MotoGP – Misano

Στο βασίλειο της... τούμπας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/9/2017

Όπως είχαμε σημειώσει ήδη από τις χθεσινές δοκιμές, ο αγώνας στην πίστα του Misano έγινε με βρόχινες συνθήκες, γεγονός που δυσκόλεψε υπερβολικά αναβάτες και ομάδες.

Αυτό μεταφράστηκε σε ένα απίστευτο “χορό” πτώσεων που ξεκίνησε νωρίς από τα πρωινά warm up και κορυφώθηκε την ώρα του αγώνα, ιδιαίτερα στις μικρότερες κατηγορίες. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην Moto3 οι αναβάτες που τερμάτισαν (15) ήταν λιγότεροι από αυτούς που εγκατέλειψαν (16)!

Στην μεγάλη κατηγορία τα πράγματα ήταν εξίσου δύσκολα, όπως έδειξε και το πρωινό warm up, με τον Marquez να προσθέτει ακόμη πία πτώση στις πολλές που είχε κατά την διάρκεια του τριημέρου. Την ώρα όμως της εκκίνησης ήταν η σειρά του Jorge Lorenzo να εντυπωσιάσει, καθώς ο Ισπανός κατάφερε να... εκτοξευθεί μόλις έσβησαν τα φώτα και να στρίψει πρώτος στην πρώτη στροφή του αγώνα. Ο αναβάτης της Ducati προσπάθησε να κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα, δουλεύοντας πάνω σε έναν φρενήρη ρυθμό προκειμένου να χτίσει μια σημαντική διαφορά από τους υπόλοιπους, από το ξεκίνημα κιόλας του αγώνα. Με δεδομένο ότι οι βρεγμένες συνθήκες ευνοούν ιδιαίτερα τις ιταλικές μοτοσυκλέτες, το σχέδιο του Lorenzo έδειξε να πετυχαίνει, χτίζοντας μια απόσταση ασφαλείας από τους Marquez, Dovizioso, Vinales και Crutchlow που τον κατεδίωκαν.

Η στρατηγική όμως του Lorenzo κατακερματίστηκε στον έβδομο γύρο, όταν ο Ισπανός το παράκανε και όντας επικεφαλής έπεσε στην έκτη στροφή χαραμίζοντας ίσως την καλύτερη και μεγαλύτερη ευκαιρία που είχε για να πάρει την πρώτη του νίκη με την Ducati. Πιο πίσω εν τω μεταξύ, ένας αφιονισμένος Petrucci είχε καταφέρει να αναρριχηθεί φτάνοντας το γκρουπ των πρωτοπόρων περνώντας όποιον έβρισκε μπροστά του, ενώ ο Marquez λίγο έλειψε να προστεθεί στη λίστα με τους εγκαταλείψαντες σώζοντας ένα παρολίγον highsiding. Λίγο αργότερα μάλιστα έκανε σινιάλο στην ομάδα του κουνώντας το πόδι του προκειμένου να ετοιμάσουν την δεύτερη μοτοσυκλέτα με το στήσιμο για το στεγνό, αν και οι συνθήκες της πίστας δεν έδειχναν πως υπήρχε περίπτωση να στεγνώσει ούτε καν η αγωνιστική γραμμή.

Μετά την πτώση του Lorenzo, το “αφεντικό” στην πίστα ήταν ο Petrucci, ο οποίος οδηγούσε αλάνθαστα και εξαιρετικά γρήγορα, ενώ και ο Crutchlow είχε μια πτώση η οποία τον έριξε πολύ πίσω καθώς κατάφερε να σηκώσει την μοτοσυκλέτα του και να συνεχίσει. Έχοντας συμπληρώσει το ένα τρίτο του αγώνα, η τριάδα που πάλευε για την κορυφή ήταν οι Petrucci, Marquez και Dovizioso, ενώ ο Vinales έδειχνε πως δεν μπορούσε να ακολουθήσει τον γρήγορο ρυθμό τους. Αξίζει να σημειωθεί πως σε εκείνη την χρονική στιγμή, ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες ήταν ο Pirro, η wild card συμμετοχή της Ducati, ο οποίος αν και ήταν αρκετά πιο πίσω γύριζε στον ρυθμό του Petrucdci και μερικές φορές ακόμη πιο γρήγορα!

