρενήρη ρυθμό προκειμένου να χτίσει μια σημαντική διαφορά από τους υπόλοιπους, από το ξεκίνημα κιόλας του αγώνα. Με δεδομένο ότι οι βρεγμένες συνθήκες ευνοούν ιδιαίτερα τις ιταλικές μοτοσυκλέτες, το σχέδιο του Lorenzo έδειξε να πετυχαίνει, χτίζοντας μια απόσταση ασφαλείας από τους Marquez, Dovizioso, Vinales και Crutchlow που τον κατεδίωκαν.

Η στρατηγική όμως του Lorenzo κατακερματίστηκε στον έβδομο γύρο, όταν ο Ισπανός το παράκανε και όντας επικεφαλής έπεσε στην έκτη στροφή χαραμίζοντας ίσως την καλύτερη και μεγαλύτερη ευκαιρία που είχε για να πάρει την πρώτη του νίκη με την Ducati. Πιο πίσω εν τω μεταξύ, ένας αφιονισμένος Petrucci είχε καταφέρει να αναρριχηθεί φτάνοντας το γκρουπ των πρωτοπόρων περνώντας όποιον έβρισκε μπροστά του, ενώ ο Marquez λίγο έλειψε να προστεθεί στη λίστα με τους εγκαταλείψαντες σώζοντας ένα παρολίγον highsiding. Λίγο αργότερα μάλιστα έκανε σινιάλο στην ομάδα του κουνώντας το πόδι του προκειμένου να ετοιμάσουν την δεύτερη μοτοσυκλέτα με το στήσιμο για το στεγνό, αν και οι συνθήκες της πίστας δεν έδειχναν πως υπήρχε περίπτωση να στεγνώσει ούτε καν η αγωνιστική γραμμή.

Μετά την πτώση του Lorenzo, το “αφεντικό” στην πίστα ήταν ο Petrucci, ο οποίος οδηγούσε αλάνθαστα και εξαιρετικά γρήγορα, ενώ και ο Crutchlow είχε μια πτώση η οποία τον έριξε πολύ πίσω καθώς κατάφερε να σηκώσει την μοτοσυκλέτα του και να συνεχίσει. Έχοντας συμπληρώσει το ένα τρίτο του αγώνα, η τριάδα που πάλευε για την κορυφή ήταν οι Petrucci, Marquez και Dovizioso, ενώ ο Vinales έδειχνε πως δεν μπορούσε να ακολουθήσει τον γρήγορο ρυθμό τους. Αξίζει να σημειωθεί πως σε εκείνη την χρονική στιγμή, ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες ήταν ο Pirro, η wild card συμμετοχή της Ducati, ο οποίος αν και ήταν αρκετά πιο πίσω γύριζε στον ρυθμό του Petrucdci και μερικές φορές ακόμη πιο γρήγορα!

Όσο περνούσε η ώρα, όλο και περισσότεροι αναβάτες έπαιρναν την άγουσα προς τα πιτς, με τις μοτοσυκλέτες τους τραυματισμένες από τις πτώσεις, ενώ μπροστά οι διαφορές μεταξύ των τριών πρώτων αυξομειώνονταν χωρίς να μπορεί να υπάρξει μια ασφαλής πρόβλεψη για τον νικητή. Λίγους γύρους πριν το τέλος, κι ενώ ο Marquez είχε μερικές ακόμη δύσκολες στιγμές, ήραν η ώρα για να γράψουν οι αναβάτες του ταχύτερους χρόνους τους, καθώς οι συνθήκες στην πίστα βελτιώνονταν έστω και οριακά. Ξεκίνησε ο Petrucci για να απαντήσει αργότερα ο Marquez, μαρτυρώντας ότι η υπόθεση της πρώτης θέσης αφορούσε αποκλειστικά αυτούς τους δύο, αφού ο Dovizioso δεν μπορούσε να ακολουθήσει και συμβιβάστηκε με τους βαθμούς της τρίτης θέσης. Ο Petrucci ένιωθε έντονα την πίεση από τον Marquez, γεγονός που τον οδήγησε σε μικρά λάθη, τα οποία όμως δεν του στοίχησαν την δεδομένη χρονική στιγμή. Στον τελευταίο γύρο όμως, ο Ισπανός έκανε την κίνηση που μελετούσε στους προηγούμενους γύρους και κατάφερε να πάρει την πρωτοπορία, στερώντας από τον Petrucci μια πολυπόθητη νίκη. Πετυχαίνοντας τον ταχύτερο γύρο του αγώνα στον τελευταίο γύρο, ο Marquez πήρε την τέταρτη φετινή του νίκη, ισοβαθμώντας πλέον στην βαθμολογία με τον Dovizioso που τερμάτισε τρίτος (αλλά ο Ισπανός είναι τυπικά πρώτος λόγω των περισσότερων νικών), ενώ και ο Vinales με τον τερματισμό του στην τέταρτη θέση, μάζεψε πολύτιμους βαθμούς για να παραμείνει ζωντανός στο κυνήγι του τίτλου.