Όσο περνούσε η ώρα, όλο και περισσότεροι αναβάτες έπαιρναν την άγουσα προς τα πιτς, με τις μοτοσυκλέτες τους τραυματισμένες από τις πτώσεις, ενώ μπροστά οι διαφορές μεταξύ των τριών πρώτων αυξομειώνονταν χωρίς να μπορεί να υπάρξει μια ασφαλής πρόβλεψη για τον νικητή. Λίγους γύρους πριν το τέλος, κι ενώ ο Marquez είχε μερικές ακόμη δύσκολες στιγμές, ήραν η ώρα για να γράψουν οι αναβάτες του ταχύτερους χρόνους τους, καθώς οι συνθήκες στην πίστα βελτιώνονταν έστω και οριακά. Ξεκίνησε ο Petrucci για να απαντήσει αργότερα ο Marquez, μαρτυρώντας ότι η υπόθεση της πρώτης θέσης αφορούσε αποκλειστικά αυτούς τους δύο, αφού ο Dovizioso δεν μπορούσε να ακολουθήσει και συμβιβάστηκε με τους βαθμούς της τρίτης θέσης. Ο Petrucci ένιωθε έντονα την πίεση από τον Marquez, γεγονός που τον οδήγησε σε μικρά λάθη, τα οποία όμως δεν του στοίχησαν την δεδομένη χρονική στιγμή. Στον τελευταίο γύρο όμως, ο Ισπανός έκανε την κίνηση που μελετούσε στους προηγούμενους γύρους και κατάφερε να πάρει την πρωτοπορία, στερώντας από τον Petrucci μια πολυπόθητη νίκη. Πετυχαίνοντας τον ταχύτερο γύρο του αγώνα στον τελευταίο γύρο, ο Marquez πήρε την τέταρτη φετινή του νίκη, ισοβαθμώντας πλέον στην βαθμολογία με τον Dovizioso που τερμάτισε τρίτος (αλλά ο Ισπανός είναι τυπικά πρώτος λόγω των περισσότερων νικών), ενώ και ο Vinales με τον τερματισμό του στην τέταρτη θέση, μάζεψε πολύτιμους βαθμούς για να παραμείνει ζωντανός στο κυνήγι του τίτλου.

Από τα highlights πάντως του αγώνα, ήταν και ο τερματισμός του Zarco στην 15η θέση τρέχοντας και σπρώχνοντας την μοτοσυκλέτα του σε όλο το μήκος της ευθείας του τερματισμού, καθώς έμεινε από βενζίνη στον τελευταίο γύρο κι ενώ βρισκόταν στην όγδοη θέση.

MotoGP - 126 Πρωταθλητές σε όλες τις κατηγορίες στα 75 χρόνια ιστορίας του θεσμού

Τα μεγαλύτερα ονόματα που έγραψαν την δική τους ιστορία στον πιο σπουδαίο αγώνα με μοτοσυκλέτα
motomagMotoGP – 126 Πρωταθλητές σε όλες τις κατηγορίες στα 75 χρόνια ιστορίας του θεσμού
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

26/1/2024

Στην ιστορία των MotoGP, 126 αναβάτες έχουν δει το όνομά τους να γράφεται στον τίτλο, με τους 56 να τα καταφέρνουν περισσότερες από μία φορές. Με αφορμή τη συμπλήρωση 75 χρόνων ύπαρξης του θεσμού, κάνουμε μία αναδρομή βλέποντας τα σπουδαιότερα ονόματα που άφησαν το δικό τους στίγμα στο Πρωτάθλημα.

Ο αναβάτης με τους περισσότερους τίτλους στην καριέρα του, είναι ο γνωστός σε όλους μας Giacomo Agostini, ο οποίος έχει συνολικά 15 Πρωταθλήματα στο όνομά του. Τα 8 εξ αυτών ανήκουν στη μεγάλη κατηγορία, ενώ τα 7 στην κατηγορία των 350 κυβικών. Στη δεύτερη θέση έρχεται ο αείμνηστος Angel Nieto με 13 τίτλους, 7 στα 125 κυβικά και 6 στα 50 κυβικά. Στην τρίτη θέση, ισοβαθμούν τρεις αναβάτες, οι Carlo Ubbiali (6 στα 125 κυβικά και 3 στα 250), Mike Hailwood (4 στα 500, 2 στα 350 και 3 στα 250 κυβικά) και Valentino Rossi (7 σε 500GP και MotoGP, 1 στα 250 και 1 στα 125 κυβικά), με καθέναν από τους παραπάνω να έχει συνολικά 9 Πρωταθλήματα.

MotoGP – 126 Πρωταθλητές σε όλες τις κατηγορίες στα 75 χρόνια ιστορίας του θεσμού

Όπως έχουμε ήδη δει, ο μόνος αναβάτης που έχει φέτος την πιθανότητα να ενταχθεί σε αυτό το κλειστό κλαμπ αναβατών είναι ο Marc Marquez (Gresini Racing MotoGP), ο οποίος έχει ήδη στην καριέρα του 6 τίτλους στη MotoGP κατηγορία, 1 στη Moto2 και 1 στα 125 κυβικά. Πίσω του έχει αφήσει ονόματα όπως αυτά των John Surtees (7 τίτλους συνολικά), Phil Reed (7), Geoff Duke (6) και Jim Redman (6). Οι Mick Doohan, Jorge Lorenzo και Anton Mang μοιράζονται από 5 Πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες. Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP του 2023, Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) έχει μέχρι στιγμής 3 τίτλους, με τους 2 να έρχονται στη μεγάλη κατηγορία (2022, 2023) και έναν στην Moto2 (2018). Τον ίδιο αριθμό έχουν και οι Αμερικανοί Kenny Roberts, Wayne Rainey, Freddie Spencer, οι οποίοι έχουν επίσης κατακτήσει πάνω από μία φορές τον τίτλο στη μεγάλη κατηγορία.

Όσον αφορά το μεγαλύτερο ρεκόρ σερί Πρωταθλημάτων, βρίσκουμε και εδώ το όνομα του Giacomo Agostini, ο οποίος έχει κερδίσει 7 τίτλους στην σειρά στα 500 κυβικά από το 1966 μέχρι το 1972, ενώ τον ίδιο αριθμό έχει και στα 350 κυβικά από το 1968 μέχρι και το 1974. Ο λόγος που οι χρονολογίες συμπίπτουν μεταξύ τους, είναι γιατί την εποχή που αγωνιζόταν ο Ιταλός, επιτρεπόταν η ταυτόχρονη συμμετοχή σε πάνω από μία κατηγορίες, δίνοντάς του την ευκαιρία να πάρει δύο πρωταθλήματα, ή και παραπάνω, ανάλογα σε πόσες κατηγορίες συμμετείχε την ίδια χρονιά.