Από τα highlights πάντως του αγώνα, ήταν και ο τερματισμός του Zarco στην 15η θέση τρέχοντας και σπρώχνοντας την μοτοσυκλέτα του σε όλο το μήκος της ευθείας του τερματισμού, καθώς έμεινε από βενζίνη στον τελευταίο γύρο κι ενώ βρισκόταν στην όγδοη θέση.

John Dodds - Έφυγε από την ζωή ο πρώην αγωνιζόμενος των GP

Ο Αυστραλός ήταν 80 ετών
motomagJohn Dodds – Έφυγε από την ζωή ο πρώην αγωνιζόμενος των GP
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

1/2/2024

Μετά τον πρόωρο θάνατο του Anthony Gobert, η μηχανοκίνητη σκηνή της Αυστραλίας θρηνεί τον χαμό ενός ακόμα αναβάτη, ο οποίος είχε αγωνιστεί στα GP τις δεκαετίες του ’60 και του ’70, τον John Dodds.

O John Dodds γεννήθηκε τα τέλη του 1943, με το ντεμπούτο του στους αγώνες να έρχεται το 1966, σε ηλικία 23 ετών. Ο πρώτος αγώνας στον οποίο έλαβε μέρος ήταν στην πίστα της τότε Δυτικής Γερμανίας, το Hockenheimring, στην κατηγορία των 500 κυβικών.

Έκτοτε θα συνέχιζε μέχρι και το 1978, όταν και αποσύρθηκε από τους αγώνες. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του κατάφερε να κερδίσει τέσσερα Grand Prix. Το πρώτο του βάθρο ήρθε το 1968, πάνω σε μία Norton 500. Δύο χρόνια αργότερα, στις αρχές του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1970, ήρθε η πρώτη του νίκη πάνω σε μία Aermacchi 125 κυβικών, την οποία οδήγησε στο βρεγμένο Nordschleife στο Nurburgring. Συνολικά ο Αυστραλός είχε δει το βάθρο 21 φορές, με τον καλύτερο τερματισμό του σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα να έρχεται το 1973, όταν βρέθηκε στην τρίτη θέση πίσω από τους Dieter Braun και Teuvo Länsivuori στην κατηγορία των 250 κυβικών.

John Dodds – Έφυγε από την ζωή ο πρώην αγωνιζόμενος των GP

Ο Dodds βρέθηκε επίσης τρεις φορές στην τέταρτη θέση γενικής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος το 1971 στα 250 κυβικά και τις σεζόν 1973 και 1974 στα 350 κυβικά. Η τελευταία GP νίκη του ήταν στην ισπανική πίστα Montjuic το 1974. Μετά από 12 χρόνια, το γερμανικό GP των 250 κυβικών στο Nurbrurgring ήταν και το τελευταίο του, προτού αποσυρθεί από την ενεργό δράση το 1978.

O John Dodds ασχολούνταν επίσης ερασιτεχνικά με την μηχανολογία και του άρεσαν οι προκλήσεις. Γι’ αυτό και βοήθησε τον Kim Newcombe να εξελίξει τον δίχρονο κινητήρα του Diete Konig, με τον οποίο μάλιστα αγωνίστηκε στα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500 κυβικών του 1971 απέναντι στις κυρίαρχες τότε τετράχρονες MV Agusta, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.

Πέρα από τα GP, ο Αυστραλός ήταν επίσης από τους πρώτους αναβάτες που πήραν μέρος στο αρχικό Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Formula 750, το 1973. Εκείνη την χρονιά θα ερχόταν δεύτερος, πίσω από τον θρύλο των GP, Barry Sheene, ο οποίος βρισκόταν ακόμα στις αρχές της αγωνιστικής του καριέρας. Την επόμενη χρονιά, το 1974, ο Dodds κατάφερε τελικά να κατακτήσει τον τίτλο της Formula 750, πάνω σε μία Yamaha ΤΖ 350 δίχρονων κυβικών. 

Ετικέτες