MotoGP – 126 Πρωταθλητές σε όλες τις κατηγορίες στα 75 χρόνια ιστορίας του θεσμού

Περνάμε τώρα στους αναβάτες με τα περισσότερα πρωταθλήματα στη μεγάλη κατηγορία, όπου το όνομα που φιγουράρει στην πρώτη θέση δεν είναι άλλο από αυτό του Giacomo Agostini, με 8. Πίσω του ο επίσης Ιταλός, Valentino Rossi με 7, με την πρώτη τριάδα να κλείνει ο Marc Marquez με 6. Ο μόνος αναβάτης με 5 τίτλους στο όνομά του είναι ο Mick Doohan, ενώ από 4 μοιράζονται οι Mike Hailwood, John Surtees, Geoff Duke και Eddie Lawson. O τελευταίος μάλιστα, μαζί με ακόμα δύο Αμερικανούς, τους Wayne Rainey (3) και Kenny Roberts (3), έχουν κατακτήσει όλα τους τα Πρωταθλήματα στην κατηγορία των 500GP. Μαζί τους βρίσκεται και ο Αυστραλός Mick Doohan, με τους 5 Παγκόσμιους τίτλους να έρχονται πάνω στα δίχρονα θηρία των 500 κυβικών.

MotoGP – 126 Πρωταθλητές σε όλες τις κατηγορίες στα 75 χρόνια ιστορίας του θεσμού

Ο Pecco Bagnaia είναι μόλις ο τρίτος αναβάτης, στην τετράχρονη εποχή των MotoGP που κατάφερε να υπερασπιστεί τον τίτλο του, κάνοντας το back-to-back την σεζόν του 2023. Ο πρώτος που έκανε κάτι αντίστοιχο στην μεγάλη κατηγορία ήταν ο Valentino Rossi, ο οποίος μετά τον παρθενικό του τίτλο το 2001 στα 500 κυβικά, συνέχισε από το 2002 μέχρι και το 2005 να προσθέτει Παγκόσμια Πρωταθλήματα, επαναλαμβάνοντας τον άθλο του τις σεζόν του 2008 και 2009. Ταυτόχρονα, το 2002 έγραψε το όνομά του ως ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της τετράχρονης εποχής. Αμέσως επόμενος είναι ο Marc Marquez, ο οποίος τις σεζόν 2013 και 2014 κατέκτησε το Πρωτάθλημα MotoGP, ενώ το ίδιο έκανε από το 2016 μέχρι και το 2019. Όπως αναφέραμε και πιο πάνω ο Giacomo Agostini έχει 7 σερί τίτλους στην μεγάλη κατηγορία, κάτι που τον τοποθετεί στην πρώτη θέση, ως τον αναβάτη με το μεγαλύτερο νικηφόρο σερί στα 75 χρόνια ιστορίας της μεγάλης κατηγορίας.

MotoGP – 126 Πρωταθλητές σε όλες τις κατηγορίες στα 75 χρόνια ιστορίας του θεσμού

Στην δεύτερη θέση της λίστας με τους αναβάτες με τους περισσότερους τίτλους στην σειρά βρίσκουμε δύο ονόματα. Ο Valentino Rossi από το 2001 μέχρι το 2005 και ο Mick Doohan από το 1994 ως και το 1998. Στην τέταρτη θέση βρίσκουμε τον Marc Marquez με 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα στην σειρά, από το 2016 μέχρι και το 2019, ενώ την πεντάδα κλείνει ο Mike Hailwood με 4 το 1962 με 1965.

MotoGP – 126 Πρωταθλητές σε όλες τις κατηγορίες στα 75 χρόνια ιστορίας του θεσμού

Η ιστορία συνεχίζει να γράφεται, με το πρώτο τριήμερο δοκιμαστικό στην πίστα της Sepang στην Μαλαισία, στις 6-8 Φεβρουαρίου να σηματοδοτεί την εκκίνηση της νέας σελίδας που ανοίγει η σεζόν του 2024. Μία χρονιά, που ο πιο επιτυχημένος αναβάτης αυτή την στιγμή στο grid, ο Marc Marquez, ξεκινάει μία νέα περιπέτεια, με νέα χρώματα, νέα ομάδα και νέο κατασκευαστή, με στόχο τον τίτλο, που ταυτόχρονα του δίνει τη δυνατότητα να πετύχει νέα σπουδαία ρεκόρ και ορόσημα του MotoGP.

Ετικέτες